Τούλσα, 31 Μαΐου 1921. Μια ακμάζουσα κοινότητα. Εμπορικά μαγαζιά, πολιτιστικά κέντρα, υπαίθριοι μουσικοί που θα γεννούσαν μερικά από τα σημαντικότερα μουσικά κινήματα του 20ού αιώνα, μυρωδιές από την εκπληκτική κουζίνα του Νότου, τσακωμοί και γέλια, σκιάδι και φως. Και ξαφνικά, ένα αφιονισμένο πλήθος λευκών ξεχύνεται, με αφορμή έναν διαφυλικό καβγά. Σαν έτοιμοι από καιρό, βγάζουν τα φονικά τους ένστικτα και όπλα, ρημάζουν, και δολοφονούν.
Οι σφαγείς, λευκοί προλετάριοι και μικροαστοί. Τα χέρια των αφεντικών τους μα και τα δικά τους χέρια. «Οι κυριαρχούμενοι έχουν αλλοτριωμένη συνείδηση γιατί εσωτερικεύουν την αυτοεικόνα που έχουν ετοιμάσει γι’ αυτούς οι δυνάστες τους», όπως έγραψε ο σπουδαίος κοινωνικός επιστήμονας και παιδαγωγός Πάολο Φρέιρε. Δημιουργούν έναν ιδεατό εαυτό σύμφωνα με τα πρότυπα άλλων, γι’ αυτό και φαντασιώνονται πως ανήκουν σε άλλη τάξη, γινόμενοι εν δυνάμει οι χειρότεροι καταπιεστές όταν δρουν στην υπηρεσία των καταπιεστών τους.
Ή των βολεμένων εαυτών τους. Περισσότεροι από 800 νεκροί (σύμφωνα με τους μετριότερους υπολογισμούς) καταγράφονται και περίπου 200 τραυματισμένοι/ες, βιασμένοι και λιντσαρισμένα άτομα και μαγαζιά καταγράφονται σε λίγες μόνο ώρες. Είχαν προηγηθεί πολλές άλλες σφαγές την προηγούμενη δεκαετία και θα έπονταν κι άλλες μετά. Οι μαύρες κοινότητες παρήγαγαν πολύ πλούτο στις αρχές του 20ού αιώνα. Και πολιτισμό. Τις τσάκισαν με απίστευτα λιντσαρίσματα. Ολόκληρες κοινότητες παραδόθηκαν στη μοίρα τους…
Οχι, δεν ισχύει το «αν δουλέψεις πολύ θα πετύχεις». Η νομιμοποίηση των πολιτικών σχέσεων εξουσίας επιτυγχάνεται μέσω της πίστης προς τη νομιμότητα των διαδικασιών τους. Ο αρχηγός της αστυνομίας αποκάλεσε τη σφαγή ωφέλιμη για την οικονομία και την υγιεινή. Η κοινωνική ιεραρχία των άξιων λευκών αφεντικών και των μαύρων τεμπέληδων από την άλλη έπρεπε να παγιωθεί. Κι έπειτα «το πώς» και «το γιατί» να ξεχαστούν. Η ταξινόμηση στη σκάλα της ιεραρχίας γίνεται πάντοτε στη βάση μιας αποκαθαρμένης από τις επιδράσεις της πολύπλοκης πραγματικότητας επίδοσης.
Η κοινωνικοπολιτική γνώση όμως είναι δύναμη, ξεκλειδώνει τον κόσμο, γι’ αυτό και μισούν την κοινωνιολογία κι αποπειρώνται τον ιστορικό αναθεωρητισμό… Μια υπενθύμιση λοιπόν για μια από τις μεγαλύτερες σφαγές στην ιστορία, σταθμό στο αιώνιο γαϊτανάκι που αλλάζει πρόσωπα και προσωπεία, αντιστρέφει θύτες και θύματα κι όμως μένει ίδιο να κυνηγά όπου γης τους ταξικά, φυλετικά, έμφυλα, θρησκευτικά ή σωματικά και νοητικά διαφορετικούς.
Το σύστημα αυτό έχει όνομα και το όνομα αυτό έχει φυλή, τάξη και φύλο: #λευκοςαρσενικοςκαπιταλισμος# Και το ξεσκέπασε ο Τζορτζ Φλόιντ με κείνη την εμβληματική φράση του: «Δεν μπορώ να αναπνεύσω». Εκ μέρους όλης της ανθρωπότητας…
-320x213.jpg)
