Ποια χώρα καταγράφεται ως ο αδύναμος κρίκος της ευρωπαϊκής σταθερότητας; Θα μπορούσε να είναι η Βρετανία που, τριάμισι χρόνια μετά το δημοψήφισμα του 2016, προσπαθεί με πρόωρες εκλογές να υλοποιήσει το Brexit· να είναι η Γερμανία της συνεχούς αποδυνάμωσης και των δύο εταίρων της κυβέρνησης Μέρκελ, CDU και SPD, ή ακόμη και η Ισπανία που, έπειτα από τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις σε τέσσερα χρόνια, θα πρέπει από ό,τι φαίνεται να αρκεσθεί σε μια κυβέρνηση μειοψηφίας Σοσιαλιστών – Podemos.
Η προεξόφληση αποσταθεροποίησης, σύμφωνα με τη συντριπτική πλειονότητα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ, αφορά τη Γαλλία ένα χρόνο μετά τα «κίτρινα γιλέκα» και λίγο πριν από την πανεθνική μέρα διαμαρτυρίας στις 5 Δεκεμβρίου κατά της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού.
Με δεδομένη την εξάντληση των υποχωρήσεων και παροχών από την πλευρά Μακρόν, τίθεται πλέον το ερώτημα αν ο ένοικος του μεγάρου των Ηλυσίων θα μπορέσει να ολοκληρώσει κανονικά το δεύτερο ήμισυ της πενταετούς προεδρικής του θητείας, που λήγει την άνοιξη του 2022.
Αυτή καθαυτή η συνεχώς διογκούμενη προεξόφληση της ανάφλεξης λειτουργεί εκ των πραγμάτων στη λογική και τη δυναμική της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, αυξάνει τη νευρικότητα και την ανασφάλεια της κυβέρνησης.
Ο φόβος σύμπηξης ενός ετερόκλητου μετώπου δυσαρεστημένων, το οποίο δεν θα μπορεί να εκτονωθεί με επιμέρους υποχωρήσεις και διορθωτικές κινήσεις, σκιάζει ήδη την καθημερινότητα της κυβερνητικής διαχείρισης. Πολιτικό και κοινωνικό παράδοξο δίχως αμφιβολία, ο φόβος για μια ανεξέλεγκτη εξεγερσιακή δυναμική να καταγράφεται στη χώρα με την πιο συγκεντρωτική και ισχυρή εκτελεστική εξουσία στην Ευρώπη.
Ο πρόεδρος της Γαλλίας θεωρείται εκλεγμένος μονάρχης και από το 2002 οι βουλευτικές εκλογές έχουν επί της ουσίας γίνει τρίτος γύρος της προεδρικής εκλογής. Ολα τα παραπάνω, με φόντο ένα σκηνικό μιας επικίνδυνης, και με αβέβαιη πλέον έκβαση, διπολικής αντιπαράθεσης μεταξύ του Μακρόν από τη μια μεριά και της Λεπέν από την άλλη. Ενα σκηνικό που προώθησε συνειδητά, με τη μορφή εκβιαστικού διλήμματος, ο Μακρόν με την «εξαέρωση» του Σοσιαλιστικού Κόμματος την άνοιξη του 2017 και την εκλογική καταβαράθρωση της γκολικής Δεξιάς στις ευρωεκλογές.
