Μάσκα…και στην ανώτατη εκπαίδευση

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από την έναρξη της εξ αποστάσεως διδασκαλίας στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, μέτρο που θα συνεχίζει να εφαρμόζεται τουλάχιστον μέχρι το τέλος του εξαμήνου (αναμένεται απόφαση για την εξεταστική του εαρινού εξαμήνου). Αυτή είναι λοιπόν η πανεπιστημιακή μάσκα… Από τη μια πλευρά η μάσκα η οποία προστατεύει σε μεγάλο βαθμό από τη μετάδοση του ιού προκαλώντας όμως δυσφορία στους πολίτες και από την άλλη η τηλεκπαίδευση που εφαρμόζεται ως λύση έκτακτης ανάγκης και γι αυτό αδυνατεί να υποκαταστήσει και να αποφέρει τα ίδια αποτελέσματα με τη δια ζώσης διδασκαλία.

Παρά το γεγονός βέβαια ότι η εφαρμογή αυτής της διαδικασίας έφερε στην επιφάνεια ηλεκτρονικά εργαλεία που έμεναν αναξιοποίητα το προηγούμενο διάστημα και έδωσε τη δυνατότητα στους φοιτητές να <<αποδράσουν>> από τον καθιερωμένο τρόπο διδασκαλίας, εντούτοις απέδειξε περίτρανα πως το σύστημα δεν ήταν προετοιμασμένο για μια τέτοια ριζική αλλαγή. Αρχικά το πρώτο και σημαντικότερο ίσως πρόβλημα που προέκυψε σχετίζεται με την πρόσβαση των φοιτητών στα διαδικτυακά μαθήματα, αφού δε διαθέτουν όλοι τα κατάλληλα μέσα. Ακόμα και το πρόγραμμα που ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση για χορήγηση voucher σε μαθητές και φοιτητές για αγορά laptop, tablet και λοιπού τεχνολογικού εξοπλισμού έχει καθυστερήσει αρκετά, ενώ οι δικαιούχοι αναμένουν την είσοδο στην πλατφόρμα.

Την ίδια στιγμή αρκετοί φοιτητές δεν έχουν επισκεφθεί τα ιδρύματα στα οποία έχουν ξεκινήσει να φοιτούν ηλεκτρονικά εκτός από εκείνους που πρόλαβαν να παρακολουθήσουν ορισμένα εργαστήρια ή συμμετείχαν σε δια ζώσης μαθήματα με μικρό αριθμό ατόμων κατόπιν έγκρισης της Συγκλήτου των ιδρυμάτων (όπως προέβλεπε η υπουργική απόφαση στην αρχή του χειμερινού εξαμήνου) πριν βέβαια ανασταλούν και αυτά. Αναμφίβολα οι συνθήκες τροχοπεδούν την κοινωνικοποίησή τους (βασικό προνόμιο της φοιτητικής ζωής) και την οριοθετούν μόνο στο πλαίσιο της <<ηλεκτρονικής επαφής>> με συμφοιτητές μέσα από την οθόνη του υπολογιστή.

Η κατάσταση αυτή προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί αναστάτωση και στις οικογένειες των φοιτητών ιδίως εκείνων που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους, αφού κυριάρχησε η αβεβαιότητα και αμηχανία σχετικά με την ενοικίαση κατοικίας. Παράλληλα η μείωση ενοικίου κατά 40% σύμφωνα με την τροπολογία που είχε κατατεθεί και προέβλεπε πως: «Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι φοιτητές να θεωρούνται εξαρτώμενα τέκνα εργαζομένων που απασχολούνται σε επιχειρήσεις των οποίων η λειτουργία έχει ανασταλεί λόγω των μέτρων για τον περιορισμό της πανδημίας ή που εργάζονται σε επιχειρήσεις οι οποίες έχουν πληγεί και έχει ανασταλεί η σύμβαση εργασίας τους» απέκλειε αρκετούς φοιτητές, αφού αρκετοί εργαζόμενοι γονείς ναι μεν συνεχίζουν να εργάζονται, αλλά σημειώνεται κατακόρυφη πτώση των εισοδημάτων τους.

Ένα ακόμα αγκάθι της τηλεκπαίδευσης αποτελεί η διεξαγωγή εξετάσεων. Παρατηρήθηκαν φαινόμενα στα οποία φοιτητές αντιμετώπισαν τεχνικά προβλήματα (πχ πτώση δικτύου, διακοπή ρεύματος) κατά τη διάρκεια της εξέτασής τους με αποτέλεσμα να χάσουν μαθήματα αν και σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξε μέριμνα για τα περιστατικά αυτά. Επιπρόσθετα αναφέρθηκαν γεγονότα, σύμφωνα με τα οποία σε μια προσπάθεια από την πλευρά των διδασκόντων διασφάλισης της εγκυρότητας της εξέτασης του μαθήματός τους και αποτροπής φαινομένων αντιγραφής, σημειώθηκε αναντιστοιχία ανάμεσα στην έκταση των θεμάτων και του χρόνου που δόθηκε για απαντήσεις.

Προφανώς, λοιπόν, η χρήση της μάσκας είναι απαραίτητη ήδη από την αρχή της πανδημίας με σκοπό τον περιορισμό της μετάδοσης του ιού, όπως αντίστοιχα και η εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης, ώστε να μην παγώσει η εκπαιδευτική διαδικασία. Όμως και τα δυο δεν είναι πανάκεια. Η μάσκα από τη μια και η χρήση των ψηφιακών εργαλείων στην τηλεκπαίδευση από την άλλη πρέπει να πλαισιώνονται και από άλλα μέτρα, τα οποία μπορούν να εφαρμοστούν από εκείνους στους οποίους απευθύνονται.

*Φαρμακοποιός, τεταρτοετής φοιτητής τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας-Διατροφής Χαροκοπείου Πανεπιστημίου.