Οταν η αστυνομική αυθαιρεσία γίνεται έννοια σύμφυτη με την κρατική εξουσία, αποδυναμώνεται η ευνομούμενη πολιτεία. Οταν η αστυνομική αλαζονεία είναι αποδεκτή από την πολιτεία, το κράτος δικαίου υποχωρεί στην ανομία. Τότε κανείς δεν έχει δικαίωμα στη σιωπή.
Οταν η αστυνομία καθυβρίζει τον συνήγορο, χαρακτηρίζοντας τη μητέρα του πουτ@ν@ και εκδηλώνει έτσι την αποστροφή της στον θεσμικό ρόλο του δικηγόρου στη Δημοκρατία και στην κοινωνία… τότε κανείς δεν έχει δικαίωμα στη σιωπή. Οταν το σπαρακτικό «πονάω» ενός νεαρού στη Ν. Σμύρνη εκδηλώνει κραυγή αγωνίας και μεταφράζεται αυθαίρετα σε αντίσταση… τότε κανείς δεν έχει δικαίωμα στη σιωπή.
Αντίθετα! Εχουμε όλοι την ευθύνη για πρωτοβουλίες σε κατεύθυνση δημοκρατική και δικαιοπολιτική. Τα θεσμικά όργανα του νομικού κόσμου οφείλουν να ανταποκριθούν στην ευθύνη αυτή. Ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας, η Επιτροπή Ατομικών και Συνταγματικών Δικαιωμάτων του ΔΣΑ, οι επιστημονικές ενώσεις καλούνται να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση της νομιμότητας. Το οφείλουμε στη διαδρομή μας. Το οφείλουμε στην ιστορία μας. Το οφείλουμε στις δημοκρατικές παραδόσεις του δικηγορικού κόσμου. Κυρίως όμως το οφείλουμε στη μάνα μας την πουτ@ν@!
* Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, επικεφαλής συνδυασμού «Παρίσταμαι Υπέρ»
