Ο Ιωνικός εξόφλησε το μεγαλύτερο μέρος ενός παλιού γραμματίου

Λίγες μέρες πριν ξεκαθάρισε πως ολοκληρώθηκε πρόωρα (λόγω κορονοϊού) το φετινό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Football League (της τρίτης στην ιεραρχία εθνικής κατηγορίας μετά την περσινή, και μάλλον αμφιλεγόμενη, αναδιάρθρωση Βασιλειάδη).

Αυτό σημαίνει πως ανεξάρτητα με το αν θα γίνει νέα αναδιάρθρωση ή όχι, τα Τρίκαλα και ο Ιωνικός Νικαίας είναι οι δύο ομάδες που πήραν την άνοδο (με βάση την προκήρυξη του φετινού πρωταθλήματος). Για τη Lady Hope η επιστροφή του Ιωνικού στη δεύτερη κατηγορία μετά από μία δεκαετία είναι ένα αξιοσημείωτο γεγονός. 

Υπάρχει, πλέον, μία αδιατάρακτη συνθήκη, αρκετά χαρμοσύνη για τους Νικαιώτες:  Ένα βήμα μόλις μακριά από τη Super League 1 o Ιωνικός… Ο συγκεκριμένος σύλλογος είναι ένα παράδειγμα για όλες τις υπόλοιπες ομάδες του εγχώριου ανταγωνισμού. Γιατί έπεσε σχετικά χαμηλά, αλλά δεν του άρεσε αυτό και δεν συμβιβάστηκε ποτέ με τη μετριότητα. Όταν έχεις σημαντική προϊστορία, πολυπληθές και δυναμικότατο υποστηρικτικό κοινό, ποδοσφαιρική αύρα και το ανάλογο μεράκι, πρέπει απλά να μάθεις να περιμένεις το πλήρωμα του χρόνου. Όταν θα έχεις ξεμπερδέψει με τις αμαρτίες του παρελθόντος, όταν έχεις διδαχθεί από τα λάθη σου, όταν βρίσκεις διοικητικούς ηγέτες με προσωπικότητα, όραμα, οργανωτικότητα, πυγμή, «κάψα» και το κατάλληλο χρηματικό background, τότε απλά δρομολογείς το αναπόφευκτο…

Μέσα σε δύο σεζόν ήρθαν δύο συνεχόμενες άνοδοι. Πρώτα από τη Γ΄Εθνική στη Football League και έπειτα από αυτήν στη Super League 2. Ο ποδοσφαιρικός Ιωνικός έχει αφήσει, πια, πίσω του οριστικά τις εποχές που γύρναγε δεξιά και αριστερά, προσπαθώντας να βρει το βηματισμό του και να σκιαγραφήσει τη νέα του αποστολή.  Όμως σε αυτές τις περιηγήσεις σμιλεύτηκε, είδε και την άλλη όψη του νομίσματος, βρήκε τις νέες μαγιές, αποσαφήνισε τα πείσματά του. Και έτσι στήθηκαν οι νέοι πυρήνες που αποτέλεσαν τη βάση της νέας εκτόξευσης.

Όσον αφορά στο αγωνιστικό κομμάτι, και στις δύο αυτές σεζόν η ομάδα της Νίκαιας ξεκίνησε μέτρια. Και φέτος, όμως, άρχισε σταδιακά (και άκρως εναρμονισμένα με την ποδοσφαιρική λογική) να ανεβαίνει και να σταθεροποιείται σε επίπεδα απόδοσης που δεν άφηναν πολλά περιθώρια για αμφισβητήσεις. Από κανέναν… Φυσικά και υπήρξαν και μέτρια απογεύματα, δεν απουσίασαν οι ήττες, ακόμα και η απομάκρυνση προπονητή. Αλλά, αυτά που έδιναν το  διαρκές «παρών» τους ήταν η ποιότητα, η πίστη και η φλόγα. Και στο τέλος ήρθε η δικαίωση. Ο Ιωνικός εξόφλησε το μεγαλύτερο μέρος ενός παλιού γραμματίου. Μία καινούρια πόρτα άνοιξε, πλέον, και το πιθανότερο είναι πως το περιεχόμενο του δωματίου θα αρέσει. Είναι, πάντως, από εκείνα τα «μυστήρια» δωμάτια, που μόλις εθιστείς-προσαρμοστείς σε αυτά, ενδεχομένως να θέλεις το κάτι παραπάνω…

Κάποτε, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Ιωνικός ήταν ένας μύθος για μερακλήδες, για τους γνώστες των μικρότερων κατηγοριών του εγχώριου ποδοσφαίρου. Όταν πρωτοσυστήθηκε σε επίπεδο Ά Εθνικής, το έκανε τόσο καλά, που παραμένοντας σε αυτήν για πάρα πολλά χρόνια έγινε συνυφασμένος με το υψηλότερο επίπεδο του εγχώριου ανταγωνισμού. Αυτή η κληρονομιά δεν σβήνει. Δεν την ξέχασαν ποτέ οι άνθρωποι του Ιωνικού, την προστάτευσαν, και όταν ήρθε η ώρα την παρέδωσαν στα σωστά χέρια. Η Lady Hope είναι σίγουρη πως στη Νίκαια το ποδόσφαιρο αρχίζει να καταλαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο από την πίτα της γενικότερης σημειολογίας.

Όπως παλιά…