Κυρίαρχος του παιχνιδιού

Εκτός απροόπτου, ο Τραμπ προβάλλει ήδη ως κυρίαρχος του παιχνιδιού στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ, με την επανεκλογή του τον Νοέμβριο να μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη. Το προβάδισμα Τραμπ οφείλεται σε δύο παράγοντες: την εμμονή στο σύνθημα «Πρώτα η Αμερική» και στην αδυναμία του Μπάιντεν να δείξει ένα διαφορετικό διακριτό πολιτικό στίγμα και προγραμματική ταυτότητα:

● Το «Πρώτα η Αμερική» άντεξε από ό,τι φαίνεται την πρόκληση της αντιμετώπισης της πανδημίας, που λογικά παραπέμπει στον διεθνή συντονισμό και την παγκόσμια διακυβέρνηση. Η πανδημία είναι εξωτερικός εχθρός, είναι μια καταστροφή για την οποία ευθύνονται η Κίνα και ο ΠΟΥ, είναι το μήνυμα του Τραμπ, που βρίσκει από ό,τι φαίνεται μεγάλη απήχηση στην κοινή γνώμη των ΗΠΑ, με την αρχική υποτίμηση του Covid-19 από τον Λευκό Οίκο να έχει σχεδόν ξεχαστεί.

● Από τη μεριά του, ο Μπάιντεν συνεχίζει στον δρόμο που χάραξαν οι Δημοκρατικοί μετά την επέλαση Τραμπ στην πολιτική σκηνή στις αρχές του 2016, την απαξίωσή του ως παραβατικού σε σχέση με την πολιτική ορθότητα, αλλά και την εμμονή σε καταγγελίες για ποινική παραβατικότητα, οι περισσότερες από τις οποίες δεν μπόρεσαν να στοιχειοθετηθούν ανακριτικά και δικαστικά. Οι Δημοκρατικοί αντιμετωπίζουν τον Τραμπ όπως η Κεντροαριστερά στην Ιταλία αντιμετώπισε τον Μπερλουσκόνι, με καταγγελία, δηλαδή, του πολιτικού του λαϊκισμού και με κατηγορίες για διαπλοκή, αλλά κυρίως χωρίς εναλλακτική συνολική πρόταση διαχείρισης.

Το πρώτο σοβαρό μήνυμα ότι ο Τραμπ και ο τραμπισμός δεν ήταν ένα συγκυριακό ατύχημα, αλλά ένα πολιτικό ρεύμα που ήλθε για να μείνει, το πήραν οι Δημοκρατικοί στις ενδιάμεσες εκλογές του 2016, όταν οι Ρεπουμπλικανοί έχασαν μεν τον έλεγχο της Βουλής, αλλά διατήρησαν την πλειοψηφία των εδρών στη Γερουσία.

Η παλινόρθωση της κανονικότητας και πολιτικής ορθότητας στην Ουάσινγκτον, που υπόσχεται ο Μπάιντεν, δεν φαίνεται να συγκινεί το ριζοσπαστικοποιημένο τμήμα της εκλογικής βάσης των Δημοκρατικών, η οποία θα επιλέξει, από ό,τι φαίνεται, όπως και στις εκλογές του 2016, την αποχή…