Η τέταρτη επέτειος της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος κατά του Ερντογάν στις 15.7.2016 γιορτάστηκε στη σκιά των πανηγυρισμών για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί, με κορυφαία εκδήλωση την πρώτη προσευχή, την Παρασκευή 24/7.
Προηγήθηκε προχθές Πέμπτη η πρώτη στην Ιστορία της Τουρκίας μετά το 1923 προσευχή ιμάμη στην αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής στην Αγκυρα, στη μνήμη των νεκρών που έπεσαν από τα πυρά των πραξικοπηματιών. Παρόντες οι βουλευτές του ΑΚΡ του Ερντογάν και του ακροδεξιού-εθνικιστικού ΜΗΡ του Μπαχτσελί και απούσα η αντιπολίτευση στο σύνολό της.
Εδώ και έναν μήνα στους πολιτικούς διαδρόμους στην Κωνσταντινούπολη και την Αγκυρα κυκλοφορεί το σενάριο της προκήρυξης πρόωρων εκλογών -για εκλογή προέδρου και Βουλής- παρά το γεγονός ότι η σημερινή θητεία λήγει το 2023.
Είναι φανερό ότι ο Ερντογάν προσπαθεί να εξαγοράσει χρόνο μέσω μιας νωπής λαϊκής εντολής που θα παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία μέχρι το 2025.
Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι ενθαρρυντικές: Σύμφωνα με πρόσφατη μέτρηση, το 25% θα ψήφιζε τον Ερντογάν ξανά για πρόεδρο ενώ το 30% θα ψήφιζε υποψηφίους του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ.
Ο Ερντογάν γνωρίζει ότι η δυσμενής οικονομική συγκυρία, την οποία προσπαθεί να αποδώσει στους εχθρούς της Τουρκίας αλλά και στην πανδημία, θα εξακολουθήσει να αποσαθρώνει τα ποσοστά δημοφιλίας του καθώς και την παράσταση νίκης του ιδίου και του κυβερνώντος κόμματος, εξελίξεις που θα πυροδοτήσουν μη αναστρέψιμη δυναμική αποσυσπείρωσης στο κυβερνών κόμμα.
Γνωρίζει όμως και κάτι άλλο: ότι δεν υπάρχει ούτε για τον ίδιο, ούτε για το ΑΚΡ σενάριο ομαλής αποχώρησης από την εξουσία μετά από ενδεχόμενη εκλογική ήττα, καθώς η αυταρχική καθεστωτική εκτροπή της τελευταίας τετραετίας έχει ακυρώσει ακόμη και τα προσχήματα της όποιας κοινοβουλευτικής δημοκρατικής νομιμότητας.
Τι μένει με δεδομένα τα παραπάνω στον Ερντογάν; Τι άλλο από το να προσπαθεί μέσα από συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις να αλλάξει την ατζέντα, να επιμείνει στο αφήγημα του πολιορκημένου από τους Σταυροφόρους της Δύσης φρουρίου, μιας χώρας οι εχθροί της οποίας δεν θέλουν να αποδεχθούν την αναβάθμισή της σε περιφερειακή δύναμη όπου η παρουσία της νομιμοποιείται από ένα σχετικά πρόσφατο αυτοκρατορικό παρελθόν.
Το ότι η ατζέντα της ισλαμικής και οθωμανικής παλινόρθωσης έχει διευρυμένη απήχηση στην κοινή γνώμη επιβεβαιώνεται σε πρόσφατη δημοσκόπηση από το υψηλό ποσοστό -60%- που στηρίζει την εμπλοκή στη Λιβύη.
Θα διακινδυνεύσει πρόωρες εκλογές ο Ερντογάν; Μια εκλογική, έστω και με οριακά ποσοστά, νίκη του θα διασφαλίσει την πολυπόθητη σταθεροποίηση;
Το 2017 ο Ερντογάν κέρδισε στο δημοψήφισμα που είχε προκηρύξει για την επικύρωση της μετατροπής του καθεστώτος σε προεδρικό.
Τον επόμενο χρόνο, το 2018, επέσπευσε κατά έναν χρόνο την προεδρική και τις βουλευτικές εκλογές.
Το 2019 ο Ερντογάν έμοιαζε να ελέγχει τη φθορά της μακράς παραμονής του στην εξουσία όπως προέκυψε από τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών.
Ομως η επικράτηση του υποψηφίου της αντιπολίτευσης Εκρέμ Ιμάμογλου για τη δημαρχία της Κωνσταντινούπολης και στην επαναληπτική εκλογή είχε ως αποτέλεσμα οι δημοτικές εκλογές να καταγραφούν συνολικά ως πρώτη ήττα του Ερντογάν μετά από δεκαεπτά χρόνια στην εξουσία.
Ο Ιμάμογλου καταγράφεται ήδη ως βέβαιος αντίπαλος του Ερντογάν στην επόμενη προεδρική εκλογή, ενώ ανοικτό ερώτημα παραμένουν τα ποσοστά που θα λάβουν τα κόμματα τα οποία ίδρυσαν οι παλαιοί συνεργάτες του προέδρου, Μπαμπατζάν και Νταβούτογλου.
-320x213.jpg)
