Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Στου Ασημομύτη
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Στου Ασημομύτη

  • A-
  • A+

Σε τοπίο άλλου πλανήτη, αιγαιοπελαγίτικου νησιού. Νησιού, έντονα -σε πρώτο πλάνο- στιγματισμένου από το αποτύπωμα του κοσμικού. Εχω μπροστά μου τον αμπελώνα του Ασημομύτη. Στο μεγάλο ξύλινο τραπέζι, ροζέ ντόπιας ποικιλίας. Οικολογικό. Της γης, θα ‘λεγα εγώ. Απέναντι, λόφος πέτρινος. Της Ανω Μεράς.

Η άλλη πλευρά συνωστίζεται εν μέσω κορονοϊού στα σοκάκια της χώρας. Αφοβα νιάτα. Απ’ όλο τον κόσμο. Αλλά εδώ όλα αυτά μοιάζουν σαν να συμβαίνουν σε άλλο νησί. Εδώ, είναι σαν να έχει ανοίξει μια εξωκοσμική πύλη. Η Μαρίκα, γαϊδουράκι με αίσθημα, πού και πού φωνάζει στον άσπρο τράγο.

Τι να λένε άραγε μεταξύ τους. Ενας νεαρός με πλατύγυρο καπέλο και κόκκινο μουσάκι, βγαλμένος από πίνακα του Βαν Γκογκ, γυρνάει από τ’ αμπέλια και φέρνει καλάθια με σταφύλια και λαχανικά. Τα αδειάζει στο διπλανό τραπέζι. Τα αποθησαυρίζει. Κι έπειτα, χρωματικά ταιριασμένα, τα πάει στην πέτρινη κουζίνα για το μεσημεριανό.

«Πώς φτιάχνεται το λιαστό κρασί;», ρωτάω τον οικοδεσπότη. «Τον Σεπτέμβρη πατάμε τα σταφύλια…», αρχίζει. Και να που στο μελλοντικό πλάνο του επόμενου μήνα, ανοίγουν την πόρτα του κτήματος γυναίκες, άντρες και παιδιά και μπαίνουν στον χορό των σταφυλιών. Αρχέγονη πράξη από προελεύσεως ανθρώπου στον «ληνό». Στο πατητήρι.

«Αμπέλι μου, πλατύφυλλο και καλοκλαδεμένο, δέσε σταφύλια κόκκινα, να μπω να σε τρυγήσω, να κάμω αθάνατο κρασί, μοσκοβολιά γιομάτο. Μες στα κατώγια τα βαθιά σαν μόσχο να το κρύψω, να το φυλάξω ολάκαιρες χρονιές, ακέριους μήνες, ώσπου να ‘ρθεί μιαν άνοιξη, να ρθει ένα καλοκαίρι, να γύρει από τη μακρινή την ξενιτιά ο καλός μου. Να κατεβώ μες στην αυλή, να πιάκω τ’ άλογό του, να τον φιλήσω αγκαλιαστά στα μάτια και στο στόμα, να τον κεράσω, αμπέλι μου, τ’ αθάνατο κρασί σου, της ξενιτιάς τα βάσανα να παν, να τα ξεχάσει...».

Μια κοπέλα με σγουρά μαλλιά τραγουδά και δεν θες να ξυπνήσεις. Δίπλα ο Μπόρχες, «μονάχα ένας άνθρωπος αισθάνθηκε στον ουρανίσκο του τη δροσεράδα του νερού, τη γεύση των καρπών και της σάρκας. Μιλάω για τον έναν, τον μοναδικό, αυτόν τον πάντα μόνο».

Δίπλα κι ο Αλλος, ο πάντα μόνος, «Εγώ είμαι η άμπελος, εσείς τα κλήματα· εκείνος που μένει ενωμένος μαζί μου, και εγώ μαζί του, αυτός φέρνει τον καρπό».

Τα τηλέφωνα χτυπούν. Η μαγεία χάνεται. Κι άλλα κρούσματα. Παίρνω τον δρόμο της επιστροφής. Με το γλυκό κρασί στα χείλη είναι πάντα ευκολότερος.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το καλοκαίρι εκείνο
Κάποτε θα μιλάμε γι’ αυτό το καλοκαίρι ως το ορόσημο μιας νέας εποχής. θα λέμε πως επιτέλους οι άνθρωποι φόρεσαν τις μάσκες, απαγορευόταν διά νόμου να αγγίζονται, απαγορευόταν να ταξιδεύουν.
Το καλοκαίρι εκείνο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Επουράνια σχέδια
Κάτω από το πιο λαμπρό αστέρι της πρώτης ώρας της αυγουστιάτικης νύχτας γίνονται πολύ σημαντικά πράγματα. Οι άνθρωποι φροντίζουν τον εαυτό τους. Κάποιοι μόλις έχουν γυρίσει από τη δουλειά, σε μικρά και μεγάλα...
Επουράνια σχέδια
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενας Αύγουστος δεν φτάνει
Καθώς διασχίζω τον Θεσσαλικό Κάμπο, νύχτα, με του Αυγούστου το χρυσό φεγγάρι και βλέπω αμπέλια και χωράφια, θυμήθηκα εκείνη την παροιμία που λέγαν οι πιο παλιοί στη γειτονιά μου «Αύγουστε τραπεζοφόρε, να 'σουν...
Ενας Αύγουστος δεν φτάνει
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ραψωδίες στην παραλία
Σύγχρονες ραψωδίες στην παραλία. Βλέπω τις παρέες δίπλα δίπλα. Λίγα πράγματα θέλουν οι άνθρωποι τελικά για να είναι ευτυχισμένοι. Η ασφάλεια είναι ένα από τα βασικά. Θυμάμαι και τον μέγα ραψωδό, ανυπολόγιστα...
Ραψωδίες στην παραλία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αδεια η πόλη…
Το δειλινό εκείνου του Δεκαπενταύγουστου δεν ήταν κανείς στην πόλη. Κανείς. Νόμιζε ότι ήταν ο μοναδικός κάτοικος μιας έρημης πόλης και αν ήθελε θα μπορούσε να πάει από ταράτσα σε ταράτσα, να καθίσει στα...
Αδεια η πόλη…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Παράταση στολισμού
Η Α. δεν θέλει –ή δεν μπορεί ακόμα– να ξεστολίσει. Θέλει μια παράταση. Παράταση των διακοπών από την περίεργη καθημερινότητα που έχει επιβάλει ο ιός.
Παράταση στολισμού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας