ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η Γερμανία θα πρέπει στις αρχές του 2023 να επιστρέψει στην περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, όπως αυτή προσδιορίζεται από τον ενσωματωμένο στο Σύνταγμα «κόφτη» χρέους αλλά και από το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Προχθές Τετάρτη απαντώντας στις παραπάνω δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών και υποψηφίου των Σοσιαλδημοκρατών για την Καγκελαρία Σολτς, η υποψήφια καγκελάριος των Πρασίνων Μπέρμποκ διαφώνησε χωρίς περιστροφές σε μια κίνηση απόσχισης από την ομοφωνία, πλην Αριστεράς, των κομμάτων που εκπροσωπούνται στην Μπούντεσταγκ.

Η Μπέρμποκ θύμισε ότι το πρόγραμμα των Πρασίνων δεσμεύεται ότι για την επόμενη δεκαετία θα δαπανώνται 50 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση σε δημόσιες επενδύσεις με στόχο την αναθέρμανση της οικονομίας.

Πρόκειται για μια τοποθέτηση που γίνεται λίγους μήνες πριν από τις εκλογές της 26/9 και σε μια στιγμή που τείνει να σταθεροποιηθεί το μικρό δημοσκοπικό προβάδισμα των Πρασίνων επί της CDU-CSU.

Είναι λοιπόν κάτι περισσότερο από προφανές ότι η Μπέρμποκ συγκρούστηκε με τον Σολτς με τη βεβαιότητα ότι θα ενισχυθεί η παράσταση νίκης, δηλαδή διασφάλισης της πρωτιάς στις κάλπες και της Καγκελαρίας στη συνέχεια, των Πρασίνων.

Είναι εξίσου προφανές ότι η απόσχιση των Πρασίνων από το μπλοκ της σκληρής δημοσιονομικής πειθαρχίας περιορίζει, αν δεν συρρικνώνει, τα μετεκλογικά σενάρια συγκρότησης κυβερνητικών συνασπισμών.

Μετά την εγκατάλειψη της επιστροφής στον στόχο των μηδενικών ελλειμμάτων –το κατά Σόιμπλε Μαύρο Μηδέν (Schwarze Null)– αποκλείεται εξ ορισμού η συνεργασία των Πρασίνων και με τους Χριστιανοδημοκράτες και με τους Φιλελεύθερους.

Μόνη ρεαλιστική μετεκλογική κυβερνητική προοπτική είναι η φόρμουλα Πράσινο – Κόκκινο – Κόκκινο, δηλαδή ένας συνασπισμός Πρασίνων, Σοσιαλδημοκρατών και Αριστεράς.

Με προεξοφλημένο τον υποβιβασμό τους στην τρίτη θέση οι Σοσιαλδημοκράτες δεν θα έχουν μετεκλογικά κανένα λόγο να δώσουν μια μάχη οπισθοφυλακής υπέρ της θρησκευτικής εμμονής στην περιοριστική δημοσιονομική πολιτική και να χρεωθούν την ιστορική ευθύνη του βραχυκυκλώματος, αν όχι του ναυαγίου, της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Πού θα βρεθούν όμως τα δύο τρίτα της Μπούντεσταγκ και της Μπούντεσρατ που απαιτούνται για να αφαιρεθεί ο «κόφτης» χρέους από το Σύνταγμα και ακόμη χειρότερα πού θα βρεθεί η ομοφωνία των 27 για την τροποποίηση του Συμφώνου Σταθερότητας;

Η απόσχιση των Πρασίνων από τη δημοσιονομική λιτότητα για να υλοποιηθεί προϋποθέτει πορεία σε πολιτικό ναρκοπέδιο…