Σε ηλικία 78 ετών, έφυγε από τη ζωή προδομένος από την καρδιά του ο ιστορικός ηγέτης του Κ.Κ. Ισπανίας και της Ενωμένης Αριστεράς, Χούλιο Αγκίτα. Μεγαλωμένος πολιτικά μέσα στον ευρωκομμουνισμό, «παιδί» της θρυλικής Πασιονάρια και του Καρίγιο, ο Χούλιο Αγκίτα διακρινόταν για την ευρύτητα του πνεύματός του και της μόρφωσής του, παραπέμποντας συχνά στις ομιλίες του στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία και τη μυθολογία.
Προσκεκλημένος του ΣΥΝ, είχε επισκεφθεί την Αθήνα στις 17-18 Μαρτίου 1993. Μιλώντας τότε σε συνέντευξη Τύπου, υπήρξε επικριτικός για την πορεία οικοδόμησης της Ε.Ε., λέγοντας ότι «μια εξέλιξη όπου η κλασική Ελλάδα και ο ουμανισμός που κληρονομήσαμε από αυτήν δεν περιέχονται στην Ευρώπη του αύριο παραπέμπει σε μια Ευρώπη με πολίτες μη σκεπτόμενους, χωρίς παρελθόν, χωρίς σήμερα και χωρίς αύριο».
«Η οικοδόμηση της εναλλακτικής για την Ευρώπη -είχε πει στην ίδια συνέντευξη-, στην οποία πρέπει να περιλαμβάνεται και η οικοδόμηση παράλληλα μιας νέας Αριστεράς, γίνεται πάνω σε δυο καθαρές γραμμές: Η Αριστερά δεν πρέπει να παραιτηθεί από το όνειρο των εκατομμυρίων ανθρώπων που έχασαν τη ζωή του πιστεύοντας σε μια καλύτερη κοινωνία, αυτός είναι ένας θησαυρός που πρέπει να διατηρηθεί στη συνείδηση των εργαζομένων και των λαών. Και εννοούμε ότι αυτή η κληρονομιά πρέπει να έρθει καθαρή σε μας, με τρόπο ώστε να κρατήσουμε ό,τι θετικό υπήρξε και υπάρχει, απορρίπτοντας τα λάθη του παρελθόντος με τρόπο κατηγορηματικό και αυτοκριτικό».
Συνάντησα πρώτη φορά τον Χούλιο Αγκίτα στη Μαδρίτη, τον Οκτώβριο του 1991, όταν ως ηγέτης της Ενωμένης Αριστεράς Ισπανίας είχε εισηγηθεί την ίδρυση του Φόρουμ των Νέων Αριστερών Δυνάμεων, που λειτούργησε είκοσι πέντε χρόνια ως ανά εξάμηνο επαναλαμβανόμενη διαδικασία διαλόγου και κοινής δράσης.
Καθοριστική υπήρξε η συμβολή της Ενωμένης Αριστεράς για την ίδρυση κοινής ομάδας της Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο (GUE/NGL), το 1994. Τότε, η Αριστερά της Ισπανίας βρισκόταν σε διαρκή ανοδική τροχιά, που μετά το 2000 ανεκόπη.
Το πώς οραματιζόταν τη Νέα Αριστερά ο Χούλιο Αγκίτα προκύπτει και από το ακόλουθο απόσπασμα της συνέντευξης που προανέφερα: «Οταν μιλάμε για την οικουμενική εναλλακτική που η Νέα Αριστερά οφείλει να διεκδικήσει, πρέπει να θεωρούμε ότι το οικολογικό κίνημα, το γυναικείο κίνημα, το ειρηνιστικό κίνημα, με τις νέες μορφές που παίρνουν και τις νέες διαστάσεις, είναι βασικές πλευρές του εμπλουτισμού και των προγραμματικών θέσεων της Νέας Αριστεράς. Πάνω σε αυτό δουλεύουμε και με την ελληνική Αριστερά και θα συνεχίσουμε».
* Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ
-320x213.jpg)
