Επικίνδυνη εκπαιδευτική αναστροφή!

Κατά την έναρξη του σχολικού έτους 1934-35 στο μικτό εξατάξιο Δημοτικό Σχολείο Σκαλοχωρίου Λέσβου υπηρετούσαν δύο δάσκαλοι, ενώ είχαν εγγραφεί 195 μαθητές και μαθήτριες, οπότε οι γονείς τους συνήλθαν στο Κοινοτικό Κατάστημα και εξέδωσαν ψήφισμα σύμφωνα με το οποίο: «Οι συνελθόντες α) Διαμαρτύρονται διά την άστοργον εγκατάλειψιν του σχολείου παρά τας καταβληθείσας ενεργείας, β) Αξιούν τον άμεσον διορισμόν των προταθέντων υπό του Επιθεωρητού δύο διδασκάλων, γ) Δηλούν ότι μέχρι το διορισμό τούτων τα τέκνα των θα παύσουν φοιτώντα εις το σχολείον» (εφημ. «Ταχυδρόμος» Μυτιλήνης 24-10-1934, φύλλο 2.646. Αρχείο Δημόσιας Βιβλιοθήκης Μυτιλήνης). Λόγω της παραπάνω κινητοποίησης ευτύχησε να έχει τον πρώτο διορισμό της η Αρσακειάς δασκάλα και μητέρα μου Σαπφώ Καρέκου καθώς και ακόμα ένας συνάδελφός της.

Το σχολικό έτος 1958-59 παρακολούθησα τα μαθήματα της Στ’ τάξης του μικτού εξαταξίου Δημοτικού Σχολείου Καλλονής Λέσβου που αριθμούσε 59 μαθητές, ενώ την επόμενη χρονιά συνέχισα στην Α’ τάξη των 49 μαθητών του μικτού εξαταξίου Γυμνασίου Καλλονής ως πρωτεύσας αριστούχος στις γραπτές εισαγωγικές εξετάσεις από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο. Το 1975, ως φυσικός του Πανεπιστημίου Αθηνών, διορίστηκα στο μικτό εξατάξιο Γυμνάσιο Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας, που είχε τμήματα με ανώτατο αριθμό μαθητών τους 30 και η τριακονταπενταετής εκπαιδευτική μου υπηρεσία ολοκληρώθηκε το σχολικό έτος 2009-10 στο μικτό τριτάξιο Μαράσλειο Γενικό Λύκειο Αθηνών με τμήματα 25 μαθητών για τα μαθήματα γενικής παιδείας και λιγότερους για τα τμήματα κατεύθυνσης Β’ και Γ’ Λυκείου, όπου λόγω πανελληνίων εξετάσεων ένα τμήμα των 25 χώριζε υποχρεωτικά στα δύο, το ένα με 13 και το άλλο με 12 μαθητές!

Φέτος μεσούντος του κορονοϊού η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, υιοθετώντας την εισήγηση της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως, ψήφισε στη Βουλή την αύξηση του από το 2019 θεσμοθετημένου μέγιστου αριθμού μαθητών στα Δημοτικά σχολεία και Νηπιαγωγεία από 22 σε 25, αποδεχόμενη παράλληλα τις θέσεις κάποιων ειδικών που καταλαμβάνοντας θέσεις πολιτικής προστασίας, χάριν της προστασίας της πολιτικής, πρότειναν να παρακολουθούν το πολύωρο ωρολόγιο πρόγραμμα 25 μαθητές αντί της πρότασης των εκπαιδευτικών για 15 μαθητές ανά τάξη, όπως συμβαίνει στην Ιταλία, και κόντρα στην εισήγηση του εκπροσώπου της Επιτροπής Λοιμωξιολόγων, καθηγητή Σωτήρη Τσιόρδα, ο οποίος υποστήριξε από τηλεοράσεως ότι αποτελεί προϋπόθεση «η απόσταση (1 με 2 μέτρα) μεταξύ των θρανίων, διπλών ή μονών, πάντως με έναν μαθητή».

Ανατρέχοντας στην από το 1934 συνεχή μείωση του ανώτατου αριθμού μαθητών ανά τάξη από τους 100 στους 22 του 2019, εύχομαι η σημερινή επικίνδυνη εκπαιδευτική αναστροφή, που ψήφισε η κυβέρνηση των «αρίστων», να αποσυρθεί άμεσα!

* συγγραφέας