Το σύνδρομο των εκατό ημερών

Μπορεί μέσα σε εκατό μέρες να προσμετρηθεί η επιτυχής ή όχι έναρξη της άσκησης της εξουσίας από τον ηγέτη και την κυβέρνηση μιας χώρας;

Οι εκατό μέρες είναι μια αυθαίρετη χρονική περίοδος που συνέλαβε το προεκλογικό επιτελείο του Κένεντι στην εκλογική μάχη του 1960 ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα που γρήγορα όμως υιοθετήθηκε συνολικά στη Δύση ως περίοδος μια πρώτης αξιολόγησης.

Μέχρι το 1960 οι εκατό μέρες ήταν ταυτισμένες με τη σύντομη παλινόρθωση του Ναπολέοντα Βοναπάρτη από την απόδρασή του από την Ελβα μέχρι τη μάχη του Βατερλό.

Οι ογδόντα μέρες του Μπάιντεν σε επικοινωνιακό επίπεδο υπερέβησαν και έως ανέτρεψαν και διέψευσαν τις προ της αλλαγής φρουράς στον Λευκό Οίκο προσδοκίες.

Ο Μπάιντεν, που είχε το στίγμα του κεντρώου Δημοκρατικού και κατατασσόταν στα δεξιά του Ομπάμα αλλά και του Κλίντον, στη σκληρή πραγματικότητα της πανδημίας υιοθετεί μια γραμμή πλεύσης στην οικονομία που παραπέμπει στο NewDeal του Ρούζβελτ που συνέχισαν οι Τρούμαν, Κένεντι και Τζόνσον.

Ταυτόχρονα προσπαθεί να πετύχει μια σκληρή ψυχροπολεμική περιχαράκωση της Δύσης απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα.

Το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι αν οι δύο παραπάνω επιλογές είναι συμβατές σε έναν ολοένα και πιο πολυκεντρικό και περίπλοκο κόσμο.

Τριάντα και πλέον χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, με το πρώτο στοίχημα της σταθεροποίησης μιας PaxAmericana να έχει χαθεί στην έρημο του Ιράκ και στα υψίπεδα του Αφγανιστάν, ο Μπάιντεν επιχειρεί να αποκαταστήσει την ηγεμονική πρωτοκαθεδρία της Ουάσινγκτον σε έναν κόσμο που προβάλλει ολοένα και περισσότερο ως μετααμερικανικός.

Οι ΗΠΑ δεν έχουν σήμερα το συνθλιπτικό ηγεμονικό προβάδισμα του 1945 αλλά ούτε καν το πρωτοφανές πλεονέκτημα της μόνης υπερδύναμης που προέκυψε στα τέλη του 1991 από την αυτοδιάλυση της ΕΣΣΔ.

Στις ογδόντα μέρες του στον Λευκό Οίκο ο Μπάιντεν αυτοδεσμεύτηκε ή αυτοπαγιδεύτηκε σε έναν βολονταρισμό μιας αδύνατης ολικής επαναφοράς της Ουάσινγκτον.

Ολική επαναφορά διεκδίκησε ανεπιτυχώς και ο Βοναπάρτης στις δικές του εκατό μέρες όταν την ίδια στιγμή το Συνέδριο της Βιέννης σχεδίαζε τη μεταναπολεόντεια εποχή.