ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Πάνος Μπόζος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στους ερευνητές διέφυγε (;) το γεγονός ότι η μεγάλη μάζα των Αμερικανών πολιτών (η σιωπηλή πλειοψηφία, που λέμε) δεν είχαν τηλεφωνικές συσκευές στα σπίτια τους (ήταν μόλις το 1948) και επομένως κανένας δεν τους ρώτησε, κανένας δεν τους μέτρησε, αλλά αυτοί απάντησαν στην κάλπη…

Είναι 1948, έτος εκλογών στις ΗΠΑ. Οι αντίπαλοι υποψήφιοι Χάρι Τρούμαν των Δημοκρατικών και Τόμας Ντιούι των Ρεμπουμπλικανών έχουν σχεδόν τελειώσει τον μακρύ προεκλογικό τους αγώνα και αναμένουν την Τρίτη 2 Νοεμβρίου την κρίση και την επιλογή των εκατομμυρίων Αμερικανών ψηφοφόρων. Το κατεστημένο θεωρεί τον Τρούμαν «αριστερό»!

Ολες οι πληροφορίες που καταφτάνουν στα επιτελεία των υποψηφίων ομιλούν για «καθαρή» νίκη του Ντιούι και βαριά ήττα του προέδρου Τρούμαν που ανέλαβε καθήκοντα το 1945, μετά τον θάνατο του Ρούσβελτ. Ακόμα και ο πατέρας των δημοσκοπήσεων Τζορτζ Γκάλοπ δεν άφηνε σχεδόν κανένα περιθώριο ελπίδας στον Τρούμαν. «Τελείωσε. Νικητής είναι ο Ντιούι!».

Οι δημοσιογράφοι (πάντα προπέτες και ανυπόμονοι…) αρχίζουν να ερωτούν, άκομψα, τον Τρούμαν για το πώς θα περνά πλέον τον ελεύθερο χρόνο του, ενώ ο Ντιούι μοιράζει χαρτοφυλάκια σε υποψήφιους υπουργούς. Ομως… η νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη, λέει ο λαός μας.

Νικητής είναι ο Τρούμαν, που βγαίνει στους εξώστες ανεμίζοντας την εφημερίδα «Chicago Daily Tribune» που είχε τίτλο: «Dewey defeats Truman!» (Ο Ντιούι νικάει τον Τρούμαν). Επίσης το περιοδικό LIFE έγραφε κάτω από τη φωτογραφία του Ντιούι «Ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ», ενώ οι New York Times έγραψαν ότι η εκλογή του Ντιούι είναι βέβαιη. Τόση βεβαιότητα, τόση σιγουριά.

Οι δημοσκόποι δεν παραδέχθηκαν ότι είχαν πέσει έξω. Ακόμα και μετά την 3η Νοεμβρίου έλεγαν ότι είχαν προβλέψει σωστά! Χρόνια μετά αποκαλύφθηκε η αιτία του μεγάλου λάθους. Ολες οι δημοσκοπήσεις είχαν γίνει με τηλεφωνικές συνεντεύξεις. Στους ερευνητές διέφυγε (;) το γεγονός ότι η μεγάλη μάζα των Αμερικανών πολιτών (η σιωπηλή πλειοψηφία, που λέμε) δεν είχαν τηλεφωνικές συσκευές στα σπίτια τους (ήταν μόλις το 1948) και επομένως κανένας δεν τους ρώτησε, κανένας δεν τους μέτρησε, αλλά αυτοί απάντησαν στην κάλπη…