Η υπόθεση των στημένων ποδοσφαιρικών αγώνων, στην οποία δέσποζε για ευνόητους λόγους η διερεύνηση του ρόλου και πιθανών ευθυνών του Ολυμπιακού Πειραιώς και του διοικητικού του μπροστάρη Βαγγέλη Μαρινάκη, ήταν μία σοβαρή υπόθεση. Και έλαβε μεγάλη δημοσιότητα όλα αυτά τα χρόνια. Η πρόσφατη απαλλαγή από την Επιτροπή Δεοντολογίας είναι μία καταλυτική εξέλιξη που δίνει την αφορμή για ευρύτερες σκέψεις. Γιατί όσον αφορά στο εξειδικευμένο, τα πράγματα είναι απλά: οι φίλα προσκείμενοι πανηγυρίζουν και δεν το κρύβουν, οι υπόλοιποι δεν είναι πως χάρηκαν αλλά ξέρουν πως πρέπει να σεβαστούν την απόφαση. Η Lady Hope δεν έχει αμφιβολία πως το επικοινωνιακό στοιχείο έχει σημαντική θέση σε όλα τα στάδια μίας σχετικής διαδικασίας…
Όμως, με αφορμή (και) αυτή την υπόθεση μπορούμε να εξάγουμε γενικώς αρκετά χρήσιμα συμπεράσματα. Η απονομή δικαιοσύνης στα ανθρώπινα έχει δύο χροιές. Η μία έχει ως βάση την πλήρη πραγματικότητα, το τι έχει γίνει επ΄ ακριβώς, άρα η επιβολή των συνεπειών που πρέπει να έχει ο καθένας είναι σε άμεση συνάρτηση με τις πραγματικές πράξεις του. Η δεύτερη χροιά αφορά στις ανθρώπινες διαχειρίσεις επί της πραγματικότητας. Το πόσο προσεγγίζουν οι αποφάσεις αυτό που έγινε. Όσο πιο κοντά είναι, τόσο πιο έντονα και σε βάθος εδραιώνεται το πολύ απαραίτητο για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής αίσθημα του δικαίου. Όταν υπάρχει απόσταση, τότε ανοίγει ο ασκός του Αιόλου και διαχέονται αυτά που δεν μαζεύονται…
Κάποιες φορές, ουκ ολίγες…, το πιο δύσκολο έργο είναι να στοιχειοθετηθούν οι πραγματικές ευθύνες. Αν όντως υπάρχουν… Και αν υπάρχουν, σε ποιο βαθμό… Δεν υποβιβάζονται π.χ. ομάδες του διαμετρήματος του Ολυμπιακού Πειραιώς με ενδείξεις ή με απλές μεταφορικές επικλήσεις του τύπου «μου είπαν», «άκουσα πως», κοκ… Η έκβαση που είχε πριν από περίπου 15 χρόνια η ιστορία με τη Γιουβέντους στην Ιταλία είναι κάτι που σχετίζεται απόλυτα με τις εσωτερικές ιδιαιτερότητες της γειτονικής χώρας εκείνη την εποχή.
Ο καθένας μπορεί να κάνει εικασίες για το τι έγινε πραγματικά. Αυτές είναι «αφορολόγητες». Και συνήθως επηρεάζονται κυρίως από τα θέλω του. Μία ένδειξη στα μυαλά κάποιου, που θέλει π.χ. καταδικαστικό αποτέλεσμα για κάποιον αντίπαλό του, λειτουργεί ως απόδειξη. Όμως, τα δικαστήρια και οι πειθαρχικές επιτροπές αποφασίζουν με βάση τα στοιχεία. Επί του πρακτέου, τα στοιχεία «αποφασίζουν»… Η υπόθεση αυτή είναι ένα πολύ καλό μάθημα. Η απονομή δικαιοσύνης δεν είναι κάτι που αφορά στις εντυπώσεις επικοινωνιακού τύπου, όσο στην ουσία των αποφάσεων και της αιτιολόγησής τους. Είναι πιθανό στην Ελλάδα να προκύψουν παρεμφερείς σοβαρές ιστορίες στο μέλλον και όχι μόνο στον αθλητικό μικρόκοσμο. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε όλοι είναι βήμα βήμα να παρακολουθούμε τις εξελίξεις και να ξέρουμε πως οι πραγματικές εντυπώσεις αποσαφηνίζονται πάντα στο τέλος… Όποτε έρθει αυτό, όπως και αν είναι διαμορφωμένο…
Η δημοσιογραφία θα πρέπει και αυτή από την πλευρά της να εναντιώνεται σε κάθε συγκάλυψη, σε κάθε εμπόδιο διερεύνησης, σε κάθε αποπροσανατολισμό. Αλλά, παράλληλα, και να μεταφέρει σε κάθε στάδιο τον παλμό που αναλογεί, δίχως να δημιουργεί κλίμα που μπορεί να ανατραπεί άρδην. Το να προστατεύσει κάποιος με συνέπεια τη δεοντολογία και τη νηφάλια προσέγγιση των ζητημάτων είναι σε μάκρος χρόνου εξίσου σημαντική υπόθεση ακόμα και σε σχέση με την ίδια την απόφαση που βγαίνει… Και αφορά στο είδος της δημοκρατίας που εφαρμόζεται σε μία κοινωνία. Στη συνείδηση της Lady Hope είναι άλλο πράγμα η άποψη, η προσωπική ερμηνεία που δίνει ο οποιοσδήποτε στα γεγονότα, οι επιθυμίες του και άλλο οι πραγματικές εξελίξεις. Το κάθε τι έχει διαφορετικές απαιτήσεις…
