Nαι, δικαίως η Μπάγερν Μονάχου συγκεντρώνει εδώ και κάποιες ώρες τα εγκωμιαστικά σχόλια σχεδόν όλων των ποδοσφαιρόφιλων. Ακόμα και αυτοί που την αντιπαθούν δεν μπορούν παρά να αναγνωρίσουν τη φετινή βαυαρική επέλαση. Ειδικά όταν γύρω στο περασμένο φθινόπωρο κάτι τέτοιο δεν φάνταζε και ως η πιο πιθανή εξέλιξη… Αλλά, η Μπάγερν το έκανε και αυτό. Άλλαξε τη ρότα μέσα στην ίδια τη σεζόν, πράγμα που και σπάνιο είναι και ξεχωριστές ικανότητες από σύσσωμο τον οργανωτικό της μηχανισμό «προδίδει».
Η νταμπλούχος Γερμανίας νίκησε σε όλους τους φετινούς της αγώνες στο UEFA Champions League, κατατρόπωσε κοτζάμ Μπαρτσελόνα με σχεδόν απίθανο για τέτοιο επίπεδο ανταγωνισμού σκορ-μαμούθ (του επιπέδου του 8-2…), έκαμψε τις αντιστάσεις των φιλόδοξων και άκρως επικίνδυνων Γάλλων σε ημιτελικό και τελικό, σηκώνοντας έτσι κάτω από τα αστραφτερά (σαν την εν γένει σημειολογία της) φλας το έκτο σχετικό τρόπαιο στην ιστορία της. Η ομάδα του Μονάχου σε κάθε φάση του θεσμού εδραίωνε ολοένα και περισσότερο τη θέση της, δημιουργούσε μεγαλύτερες προσδοκίες και αποκτούσε πιστούς. Ορισμένοι έφτασαν να γίνουν και θαυμαστές της…
Η σύγχρονη Μπάγερν έχει μετατρέψει τη Μπουντεσλίγκα σε μία υπόθεση διαχείρισης, σαν μία άτυπη αποκλειστική ποδοσφαιρική ΑΟΖ… Και στην Ευρώπη, όμως, πραγματοποιεί γενικώς καλές πορείες σε σταθερή βάση. Αν παρατηρήσει επισταμένα κάποιος για παράδειγμα τη Μίλαν που έχει εφτά τρόπαια στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης και τη Λίβερπουλ που έχει έξι, θα διαπιστώσει πως για κάποια παρατεταμένα χρονικά διαστήματα απουσιάζουν από το υψηλότερο επίπεδο. Σε αντίθεση με τη Μπάγερν που σχεδόν κάθε χρόνο διατηρείται σε καλά επίπεδα και προχωράει αρκετά στο θεσμό. Όταν ανεβαίνει, δε, μισή κλίμακα και φτάνει σε πολύ καλά επίπεδα, γίνεται αυτόματα και ένα από τα μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού φαβορί.
Η Μπάγερν, σε γενικές γραμμές, έχει συγκεκριμένη λογική στον τρόπο λειτουργίας της και δεν ξωκείλει στο ελάχιστο από τον προγραμματισμό της. Αποτελεί αυτοσκοπό και σήμα κατατεθέν του διαχρονικού της dna μία τέτοια ευθυγράμμιση και μάλιστα με τον πιο συνεπή τρόπο. Όταν δεν έρχονται αποτελέσματα δεν βιάζεται να λειτουργήσει σπασμωδικά, αλλά όταν διαλέξει το επόμενο βήμα είναι άτεγκτη. Δεν αποφεύγει τα λάθη, αλλά μάλλον χαίρεται που της συμβαίνουν γιατί της δίνουν τη δυνατότητα για όψιμες διορθώσεις. Είναι κλασική εκπρόσωπος του γερμανικού τρόπου σκέψης και γουστάρει διακαώς να πετυχαίνει με το δικό της τρόπο και μόνο. Αλλιώς, δεν πολυκαίγεται κιόλας… Ή θα επιβληθεί ή θα χάσει δίχως να επιχειρήσει να «κλέψει». Όταν ταλανίζεται, ποτέ δεν αλλάζει φιλοσοφία και γενικό προσανατολισμό. Μόνο πρόσωπα… Η Μπάγερν είναι ένα σύγχρονο πρότυπο απαρέγκλιτης προσήλωσης στη μεθοδολογία. Το αποτέλεσμα δικαιώνει (ή μη) την επιλεγόμενη μεθοδολογία, δεν υπηρετεί η δεύτερη το πρώτο…
H ματαιοδοξία θεωρείται από πολλούς ως κάτι το κακό. Προτιμούν στη θέση της να κάνουν λόγο για τη φιλοδοξία. Όμως, το να θελήσει σύντομα η Μπάγερν να κατακτήσει ένα έβδομο UEFA Champions League και να φτάσει τη Μίλαν στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας είναι μάλλον μία ματαιόδοξη επιθυμία που ενισχύει τη φιλοδοξία και ωθεί σε αποδοτικές ενέργειες για την επίτευξη ενός τέτοιου στόχου στο άμεσο μέλλον. Για κάθε νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης, δίπλα στο νέκταρ των ημερών του εκάστοτε θριάμβου, υπάρχει και η προετοιμασία για το αύριο. Η Lady Hope είδε ξαφνικά την ομάδα της Βαυαρίας, που ενώ επί Κόβατς πάλευε να βρει την ισορροπία και τους βηματισμούς της, επί Φλικ να αποκτάει βάσεις και θεμέλια πάνω στα οποία μπορεί να στηρίξει ενδεχόμενες μελλοντικές επελάσεις…
