Δήμος Θεσσαλονίκης: ο «καλός μαθητής» της κυβέρνησης

Μόλις πριν από λίγες μέρες, πέρασε από τη Βουλή το νέο νομοσχέδιο περί του εκσυγχρονισμού των ιδιωτικών σχολείων, ενώ ταυτόχρονα σχεδόν το υπουργείο Παιδείας αποφασίζει με την απαράδεκτη ρύθμιση του άρθρου 24 του ν.4690/2020 με τίτλο «Προμήθεια αιθουσών προσχολικής εκπαίδευσης και συναφούς εξοπλισμού και προσαρμογή βρεφικών-παιδικών σταθμών» ότι «προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες σε απαιτούμενες αίθουσες για την υλοποίηση της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης, για το σχολικό έτος 2020-2021 οι ΟΤΑ α′ βαθμού μπορούν να αναθέτουν δημόσιες συμβάσεις προμήθειας προκατασκευασμένων αιθουσών προσχολικής εκπαίδευσης, συναφών υλικών, υπηρεσιών και έργων…».

Ετσι οι δήμοι αναλαμβάνουν την αρμοδιότητα και σαφώς και την ευθύνη της στέγασης των παιδιών σε αίθουσες/μεταλλικά κουτιά, δεδομένης της άρνησης να αναλάβει την ευθύνη και την υποχρέωση της εκτέλεσης η ΚΤΥΠ Α.Ε., της οποίας είναι και η αρμοδιότητα.

Και βέβαια, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, για να αποδείξει για ακόμη μια φορά πόσο «καλός μαθητής» της κυβερνητικής πολιτικής είναι, χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς καμία επεξεργασία των δυνατοτήτων του και χωρίς καμία ευαισθησία απέναντι στην εμπειρία της πρώτης ένταξης των παιδιών στο σχολικό σύστημα, εφαρμόζει κατά γράμμα την απόφαση. Αμεσα, χωρίς να θέλει να αντιληφθεί τις ενστάσεις για την εξαίρεση του δήμου από την άμεση εφαρμογή, τόσο του Συλλόγου Εργαζομένων των Παιδικών Σταθμών όσο και των γονέων, χωρίς συνεργασία και διαβούλευση όλων των εμπλεκομένων.

Σπεύδει και αποφασίζει με εισήγηση της 26ης Οικονομικής Επιτροπής την «Εγκριση των τεχνικών προδιαγραφών, του ενδεικτικού προϋπολογισμού και των ειδικών επιτροπών της Δ/νσης Αστικού Σχεδιασμού & Αρχιτεκτονικών Μελετών για την προμήθεια και τοποθέτηση τριάντα πέντε [35] προκατασκευασμένων αιθουσών ως προσωρινές εγκαταστάσεις στέγασης για την κάλυψη επειγουσών αναγκών της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης του Δήμου Θεσσαλονίκης, π.δ. 1.553.720 ευρώ».

Πέραν του τρόπου προμήθειας των συγκεκριμένων isobox, καθώς για ακόμη μια φορά επικαλούμενος ο δήμος το επείγον του θέματος προβαίνει στη διαδικασία διαπραγμάτευσης, το σημαντικό είναι το πώς αντιλαμβάνεται η διοίκηση την εκπαίδευση, όταν μάλιστα, άλλοι δήμοι, με τις προσφυγές και τις βάσιμες αντιρρήσεις τους, κατάφεραν να εξαιρεθούν από την εφαρμογή της στέγασης της δίχρονης εκπαίδευσης σε αίθουσες μεταλλικές, τύπου isobox, όπως ο Δήμος Αθηνών και ένας κοντινός μας δήμος, αυτός της Νεάπολης-Συκεών, και όπως πληροφορούμαστε ακολουθούν και άλλοι.

Η εφαρμογή κάθε νόμου απαιτεί έναν σχεδιασμό με όρους και κανόνες που μπορούν να τον εξυπηρετήσουν για το καλό του κοινωνικού συνόλου, διαφορετικά αποφασίζουμε χωρίς να μας ενδιαφέρει αυτός που είναι ο αποδέκτης και ερήμην του κατά πώς μας βολεύει και κατά πώς εξυπηρετεί αυτούς που τον εφαρμόζουν.

Αντί λοιπόν ο δήμος να ζητήσει την εξαίρεσή του, ώστε να έχει τον απαιτούμενο χρόνο να εξετάσει σοβαρά το θέμα ανεύρεσης κατάλληλων χώρων στέγασης, προβαίνει στη χρήση των πλέον ακατάλληλων, όπως υποστηρίζουμε όλοι, μεταλλικών κουτιών, αίθουσες όπως τις βαφτίζουν αυτοί, που δεν πληρούν στοιχειώδεις προϋποθέσεις για τη λειτουργία του σχολείου, ούτε τις προδιαγραφές του σύγχρονου Κανονισμού Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων, δεν ανταποκρίνονται στους κανόνες εξοικονόμησης ενέργειας, άγνωστο πόσο ανταποκρίνονται τα υλικά τους στον νέο κανονισμό πυρασφάλειας, πώς συνάδει, η επιλογή θέρμανσης με κλιματισμό με τις οδηγίες σχετικά με τη διάδοση του Covid-19, πώς εξασφαλίζεται η ασφάλεια, αλλά και η προσλαμβάνουσα αισθητική των παιδιών.

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης, ως ο δεύτερος μεγαλύτερος δήμος της χώρας, θα έπρεπε να έχει συγκροτημένο ένα αποτελεσματικό σύστημα εκπαίδευσης σε σχέση με σύγχρονες κτιριακές υποδομές, που θα ενδυναμώνουν την πρώτη επαφή του παιδιού με την κοινωνική ζωή. Είναι ευθύνη του δήμου η στέγαση των παιδιών σε χώρους όπου ευνοούνται η ομαλή ανάπτυξη και η κοινωνικοποίησή τους, η συγκρότηση χώρων ικανών να επηρεάζουν τη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξή τους.

Μάλλον όμως, όπως φαίνεται, το τι σημαίνει προσχολική εκπαίδευση και πώς γίνεται καλύτερα η ένταξη του παιδιού στην κοινωνική ζωή είναι αδιάφορα στη διοίκηση του δήμου, προκειμένου να διατηρήσει τη θέση της ως ο καλύτερος μαθητής της κυβέρνησης και της κυβερνητικής πολιτικής.

* Εικαστικός, δημοτική σύμβουλος Δήμου Θεσσαλονίκης, πρ. αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Παιδείας Δήμου Θεσσαλονίκης