ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ολοι οι εμπλεκόμενοι τρίτοι στην εν εξελίξει σύγκρουση Ισραήλ – Παλαιστινίων επιθυμούν ο καθένας για διαφορετικό λόγο την οριοθέτησή της.

Η διαπίστωση αυτή δεν εγγυάται την επιστροφή στην «κανονικότητα» του αδιεξόδου ύστερα από έναν βαρύ φόρο αίματος που καταβάλλουν οι άμαχοι και από τις δύο πλευρές.

Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία και Εμιράτα, που αντιμετωπίζουν τη Χαμάς και τη μητέρα οργάνωση, Μουσουλμανική Αδελφότητα, ως απειλή για την καθεστωτική τους ασφάλεια, δεν θέλουν να διακινδυνεύσουν εσωτερική αναταραχή με αφορμή την αλληλεγγύη σε ομοεθνείς Αραβες ή ακόμη χειρότερα σε ομόθρησκους σουνίτες μουσουλμάνους.

Το Ιράν, που εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας διαπραγματεύεται επί της ουσίας την εξομάλυνση των σχέσεών του με τις ΗΠΑ, έχει κάθε λόγο να φοβάται μια ανάφλεξη μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο, εξέλιξη που θα βραχυκύκλωνε την αναζήτηση φόρμουλας για επιστροφή της Ουάσινγκτον στη Συμφωνία του 2015 για τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.

Η Τουρκία του Ερντογάν νιώθει ολοένα και μεγαλύτερη στρατηγική δύσπνοια καθώς επιχειρεί να συνδυάσει τον ρόλο του ηγέτη του σουνιτικού Ισλάμ με την πυρετώδη προσπάθεια επαναπροσέγγισής της με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία που καταβάλλει τους τελευταίους μήνες.

Δίχως υπερβολή, η εγγενής παραπάνω αντίφαση της πολιτικής της Αγκυρας στη Μέση Ανατολή δεν επιτρέπει αισιοδοξία για βήματα προσέγγισης στη διμερή συνάντηση του Ερντογάν με τον Μπάιντεν στις Βρυξέλλες στα μέσα Ιουνίου στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ.

Ο κίνδυνος όμως η σύγκρουση, που έκλεισε μια βδομάδα, να εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτο ντόμινο αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη Μέση Ανατολή έχει ήδη διαμορφώσει μια βαριά προσημείωση στη στρατηγική της κυβέρνησης Μπάιντεν στην περιοχή αλλά και στη Νοτιοδυτική Ασία.

Μια πολιτική που φιλοδοξεί να συνδυάσει την απεμπλοκή από την αδιέξοδη εικοσαετή παρουσία των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν με την εξύφανση μιας περιφερειακής ισορροπίας δυνάμεων ανάμεσα στο Ιράν και τους συμμάχους του στη Δαμασκό, στη Βαγδάτη και τον Λίβανο από τη μια μεριά και τη Σαουδική Αραβία και τα κράτη της Αραβικής Χερσονήσου από την άλλη.

Είναι πολύ πιθανόν ο Μπάιντεν να υποχρεωθεί να αναλάβει το μεγάλο πολιτικό κόστος της άσκησης πιέσεων για συνολική λύση στον Νετανιάχου ή τον όποιο διάδοχό του.