Ξεχασμένα Βαλκάνια…

Στη σκιά της πανδημίας που κυριαρχεί επικοινωνιακά, για ακόμα μια φορά η Ε.Ε. αναδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων.

Οχι μόνο δεν εγγυάται τη σταθερότητα στα Βαλκάνια, αλλά εκπέμπει μια συνολική σύγχυση για την ευρωπαϊκή προοπτική των υποψήφιων προς ένταξη χωρών.

Πριν από ενάμιση χρόνο διέρρευσε στη δημοσιότητα η ιδέα ότι μια αλλαγή συνόρων μεταξύ Σερβίας και Κοσσόβου θα διευκόλυνε την εξομάλυνση των σχέσεων των δύο χωρών και θα διασφάλιζε την ευρωπαϊκή τους προοπτική.

Στις αρχές του χρόνου διέρρευσε ένα nonpaper στο οποίο ο πρωθυπουργός της Σλοβενίας φέρεται να προτείνει στην Κομισιόν αλλαγές συνόρων στο σύνολο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, στο όνομα της σταθεροποίησης που θα προέκυπτε από την εθνική ομοιογενοποίηση.

Σήμερα η Κομισιόν φέρεται να εξετάζει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Αλβανία, με τη Βόρεια Μακεδονία να τίθεται σε κατάσταση αναμονής αορίστου χρόνου μέχρι να προκύψουν οι προϋποθέσεις άρσης του βέτο που έθεσε η Βουλγαρία τον περασμένο Νοέμβριο.

Ολα τα παραπάνω αθροιστικά θέτουν σε αμφισβήτηση την εδαφική ακεραιότητα, αν όχι την ίδια την επιβίωση, των δύο πολυεθνικών κρατών που προέκυψαν από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης και της Βόρειας Μακεδονίας.

Ενα και πλέον τέταρτο του αιώνα μετά τη Συμφωνία του Ντέιτον που επέβαλε τη διαφύλαξη των εσωτερικών συνόρων της Γιουγκοσλαβίας από τα διάδοχα νέα κράτη η Ε.Ε. εμφανίζει μια εικόνα σύγχυσης και αλληλοαναιρούμενων τοποθετήσεων για την ενταξιακή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων.

Υπό το κράτος του πανικού ότι η Νοτιοανατολική Ευρώπη και κυρίως τα Δυτικά Βαλκάνια είναι ένα γεωπολιτικό κενό στο οποίο θα αυξήσουν την ήδη αισθητή παρουσία και επιρροή τους η Κίνα και η Ρωσία, η ευρωπαϊκή σπουδή για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τις χώρες της περιοχής χωρίς ξεκάθαρες αρχές και προαπαιτούμενα υπάρχει κίνδυνος να επισπεύσει την υλοποίηση της απειλής την οποία αποσκοπεί να αποτρέψει, σε ένα κλασικό παράδειγμα αυτοεκπληρούμενης προφητείας.

Ολες οι παραπάνω προτάσεις για περιορισμένη ή και συνολική αλλαγή συνόρων, με κορυφαία την αποσύνδεση της ενταξιακής ατζέντας των Τιράνων από αυτήν των Σκοπίων, πριμοδοτούν τα οράματα της Μεγάλης Αλβανίας, Βουλγαρίας, Σερβίας και Κροατίας.

Μια νέα ανάφλεξη στα Βαλκάνια θα συμπαρασύρει μαζί με τις υποψήφιες χώρες την Κροατία και τη Βουλγαρία.