Από το Italexit… στον Ντράγκι!

Στις εκλογές του 2018 τόσο το Κίνημα των Πέντε Αστέρων όσο και η Λέγκα αλίευαν ψήφους φλερτάροντας με το Italexit ως εναλλακτική λύση.

Ετσι νομιμοποιήθηκε η συγκυβέρνηση των δύο κομμάτων το 2018-19 με πρωθυπουργό τον Κόντε.

Σήμερα οι δύο πρώην κυβερνητικοί εταίροι ετοιμάζονται να στηρίξουν την κυβέρνηση που θα σχηματίσει ο Ντράγκι η οποία, σύμφωνα με τον Μπερλουσκόνι, δεν θα είναι επανέκδοση της κυβέρνησης τεχνοκρατών του Μόντι αλλά κυβέρνηση εθνικής ενότητας για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Εύλογα τίθεται ήδη από τώρα το ερώτημα ποιοι θα είναι κερδισμένοι και ποιοι χαμένοι από την εναλλαγή ρόλων σε ένα σκηνικό ναρκοθετημένο εδώ και μία δεκαετία.

Από την αρχή της κρίσης στην ευρωζώνη οι επαγγελματίες της πολιτικής στην Ιταλία σηκώνουν τη μια σημαία ευκαιρίας μετά την άλλη, τη μία μέρα αδιάλλακτοι πολέμιοι της λιτότητας και των μεταρρυθμίσεων με κοινωνικό κόστος και την άλλη σοβαροί και υπεύθυνοι ευρωπαϊστές.

Εμβληματικές περιπτώσεις ο Μπερλουσκόνι και ο Ρέντσι. Ο πρώτος αντιμετώπισε τον Μόντι ως εντολοδόχο των Μέρκελ-Σαρκοζί χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση. Στην προεκλογική εκστρατεία του 2018 στηλίτευε τον αντιευρωπαϊσμό των Ντι Μάγιο και Σαλβίνι ενώ χθες απεφάνθη ότι η απόφαση της Λέγκας να στηρίξει τον Ντράγκι θα αρέσει στην Ευρώπη.

Ο Ρέντσι δεν χρειάστηκε να αλλάζει σημαίες ευκαιρίας για τον πολύ απλό λόγο ότι υποσχόταν ταυτόχρονα προσαρμογή στις πιέσεις των Βρυξελλών και του Βερολίνου και χαλάρωση της λιτότητας στο εσωτερικό ακροατήριο.

Ανεξάρτητα από την ικανότητα του Ντράγκι να διαχειριστεί επιτυχώς τις εισροές, συνολικού ύψους 209 δισ. ευρώ, που προβλέπει το Ταμείο Ανάκαμψης για την Ιταλία, είναι βέβαιο ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας θα γνωρίσει μια άνευ προηγουμένου κρίση αξιοπιστίας.

Το πολιτικό βραχυκύκλωμα της Ιταλίας δεν οφείλεται στον Covid-19.

Απλά η πανδημία έφερε σε σημείο παροξυσμού την παρατεταμένη πολιτική κρίση της χώρας μετά το τέλος της Πρώτης Δημοκρατίας στις αρχές της δεκαετίας του ‘90. Τότε που η επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» του δικαστή Ντι Πιέτρο έφερε στην εξουσία την επιτομή της διαφθοράς και της διαπλοκής, τον «καβαλιέρε» Μπερλουσκόνι.