Μέρες του 1936…

Ο επισκέπτης στη Μαδρίτη αυτές τις μέρες μπορεί να νομίσει ότι παρακολουθεί εξωτερικά γυρίσματα ταινίας που αναφέρεται στους πρώτους μήνες του 1936, λίγο πριν από την έκρηξη του εμφυλίου πολέμου στην Ισπανία.

Το διακύβευμα είναι οι σημερινές περιφερειακές εκλογές στη Μαδρίτη που ήδη έχουν προβάλει ως δημοψήφισμα για τη διαχείριση της πανδημίας από την υπό τον σοσιαλιστή Σάντσεθ κεντροαριστερή κυβέρνηση συνασπισμού.

Οι δημοσκοπήσεις δίνουν προβάδισμα στην υπό την απερχόμενη περιφερειάρχη Ντίας Αγιούσο συμμαχία του Λαϊκού Κόμματος, των Ciudadanos και του ακροδεξιού Vox έναντι της Αριστεράς των Σοσιαλιστών και των Podemos, με τον Ιγκλέσιας να είναι υποψήφιος περιφερειάρχης.

Η επόμενη μέρα των περιφερειακών εκλογών στη Μαδρίτη θα δείξει αν η παλινδρόμηση στην εμφυλιοπολεμική ρητορική ήταν συγκυριακό φαινόμενο ή μια δυναμική που θα κλιμακωθεί σε ακραία πόλωση και διχασμό στην επόμενη εθνική εκλογική αναμέτρηση.

Δέκα χρόνια σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας και ένας και πλέον χρόνος πανδημίας εξαέρωσαν τη συναίνεση και την υπέρβαση του παρελθόντος που είχαν επιτρέψει τη βελούδινη μετάβαση από τη δικτατορία του Φράνκο στον εκδημοκρατισμό την περίοδο 1975-77.

Δεν θα περάσει ο φασισμός, θα σταματήσουμε τους κόκκινους…

Η περιχαράκωση στη συνθηματολογία που κυριαρχούσε πριν από 85 χρόνια φωτίζει την προγραμματική και ιδεολογική ένδεια αξιοπιστίας των πολιτικών κομμάτων μέσα στο δύσκαμπτο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας.

Πρώτα στην Ανδαλουσία και από αύριο πολύ πιθανόν στη Μαδρίτη δοκιμάζεται η βούληση και η δυνατότητα των Κεντροδεξιάς και Δεξιάς στην Ε.Ε. να κρατήσουν σε πολιτική καραντίνα τα πολιτικά μορφώματα της Ακροδεξιάς.

Η μεταπολεμική πολιτική ορθότητα καταπατήθηκε στην Ιταλία το 1994 όταν σχηματίστηκε η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, Φίνι και Μπόσι.

Σήμερα, αν η Ακροδεξιά στην Ισπανία συγκυβερνήσει μαζί με τη Δεξιά και την Κεντροδεξιά στην Περιφέρεια της Μαδρίτης δυσχεραίνεται εκ των πραγμάτων η παράταση της απομόνωσης της Εναλλακτικής στη Γερμανία στο επίπεδο διακυβέρνησης ομόσπονδων κρατιδίων και απειλείται το σκηνικό διπολικής αντιπαράθεσης Μακρόν-Λεπέν.

Αν η Ακροδεξιά είναι εντός των ορίων της κοινοβουλευτικής κανονικότητας στην Ιταλία χθες και στην Ισπανία αύριο, γιατί να μην ισχύει το ίδιο μεθαύριο και για τη Γαλλία;

Η Ακροδεξιά δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια πολιτικής ορθότητας, αλλά με ανατροπή σαν αυτή που εξήγγειλε ο Μπάιντεν.