Μέσα σε όλα αυτά τα περίεργα και πρωτόγνωρα ζητήματα υγείας που μας περιβάλλουν, έσκασε μύτη και η βία να μας υπενθυμίσει την παρουσία της. Οι ανήλικοι που χτύπησαν χωρίς οίκτο έναν συνάνθρωπό μας, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις που καταγγέλλονται, άνθρωποι που κάνουν κατάχρηση της θέσεις τους και της δύναμης τους κ.λπ.
Κι εμείς πέσαμε από τα σύννεφα! Τι είναι αυτό που μας βρήκε! Λες και δεν τα γνωρίζαμε όλα αυτά. Οτι η βία εδώ και αρκετά χρόνια είναι φαινόμενο σχεδόν καθημερινό (το ότι παίρνει διάφορες μορφές και βαφτίζεται «αγανάκτηση» δεν την αθωώνει).
Στα νεανικά μου χρόνια θυμάμαι έντονα με πόση αγριάδα συμπεριφέρονταν οι νέοι στις γειτονιές της Αθήνας. Η κλοτσοπατινάδα ήταν σχεδόν ρουτίνα, είτε στα γήπεδα είτε στα μπιλιάρδα και στα ποδοσφαιράκια. Εάν προσθέσουμε και τη λεκτική βία που έφτανε σε κορυφώσεις που δεν φτάνει η φαντασία, τότε το φαινόμενο του σταθμάρχη και των ανηλίκων που είδαμε τελευταία ήταν μάλλον του ελαφρού ρεπερτορίου.
Η σεξουαλική παρενόχληση σε συνδυασμό με την εκμετάλλευση της σχέσης προϊσταμένου – υφισταμένου είναι ό,τι πιο χυδαίο θα μπορούσα να φανταστώ. Ασε που αποδεικνύει τη δειλία και τη μετριότητα του θύτη. Υποδύεται τον εραστή στον εαυτό του! Εντάσσεται κι αυτό στο γήπεδο της βίας.
Ολα αυτά μας δείχνουν ότι μέσα μας καραδοκεί ένας σκοτεινός εαυτός έτοιμος για το χειρότερο και το ευτελέστερο. Η προσπάθεια να τον ελέγξουμε και να τον ελαχιστοποιήσουμε παράγει τον πολιτισμό. Ολα αυτά φυσικά δεν είναι δυνατόν να γίνουν από μόνα τους. Χρειάζεται γερή εκπαίδευση, τολμηρή αντιμετώπιση από τους δασκάλους και κυρίως φωτεινά παραδείγματα από τους γονείς. Αλλιώς θα εξακολουθήσουμε να πέφτουμε από τα σύννεφα κάθε φορά που τα μέσα ενημέρωσης προβάλλουν και ξαναπροβάλλουν εικόνες σαν αυτές που είδαμε και μάθαμε απ’ έξω τις τελευταίες μέρες. Ο φόβος των γυναικών να καταγγείλουν ή να αντιδράσουν έντονα την κατάλληλη στιγμή, σε συνδυασμό με τη δήθεν άγνοιά μας για όλα αυτά, είναι ό,τι χειρότερο για την κοινωνική συνοχή.
Οσο για τους πεχλιβάνηδες που μοιράζουν κλοτσιές και μπουνιές όπου βρεθούν γιατί εθίγη η προσωπικότητά τους (καλό!) υπάρχει και η αστυνομία και η Δικαιοσύνη και οι ματιές των συμπολιτών που τους παρακολουθούν. Το αν είναι ανήλικοι ή ενήλικοι λίγο μας νοιάζει. Αλλωστε από αυτούς, οι περισσότεροι ενήλικοι είναι ανήλικοι.
