ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Χρήστος Τρικαλινός*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Την ώρα που σύσσωμος ο εκπαιδευτικός κόσμος έχει ξεσηκωθεί ενάντια στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και ειδικότερα για τη διάταξη που εξισώνει εμμέσως τους τίτλους των ιδιωτικών κολεγίων με τα πτυχία των δημόσιων Πανεπιστημίων, καταργώντας στην πράξη το άρθρο 16 του Συντάγματος, αλλά και τις διατάξεις που αφορούν τον τρόπο χρηματοδότησης των ΑΕΙ μέσω της αξιολόγησης, η συνομοσπονδία των πανεπιστημιακών, η ΠΟΣΔΕΠ ΑΕΙ, παρακολουθεί χωρίς να αρθρώνει λέξη. Και αυτό, τη στιγμή που από τον Δεκέμβριο ακόμη μια σειρά σύλλογοι, όπως π.χ., του Παντείου, του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής κ.ά. έχουν ταχθεί κατά του νομοσχεδίου, το οποίο μάλιστα στην αρχική του μορφή δεν περιείχε τη ρύθμιση για τα κολέγια.

Προσπάθησα να βρω τη θέση του εκπροσώπου της ΠΟΣΔΕΠ στη συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων για το νομοσχέδιο, στην οποία η ομοσπονδία είχε κληθεί, και δεν τα κατάφερα. Συνήθως οι λαλίστατοι εκπρόσωποί της έσπευδαν να δημοσιοποιήσουν τις τοποθετήσεις τους. Σήμερα όμως σιωπή. Ενοχη…

Αυτή η σιωπή δεν με εκπλήσσει. Αν τη συσχετίσω με τη θέση της ηγεσίας υπέρ της καθιέρωσης της βάσης του 10 και της διαγραφής των «αιώνιων φοιτητών», εύκολα θα καταλήξω στο συμπέρασμα ότι σημαίνει απλά συγκατάνευση στην κυβερνητική πολιτική. Οσα παιδιά δεν μπαίνουν στα δημόσια ΑΕΙ ή εκείνα που διαγράφονται από αυτά, θα απορροφώνται, εννοείται πληρώνοντας, σε κάποιο κολέγιο και θα αποκτούν τα ίδια δικαιώματα με όσους ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους στα δημόσια ΑΕΙ, φυσικά με πολύ λιγότερο, αν όχι μηδαμινό, κόπο.

Για να εξηγήσω τη στάση αυτή της ομοσπονδίας, βασικός καταστατικός σκοπός της οποίας είναι η προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης, δεν μπορώ παρά να υποθέσω ότι ισχύει ένα εκ των δύο: Ή κυριαρχούν κομματικές αντιλήψεις, είτε κάποιοι πιστεύουν ότι η διεύρυνση των κολεγίων, που αναπόφευκτα θα έλθει, θα οδηγήσει σε διεύρυνση των δυνατοτήτων αύξησης των αποδοχών πολλών πανεπιστημιακών…

Δεν θα ήθελα ούτε να σκέφτομαι ότι το δεύτερο μπορεί να καθορίζει τη στάση της ομοσπονδίας.

Απομένει λοιπόν το πρώτο, η παραταξιοποίηση και τελικά κομματικοποίηση του συνδικαλιστικού φορέα, που έχει γίνει πραγματικότητα εδώ και πολλά χρόνια.

Οταν, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, αρχές της δεκαετίας του 2000 καταφέραμε να βγάλουμε την ΠΟΣΔΕΠ από την αφάνεια και την ανυποληψία, το πετύχαμε γιατί λειτουργήσαμε παρά και πάνω από τις πολιτικές και κομματικές μας διαφορές, κινητοποιώντας χιλιάδες μέλη ΔΕΠ σχεδόν ομόφωνα. Δυστυχώς αυτή η αίγλη που απέκτησε τότε η ομοσπονδία οδήγησε, με ευθύνη όλων των κομμάτων και παρατάξεων, στην έντονη παραταξιοποίηση και κομματικοποίηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ η θέση της υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα του 2015!

Τελικό αποτέλεσμα η σημερινή κατάσταση, που οι πανεπιστημιακοί εμφανίζονται ως συνένοχοι της πολιτικής που παίζει τον ρόλο του δούρειου ίππου για την ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης.

* ομότιμος καθηγητής ΕΚΠΑ, πρώην πρόεδρος ΠΟΣΔΕΠ ΑΕΙ