Μέτωπο δυσαρεστημένων

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πανδημία και η διαχείρισή της από τον Λευκό Οίκο θέτουν το ερώτημα αν έχουν ωριμάσει οι προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση ενός μετώπου δυσαρεστημένων από τις επιλογές της Ουάσινγκτον.

Υπάρχει προοπτική προσέγγισης των κέντρων ισχύος του πλανήτη, από την Κίνα και την Ε.Ε. των 27, την Ιαπωνία, μέχρι και τη Ρωσία, με κοινό παρονομαστή ζωτικών συμφερόντων την αντιμετώπιση του επιθετικού-παρεμβατικού απομονωτισμού, που κυριαρχεί από την επόμενη μέρα της εκλογής του Τραμπ;

Ας ανατρέξουμε στα τέλη του 19ου αιώνα, στην αρχή τα δεκαετίας του 1890, όταν οι δύο σημαντικότεροι ανταγωνισμοί σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν η αντιπαλότητα Ρωσίας-Βρετανίας για την κυριαρχία στην Κεντρική Ασία -μια αντιπαράθεση που είχε ονομαστεί «Μεγάλο Παιχνίδι»- και ο σκληρός ανταγωνισμός Παρισιού και Λονδίνου για την κυριαρχία στην Αφρική.

Μέσα σε λίγα χρόνια Βρετανία, Ρωσία και Γαλλία παραμέριζαν τις μέχρι τότε διαφορές τους και συμμαχούσαν για να αντιμετωπίσουν την αποσταθεροποιητική απειλή που προερχόταν από τη Γερμανία των διαδόχων του Μπίσμαρκ.

Το κόστος της ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας την επόμενη μέρα της πανδημίας σε συνδυασμό με την ενδεχόμενη επανεκλογή Τραμπ θα διαμορφώσουν ένα διεθνές τοπίο όπου η σύμπηξη μετώπου δυσαρεστημένων απέναντι στις ΗΠΑ θα αποτελεί όχι πλέον επιλογή αλλά μονόδρομο.

Από τα τέλη του Ψυχρού Πολέμου στην περίοδο 1989-91 και μετά κανένα άλλο κέντρο ισχύος του πλανήτη, παλαιό και αναδυόμενο, δεν επιχείρησε να διαμορφώσει αντιαμερικανική συσπείρωση.

Αντίθετα, από τη Ρωσία του Γέλτσιν πρώτα και του Πούτιν στη συνέχεια, την Κίνα των διαδόχων του Ντενγκ, μέχρι και τις μεγάλες δυνάμεις της Γηραιάς Ηπείρου, η κυρίαρχη τάση που αναδυόταν ήταν η κατοχύρωση μιας ειδικής σχέσης με την Ουάσινγκτον.

Μέχρι την είσοδο Τραμπ στον Λευκό Οίκο το κόστος μιας αμφισβήτησης της κυριαρχίας των ΗΠΑ πρόβαλλε για τα υπόλοιπα κέντρα ισχύος να είναι μεγαλύτερο από αυτό της αποδοχής της.

Μια παραδοχή την οποία ακυρώνει ο Τραμπ με τη διαχείριση της πανδημίας και των παρενεργειών της στην επιθετική γραμμή πλεύσης που συμπυκνώνεται στο σύνθημα «Πρώτα η Αμερική!».