Η πολιτική ανοχής της αποσταθεροποιητικής πολιτικής του Ερντογάν από τις ΗΠΑ έχει συνδεθεί με την παραμονή ή όχι του Τραμπ στο Λευκό Οίκο.
Το καινούργιο δεδομένο είναι η καταγραφή μιας συνεχούς παλινδρόμησης των σχέσεων των ΗΠΑ με την Τουρκία στην αντιπαράθεση και την ένταση που επικρατούσε μέχρι τα τέλη του 2018, όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα αποσυρθούν από τη Βορειοανατολική Συρία.
Αν συνεχιστεί η παλινδρόμηση των σχέσεων Ουάσινγκτον – Αγκυρας στην ένταση, τότε θα πρόκειται για μια ήδη εν εξελίξει δυναμική που δεν πρόκειται να επηρεαστεί από την έκβαση της μονομαχίας Τραμπ-Μπάιντεν.
Πρώτο μήνυμα της σκλήρυνσης των ΗΠΑ απέναντι στην Τουρκία ήταν η επιστολή Τραμπ προς την πρόεδρο της Βουλής Πελόζι, όπου η εμπλοκή της Αγκυρας στη Συρία και στο Ιράκ καταγγέλλεται ως εμπόδιο της ολοκλήρωσης των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων κατά των τζιχαντιστών.
Δεύτερο μήνυμα, η προειδοποίηση από ΗΠΑ και ΝΑΤΟ στον Ερντογάν να μην προχωρήσει στην επιχειρησιακή ενεργοποίηση του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400, μια εξέλιξη που προφανώς θα καταγραφεί ως επιλογή ρήξης.
Τρίτο μήνυμα, η σκληρή φραστική διατύπωση της ανακοίνωσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την πρόσφατη τουρκική NAVTEX για την επιστροφή του «Ορουτς Ρέις».
Και βέβαια στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί και η αποδοκιμασία από τις ΗΠΑ της εμπλοκής Ερντογάν στον Καύκασο μαζί με τη Γαλλία και τη Ρωσία.
Στις ΗΠΑ έχει ληφθεί το μήνυμα ότι η πολιτική κατευνασμού του Ερντογάν δεν αποδίδει, καθώς εκλαμβάνεται ως επιπλέον βήμα αποχώρησης από την ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Δύο φορές τον Δεκέμβριο του 2018 και τον Οκτώβριο του 2019 ο Τραμπ εξήγγειλε την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία αδειάζοντας τους μοναδικούς συμμάχους των ΗΠΑ στη χώρα, τους Κούρδους.
Από την ενθάρρυνση του κατευνασμού στην υπενθύμιση των κόκκινων γραμμών της ανοχής της Ουάσινγκτον ο δρόμος θα είναι δύσκολος είτε με τον Μπάιντεν είτε με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο.
