Πρώτα η σύναψη διπλωματικών σχέσεων του Ισραήλ με τα Εμιράτα και το Μπαχρέιν και στη συνέχεια η συνάντηση, προχθές Κυριακή, στη Σαουδική Αραβία του Νετανιάχου με τον πρίγκηπα διάδοχο του θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.
Η άτυπη συμμαχία του Ισραήλ με το σουνιτικό μπλοκ, του οποίου ηγούνται το Ριάντ και το Κάιρο, νομιμοποιείται και τυπικά και μάλιστα με τη διαδικασία του κατεπείγοντος.
Η επικείμενη αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο θα ανοίξει με την κυβέρνηση Μπάιντεν να αναζητά σχεδόν ταυτόχρονα εξομάλυνση στις σχέσεις των ΗΠΑ τόσο με το Ιράν όσο και με την Τουρκία.
Πέραν του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, το μπλοκ Σαουδικής Αραβίας – Αιγύπτου και Ισραήλ ανησυχεί για τις περιφερειακές ηγεμονικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης και της Αγκυρας.
Το Ιράν ασκεί βαρύνουσα περιφερειακή επιρροή στη Βαγδάτη, τη Δαμασκό αλλά και στο κράτος της Χεζμπολά στον Νότιο Λίβανο.
Στην Υεμένη, Ριάντ και Τεχεράνη συνεχίζουν μια εναλλασσόμενης έντασης σύγκρουση δι’ αντιπροσώπων.
Η Τουρκία από τη μεριά της είναι παρούσα στο Βορειοδυτικό Ιράκ, στη Βόρεια Συρία και τη Δυτική Λιβύη.
Μια αραβομουσουλμανική Μέση Ανατολή, με κυρίαρχες περιφερειακές δυνάμεις το Ιράν και την Τουρκία, είναι μια κοινή στρατηγικών διαστάσεων απειλή για το Ριάντ, το Τελ Αβίβ και το Κάιρο.
Ο άξονας των ανησυχούντων για τις προθέσεις του Μπάιντεν απέναντι στο Ιράν και στην Τουρκία δηλώνει χωρίς περιστροφές ότι δεν πρόκειται να αιφνιδιαστεί όπως το 2013, όταν αποκαλύφθηκαν οι μυστικές συνομιλίες Ουάσινγκτον – Τεχεράνης στο Σουλτανάτο του Ομάν.
Με άλλα λόγια, η μεσανατολική σκηνή είναι πολύ πιο σύνθετη και περίπλοκη σήμερα απ’ ό,τι το 2013.
ΗΠΑ, Ιράν, Τουρκία, Ρωσία και Γαλλία έχουν επικαλυπτόμενες βλέψεις και συμφέροντα.
Πρόκειται για έναν πρωτοφανή στα ιστορικά χρονικά γεωπολιτικό συνωστισμό που παράγει αντισυσπειρώσεις των κρατών της περιοχής απέναντι στις στοχεύσεις της Αγκυρας και της Τεχεράνης.
