Ενας κόσμος σε αναβρασμό, Κρίση – Αντίσταση – Επανάσταση

«Ενας κόσμος σε αναβρασμό, Κρίση – Αντίσταση – Επανάσταση». Αυτός είναι ο γενικός τίτλος του μονοήμερου συζητήσεων που οργανώνει το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα την Κυριακή 10 Νοέμβρη στη Νομική Σχολή της Αθήνας. Δεν εκφράζει ευσεβείς πόθους, είναι πλέον επικαιρότητα που μας βομβαρδίζει κάθε μέρα. Αυτό σίγουρα αφορά την κρίση. Από τον πόλεμο στη Συρία μέχρι τον εμπορικό πόλεμο ΗΠΑ – Κίνας και από το Brexit μέχρι τις πυρκαγιές που αφάνισαν ένα μεγάλο κομμάτι του Αμαζόνιου, γίνεται φανερό ότι δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της Μεγάλης Κρίσης, αυτή δεν περιορίζεται στην οικονομία αλλά επεκτείνεται στις σφαίρες της πολιτικής και της ιδεολογίας.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που το «φαινόμενο Τραμπ» έμοιαζε να περνά ακαταμάχητο τον Ατλαντικό και να ριζώνει στην Ευρώπη. Σήμερα ο Τραμπ κινδυνεύει να έχει την τύχη του Νίξον. Τότε ήταν το αντιπολεμικό κίνημα και το κίνημα των μαύρων που είχε προκαλέσει την πολιτική κρίση. Σήμερα, είναι οι αγώνες –από τις γυναίκες που ξεσηκώνονται ενάντια στον σεξισμό μέχρι το απεργιακό κύμα– που ξαναφέρνουν τη λέξη «σοσιαλισμός» στο στόμα εκατομμυρίων στις ΗΠΑ.

Οπου και να γυρίσουμε τη ματιά μας, βλέπουμε μαζικά ξεσπάσματα που γεμίζουν τους δρόμους: η Καταλονία στέλνει περήφανο χαιρετισμό στο Χονγκ Κονγκ, οι πρόεδροι του Ισημερινού και της Χιλής υποχωρούν έντρομοι μπροστά στα πλήθη που πλημμυρίζουν τις πρωτεύουσές τους την ίδια ώρα που το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στον Λίβανο. Οι διαδηλωτές στη Βηρυτό χαιρετίζουν τα αδέλφια τους στο Σουδάν και στην Αίγυπτο, λένε ανοιχτά ότι πιάνουν το νήμα της επανάστασης.

Σχεδόν παντού αρκεί μια σπίθα για να πάρει φωτιά μια εργατική τάξη και μια νεολαία οργισμένη και ριζοσπαστικοποιημένη από την ατέλειωτη κοινωνική αδικία ενός καπιταλισμού σε μακρόσυρτη κρίση. Υπολογίζονται σε εφτά εκατομμύρια οι διαδηλωτές που κινήθηκαν παγκοσμίως μέσα στον Σεπτέμβρη φωνάζοντας «Αλλάξτε το σύστημα, όχι το κλίμα». Το τοπίο θυμίζει το περιβόητο «καυτό φθινόπωρο» μετά τον ξεσηκωμό του Μάη 1968.

Σε αυτό το πλαίσιο ξετυλίγονται και οι αγώνες ενάντια στις επιθέσεις της κυβέρνησης της Ν.Δ. Οι διαδηλωτές στα συλλαλητήρια ενάντια στις εξορύξεις και τα Master Plan της Cosco, οι φοιτητές που φωνάζουν «Κάτω τα χέρια από το άσυλο», ο κόσμος της αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες συνεχίζει τις μάχες ενάντια στα ρατσιστικά αίσχη της κυβέρνησης. Το σύνθημα «Ανοιχτά σύνορα στους πρόσφυγες – Απελάστε τώρα τον Μητσοτάκη» είναι δεμένο με τον αγώνα για να στείλουμε τους Μιχαλολιάκους στα κάτεργα. Η εικόνα της προηγούμενης βδομάδας με τους νοσοκομειακούς, τους εργαζόμενους στους δήμους και τους φοιτητές να ενώνονται στο κέντρο της Αθήνας είναι πρόγευση για το τι μπορεί να ακολουθήσει.

Η εργατική τάξη άλλη μια φορά ανοίγει δρόμους και ορίζοντες για την Αριστερά. Αυτούς τους δρόμους και την προοπτική των αγώνων μας έχει στο κέντρο του το μονοήμερο των εκδηλώσεων στις 10 Νοέμβρη. Περιλαμβάνει έντεκα συζητήσεις που καταπιάνονται με όλα τα ζητήματα που έχουν ανοίξει στο κίνημα και στις αναζητήσεις του κόσμου της Αριστεράς, από τη μακρόσυρτη οικονομική κρίση και τον πόλεμο στη Συρία μέχρι την καταστροφική σχέση του καπιταλισμού με το περιβάλλον και τις ρατσιστικές και σεξιστικές επιθέσεις των αρχουσών τάξεων.

Και βέβαια το μονοήμερο ανοίγει τη συζήτηση για το μεγάλο ερώτημα: Με ποια εργαλεία, με ποια στρατηγική μπορεί η Αριστερά να ανταποκριθεί στα μηνύματα των καιρών; Οι τελευταίες φράσεις του Κομμουνιστικού Μανιφέστου είναι επίκαιρες όσο ποτέ. Η εργατική τάξη έχει έναν ολόκληρο κόσμο να κερδίσει. Σας καλούμε όλους και όλες στο μονοήμερο στις 10 Νοέμβρη στη Νομική για να συζητήσουμε πώς προχωράμε για να αλλάξουμε τον κόσμο. Να είμαστε εκεί!

* Συγγραφέας-ιστορικός, Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα