ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Παύλος Ραμφόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Οι επόμενες δύο εβδομάδες θα είναι κρίσιμες. Πόσες φορές ακούσαμε αυτή τη φράση άραγε από την αρχή της πανδημίας;

Τυχαία λέγονται αυτές οι δύο εβδομάδες ή υπάρχει κάτι από πίσω; Από πίσω λοιπόν κρύβεται η ελπίδα των απλών ανθρώπων να τελειώσει σύντομα αυτό που ζούμε.

Εχουμε γίνει σαν τους τοξικομανείς που ψάχνουν τη δόση τους για να μην πονάνε, για να μη σκέφτονται το τέλμα που έχουν περιέλθει, για να αντέχουν τα βάσανα της ζωής τους και να κρύβουν όσο πιο πολύ μπορούν τα προβλήματα κάτω από το χαλί!

Ετσι κι εμείς λοιπόν αναζητούμε τη δόση ελπίδας που θα μας κρατήσει όρθιους στην απομόνωση που ζούμε, που θα μας κάνει όμως και να μην αγωνιστούμε για αυτά που μας αναλογούν και δικαιούμαστε ως κοινωνικό σύνολο!

Πόσο μπορεί να έχουμε αποτύχει ως ανθρωπότητα όταν ακούγονται παντού εκφράσεις όπως «η οικονομία δεν θα αντέξει», «πρέπει να κάνουμε θυσίες» κ.ο.κ. Εχει περάσει πλέον η ανθρώπινη ζωή σε δεύτερη μοίρα και πρωταγωνιστής είναι το χρήμα. Υπάρχει ο όρος παγκόσμιο χρέος. Τι θα μπορούσε να είναι πιο γελοίο από αυτό;

Πολλοί λένε ότι πρέπει ο λαός να δώσει «γροθιά στο μαχαίρι» για να αλλάξει όλο αυτό και να πάρει ό,τι του αναλογεί και δικαιούται. Κι όμως διαφωνώ κάθετα. Το πολύ πολύ να ματώσεις, είτε μπορεί να χάσεις ακόμα και το χέρι σου. Σκοπός είναι να κάνουμε αυτούς που έχουν το μαχαίρι να τρέμουν τα χέρια τους. Να κόψουμε εμείς το καρπούζι λοιπόν δίκαια και με ισότητα απέναντι σε όλους.

Δεν είναι κακό να ελπίζεις. Είναι όμως χείριστο να βασίζεις τη ζωή σου στην ελπίδα και όχι στην πράξη και στον αγώνα για ό,τι σου αναλογεί!

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 04/01/2021.