ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ποιες είναι οι σταθερές και ποιες οι μεταβλητές των εκλογών του 2020 στις ΗΠΑ;

Θα κυριαρχήσει η διαχείριση της πανδημίας από τον Τραμπ που μέχρι στιγμής έχει κοστίσει τη ζωή 221.000 Αμερικανών, με φόντο τον ένοικο του Λευκού Οίκου να υποτιμά σταθερά τον Covid-19 και να επιμένει να λέει ότι τα δύσκολα είναι πίσω μας;

Ή θα επικρατήσει η απαξίωση του πολιτικού συστήματος που κυριάρχησε στις εκλογές του 2016 όταν εισέβαλε ο Τραμπ ως αντισυστημικό αουτσάιντερ;

Στο επιχείρημα ότι μετά από τέσσερα χρόνια στον Λευκό Οίκο καταγράφεσαι ως επαγγελματίας πολιτικός υπάρχει ο αντίλογος Τραμπ ότι η πρώτη του θητεία ήταν μια συνεχής άμυνα στις αναρίθμητες επιθέσεις και συνωμοσίες των αντιπάλων του.

Τούτων λεχθέντων, το ποσοστό των αναποφάσιστων δέκα μέρες πριν από τις εκλογές θα πρέπει να είναι όσο ποτέ συρρικνωμένο, καθώς μέχρι στιγμής 48 εκατομμύρια έχουν ήδη ψηφίσει αδιαφορώντας για τις γενικόλογες αναφορές των Τραμπ και Μπάιντεν οι οποίες είναι βέβαιο ότι δεν επαρκούν για να καλύψουν το κενό της προγραμματικής τους ατζέντας.

Η ακραία πόλωση στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ δεν οφείλεται στον Τραμπ, καθώς εδώ και τρεις και πλέον δεκαετίες υπάρχει και γεωγραφική απεικόνιση ενός σταθερά διευρυνόμενου διχασμού. Ενός διχασμού που φωτίζει τις ΗΠΑ ως δύο χώρες στη συσκευασία μιας:

● Από τη μια μεριά η Ανατολική και η Δυτική Ακτή, που εκπέμπουν ένα στίγμα πολυπολιτισμικότητας και ανοχής της διαφορετικότητας στο πλαίσιο μιας συνολικής και κυρίαρχης πολιτικής ορθότητας.

● Από την άλλη οι Μεσοδυτικές Πολιτείες και ο Νότος, μια χώρα με μηδενική ανοχή στην παραβατικότητα και την κάθε είδους αποκλίνουσα διαφορετικότητα, θερμοκήπιο κάθε λογής φονταμενταλιστικών αιρέσεων…

Ετσι, η ακραία πόλωση στην πολιτική σκηνή, που κορυφώνεται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, μακράν του να καθορίζεται από την προσωπικότητα και την επικοινωνιακή τακτική των δύο μονομάχων που διεκδικούν τον Λευκό Οίκο, αντικατοπτρίζει μια σκληρή πραγματικότητα.

Το 2000 ο υποψήφιος των Δημοκρατικών και απερχόμενος αντιπρόεδρος του Κλίντον, Αλ Γκορ, αμφισβήτησε τη νίκη του Μπους υιού επί έναν μήνα σε μια πρωτοφανή για τις ΗΠΑ μετεκλογική κρίση.

Σήμερα, το 2020, εδώ και μήνες ο Τραμπ καταγγέλλει συνωμοσίες που στοχεύουν στη νόθευση του εκλογικού αποτελέσματος και προειδοποιεί ότι θα αμφισβητήσει την εγκυρότητα εκλογικής νίκης του Μπάιντεν.

Το 2000 ο Γκορ έδωσε σκληρή μάχη αμφισβήτησης του εκλογικού αποτελέσματος στη Φλόριντα όπου ήταν οριακό.

Σήμερα, είκοσι χρόνια μετά, ο Τραμπ είναι πολύ πιθανό να αμφισβητήσει το ενδεχόμενο οριακό προβάδισμα του Μπάιντεν σε μια σειρά από Πολιτείες-κλειδιά για τη διαμόρφωση της πλειοψηφίας στο Κολέγιο των Εκλεκτόρων…

Ετσι, η αβεβαιότητα για τις εξελίξεις στις ΗΠΑ είναι πιθανόν να παραταθεί και μετεκλογικά, μια εκδοχή των εξελίξεων που ήδη επιταχύνει την αποσταθεροποίηση στη διεθνή σκηνή.

Η εσωτερική κρίση στις ΗΠΑ, ο βαθύς διχασμός της χώρας προβάλλει ήδη σαν η πιο βαριά προσημείωση στην παντοδυναμία της χώρας στη διεθνή σκηνή.

Λειτουργεί επιταχυντικά στην ήδη ορατή και καταγεγραμμένη δυναμική ανάδυσης στο κενό της βραχυκυκλωμένης Pax Americana ενός μετα-αμερικανικού κόσμου.