Επιτέλους, φαίνεται πως η κυβέρνηση αρχίζει να βάζει μυαλό, αρχίζει δηλαδή να καταλαβαίνει ότι οι δύστυχοι μετανάστες και πρόσφυγες που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους για να γλιτώσουν από τις βόμβες των «ειρηνοποιών», την πείνα και την ακραία φτώχεια, αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να σημαίνουν ευλογία για τη χώρα που θα τους δεχτεί αλλά φυσικά και για τους ίδιους.
Aκουσα, λοιπόν, στις ειδήσεις ότι η κυβέρνηση θέλει να ενσωματώσει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ανάλογα με την ειδικότητα και/ή τις δεξιότητές τους (ελπίζω αυτό να ισχύει και για τους ανειδίκευτους).
Η χαρά μου οφείλεται:
Πρώτον, στην εγκατάλειψη της ακροδεξιάς ηλιθιότητας που –συνδυασμένη με το μίσος– φτάνει στην απόπειρα μέχρι και τη δολοφονία αθώων ανθρώπων που δεν έφταιξαν σε τίποτα, όπως ο Λουκμάν ή το δωδεκάχρονο αγόρι τις προάλλες, στο όνομα ενός ψευτο-πατριωτισμού που στην πράξη δυσφημεί την πατρίδα μας και προδίδει τις φιλόξενες παραδόσεις της.
Δεύτερον, στο οικονομικό και πολιτιστικό όφελος τόσο από τη γνωριμία* με άλλους πολιτισμούς (π.χ. τη μουσική και τη μαγειρική τους) όσο και τη συμβολή τους στη συνολική ευημερία της ελληνικής κοινωνίας. Στέκομαι ιδιαίτερα στο οικονομικό όφελος: η Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 είχε ως συνέπεια την καταφυγή στη «μάνα Ελλάδα» ενός πληθυσμού περί το 1.300.000 ανθρώπων, στην πλειονότητά τους Ελλήνων αλλά και Αρμενίων.
Εκτός από μια μειοψηφία ηλιθίων που τους υποδέχτηκε ως «τουρκόσπορους» κ.λπ., η μεγάλη πλειονότητα των Ελλαδιτών τούς συνέτρεξε με αγάπη, σαν αδελφούς, και τους ενσωμάτωσε στην κοινωνία της Ελλάδας, δηλαδή έκανε αυτό που προτίθεται να κάνει και η τωρινή κυβέρνηση, σύμφωνα με τις ειδήσεις (αν κατάλαβα καλά).
Το αποτέλεσμα της εισροής στην Ελλάδα τόσων ανθρώπων ήταν απίστευτο: μέσα σε ελάχιστο χρόνο (μέχρι το 1927) η οικονομία της χώρας αυξήθηκε απίστευτα: περί τις 5 φορές (500%) ο αγροτικός τομέας και περί τις 4 φορές (400%) ο βιομηχανικός τομέας!** Γενικά η Ελλάδα δεν ήταν πια η «Ψωροκώσταινα» των 6.000.000 πληθυσμού που ήταν πρώτα.
Και, για να έρθουμε και στο πιο κοντινό παρελθόν, ας πάμε και στη δεκαετία του 1990 καθώς και το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 2000, που σημαδεύτηκε από τη μαζική μετανάστευση από τις χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, κυρίως από την Αλβανία και την πρώην ΕΣΣΔ, αλλά κι από τις Φιλιππίνες, Πακιστάν κ.ά. Υπάρχουν κι εδώ στοιχεία αναμφισβήτητα για τη θεαματική συμβολή των μεταναστών στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας…
Ας σταθούμε λίγο στους Αλβανούς: αυτοί έγιναν δεκτοί με καχυποψία και εχθρότητα από πολλούς, όχι πάντως τους περισσότερους. Μάλιστα, το αφιλόξενο κλίμα περιλάμβανε ακόμα και τους Ελληνες Βορειοηπειρώτες, που οι Ελληναράδες δεν δέχονταν ότι λένε την αλήθεια για την καταγωγή τους, παρά τα «χαρτιά» τους. Οπωσδήποτε πολύ γρήγορα και αυτών η ενσωμάτωση αποδείχτηκε ευλογία για την ελληνική οικονομία. Και φυσικά τότε επικράτησε η ειρηνική συμβίωση με εμάς τους ντόπιους.
Ας ελπίσουμε ότι θα λυθεί το περιβόητο «μεταναστευτικό» με αυτόν το θετικό-δημιουργικό τρόπο. Αν αυτό το όνειρο γίνει πραγματικότητα, δεν θα ωφεληθεί μόνο η Ελλάδα αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη που, μεταξύ των άλλων, πάσχει και από σοβαρή υπογεννητικότητα, όπως είχε πει και η Μέρκελ πριν υπαναχωρήσει μπροστά στις ακροδεξιές πιέσεις. Πρόσφατα έπραξε και ο Μακρόν το ίδιο, προφανώς για να μην τον μαλώσει η Λεπέν, αν ανοίξει τις πόρτες της Ευρώπης στους Αλβανούς και τους Βορειομακεδόνες και για να αποδείξει άλλη μια φορά την ισχυρή επίδραση της Ακροδεξιάς παρά τα εφιαλτικά μαθήματα της Ιστορίας.
Ωστόσο, αν όλοι δουν έμπρακτα το οικονομικό όφελος αντί της καταστροφής που προφητεύουν οι ακροδεξιοί, δηλαδή την ανατροπή αυτής της κουτοπόνηρης ιδεολογίας τους, ίσως επιστρέψουν στη λογική και στο συμφέρον τους και –πού ξέρεις;– μπορεί και οι Ορμπαν, Σαλβίνι και σία να εγκαταλείψουν την κόλασή τους…
* «πολλά δ’ ανθρώπων οίδεν άστεα και νόον έγνω» (Ομήρου «Οδύσσεια). Εδώ εκθειάζεται ο Οδυσσέας για τη γνωριμία του με άλλους πολιτισμούς και νοοτροπίες…
**«Ιστορία του Ελληνικού Εθνους», Εκδοτική Αθηνών, τόμ. ΙΕ΄.
*** αρχιτέκτονας
-320x213.png)
