Καλώντας τη Δικαιοσύνη, στο όριο ζωής και θανάτου

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας πρόκειται να πεθάνει. Η απεργία πείνας, κυρίως στα τελευταία της στάδια, έχει κάτι ιερό: Στο κατώφλι μεταξύ ζωής και θανάτου, σε μια σιωπή, ένα σώμα επιλέγει να σβήσει μέσα στον κόσμο, κάτισχνο και αδύναμο, για να υπερασπιστεί ένα δικαίωμα. Τι το οδηγεί; Ενα πείσμα; Κάτι το αμετανόητο; Τι είναι αυτό που παίζεται σε αυτήν την οριακή στιγμή;

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας σβήνει μέσα στον κόσμο για να καλέσει τη δικαιοσύνη. Αλλά ο νόμος και η δικαιοσύνη έχουν αποσυρθεί. Αν υπήρχε δικαιοσύνη, θα τον μετέφεραν στα υπόγεια των φυλακών του Κορυδαλλού. Ομως οι θεματοφύλακες του νόμου απουσιάζουν, απασχολημένοι με το να σαπίζουν στο ξύλο και να συλλαμβάνουν όσους βγαίνουν στον δρόμο, ακριβώς… για να τον υπερασπιστούν. Η δικαιοσύνη απουσιάζει και οι θεματοφύλακες του νόμου βαφτίζουν «φιλο-τρομοκράτες» όσους υπερασπίζονται τον αγώνα που δίνει ο Δημήτρης Κουφοντίνας με το σώμα του για τα δικαιώματα των κρατουμένων: για να μην είναι κανένας κρατούμενος αναλώσιμος. Η δικαιοσύνη απουσιάζει και οι θεματοφύλακες του νόμου εξωθούν έναν απεργό πείνας επί 45 μέρες, αντιμέτωπο ήδη με λοίμωξη στην εντατική, σε μια ζωή με βαριές, μη αναστρέψιμες βλάβες – ή στον θάνατο.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, όσοι υπερασπιζόμαστε την απεργία πείνας, όσοι συλλαμβάνονται διαμαρτυρόμενοι, δεν κάνουμε τίποτα περισσότερο παρά να καλούμε τη δικαιοσύνη να εμφανιστεί. Αν η δικαιοσύνη δεν εμφανιστεί, ο Δημήτρης Κουφοντίνας θα πεθάνει.

Η στιγμή είναι ιερή. Και απαιτεί τη μέγιστη δυνατή εγρήγορση.

*Μέλη του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα