ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αν επιβεβαιωθούν τα σχετικά δημοσιεύματα και ο Μπάιντεν στο αυριανό μήνυμά του χαρακτηρίσει τη σφαγή των Αρμενίων το 2015 Γενοκτονία, τότε θα βρεθεί αντιμέτωπος όχι μόνο με τον Ερντογάν αλλά με το σύνολο σχεδόν των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, αρχής γενομένης από το κεμαλικό CHP του Κιλιτσντάρογλου.

Η Γενοκτονία των Αρμενίων είναι το μόνο κεφάλαιο του οθωμανικού παρελθόντος που δεν απαξιώθηκε από τον Κεμάλ.

Ετσι, από το 1923 μέχρι και σήμερα η Αγκυρα χαρακτηρίζει τη σφαγή των Αρμενίων ως μετατόπιση πληθυσμού εν καιρώ πολέμου για λόγους ασφαλείας, την οποία ειρήσθω εν παρόδω εισηγήθηκαν οι Γερμανοί στρατηγοί σύμβουλοι της Υψηλής Πύλης, Λίμαν φον Σάντερς και Φον ντερ Γκολτς.

Αν ο Μπάιντεν αναγνωρίσει τη σφαγή ως Γενοκτονία, προφανώς θα πρόκειται για μια επιλογή με πλήρη συναίσθηση του κόστους της στις διμερείς σχέσεις, για συνειδητή επιλογή μιας μετωπικής σύγκρουσης με το καθεστώς Ερντογάν.

Προφανώς στον Λευκό Οίκο έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα μετά από ένα τρίμηνο διερευνητικών παρασκηνιακών επαφών με την Aγκυρα ότι ο Ερντογάν δεν θέλει ή δεν μπορεί να δεσμευτεί σε μια συνολική εναρμόνισή του με την περιφερειακή ατζέντα της διοίκησης Μπάιντεν.

Αν η αναγνώριση της Γενοκτονίας, η οποία μέχρι χθες ήταν μια απειλή, γίνει πραγματικότητα τότε θα πρόκειται για το πρώτο βήμα μιας χωρίς προσχήματα απαξίωσης ως εταίρου και συνομιλητή του Ερντογάν.

Αναγνώριση της Γενοκτονίας θα σημαίνει ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη αποφασίσει ότι ο όποιος ρόλος της Τουρκίας από το Αφγανιστάν μέχρι την Ουκρανία είναι ένα διαχειρίσιμο κόστος.

Το επιχείρημα ότι η δεινή κατάσταση της οικονομίας δεν αφήνει ουσιαστικό περιθώριο αντίδρασης στον Ερντογάν υποβαθμίζει μια σταθερά της εικοσαετούς διακυβέρνησής του.

Οταν βρίσκεται σε αδιέξοδο δεν επιλέγει τη στρατηγική αναδίπλωση αλλά τη φυγή προς τα εμπρός.

Αν ο Μπάιντεν διαβεί αύριο τον Ρουβίκωνα, τότε ο Ερντογάν θα κλιμακώσει το αφήγημα των Σταυροφόρων της Δύσης που συνωμοτούν για να επιβάλουν στην Τουρκία μια νέα Συνθήκη των Σεβρών.

Τούτων λεχθέντων, εύλογα τίθεται το ερώτημα αν η θετική ατζέντα που διαμόρφωσε και προωθεί το Βερολίνο για τις ευρωτουρκικές σχέσεις θα μείνει στο απυρόβλητο ή στην καλύτερη περίπτωση θα παγώσει.