Η ανάφλεξη που ξεκίνησε από την Ιερουσαλήμ και επεκτάθηκε στη Γάζα είναι στη σκιά του πλήρους αδιεξόδου γύρω από το Παλαιστινιακό.
Στο Ισραήλ σήμερα τίποτε δεν εγγυάται τον τερματισμό της παρατεταμένης αστάθειας και των αδιέξοδων αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων.
Ετσι τα ακραία θρησκευτικά κόμματα εξακολουθούν να είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για τη διασφάλιση κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας, μια σκληρή πραγματικότητα που δεν επιτρέπει στο Τελ Αβίβ να αναζητήσει με μεσολάβηση των ΗΠΑ συνολική επίλυση του Παλαιστινιακού με την κυβέρνηση της Ραμάλα.
Η εκτόξευση ρουκετών από την κυβέρνηση της Χαμάς στη Γάζα συρρικνώνει -αν δεν εκμηδενίζει- την όποια αξιοπιστία της κυβέρνησης Αμπάς, η οποία με την αναβολή της πρώτης έπειτα από δεκαπέντε χρόνια εκλογικής αναμέτρησης προεξοφλεί καθαρή νίκη και επικράτηση της Χαμάς και στη Δυτική Οχθη.
Η σύγκρουση Ισραήλ – Παλαιστίνης δεν ήταν και εξακολουθεί να μην είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης Μπάιντεν, η οποία έχει ως προτεραιότητες την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ιράν, την απρόσκοπτη αποχώρηση από το Αφγανιστάν, αλλά και μια συμπεφωνημένη πολιτική λύση που θα επιτρέψει σταθεροποίηση στη Συρία.
Η όποια πίεση που εξασκεί σήμερα ο Μπάιντεν στο Ισραήλ αφορά την αποτροπή μονομερών ενεργειών του Τελ Αβίβ σε βάρος του Ιράν που θα μπορούσαν να εκτροχιάσουν τις εντατικές και περίπλοκες πολυμερείς διαπραγματεύσεις που διεξάγονται στη Βιέννη για την επιστροφή των ΗΠΑ στη Συμφωνία του 2015 για τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.
Ολα δείχνουν ότι ανεξάρτητα από τη διάρκεια και τις επιπτώσεις της εν εξελίξει ανάφλεξης, η αναζήτηση λύσης στο πλαίσιο της φόρμουλας των δυο κρατών του Ισραήλ και της Παλαιστίνης στη Δυτική Οχθη και τη Γάζα είναι ένα κεφάλαιο της Ιστορίας που κλείνει.
Οι Παλαιστίνιοι της Γάζας, της Δυτικής Οχθης και του Ισραήλ των συνόρων του 1967 έχουν μια δημογραφική δυναμική που θα τους καταστήσει σε ένα όχι πολύ μακρινό μέλλον πλειοψηφία εντός των προ του 1948 ορίων της Βρετανικής Παλαιστίνης.
Ετσι κύριος στόχος των Παλαιστινίων θα είναι η διασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων τους με την ισραηλινή πλευρά να έχει να διαλέξει ανάμεσα στην de facto αλλοίωση της ταυτότητας του Ισραήλ ως Εβραϊκού Κράτους και στην επιβολή ενός νέου απαρτχάιντ.
