Δύο επιστολές για τη Μόρια και η απάντηση

1. Επιστολή από την Περιφερειακή Επιτροπή μονίμων εργαζομένων της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής του ΚΥΤ Λέσβου

Η Περιφερειακή Επιτροπή μονίμων εργαζομένων της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής του ΚΥΤ Λέσβου, θεωρώντας ιερή υποχρέωση την αποκατάσταση της αλήθειας, αποστέλλει την παρούσα επιστολή προς αποκατάσταση των όσων ψευδών αναφέρονται στο άρθρο της δημοσιογράφου κ. Μαύρας Σαραντοπούλου με τίτλο: «Ποιος θεός θα σκύψει πάνω από τη Μόρια» που δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα των Συντακτών» την 13/9/2019.

Το άρθρο της προαναφερόμενης δημοσιογράφου φέρεται να στηρίζεται σε μαρτυρίες «συμβασιούχων υπαλλήλων του Γ΄ κύκλου κοινωφελούς εργασίας». Ανάμεσα στα όσα ορθά καταμαρτυρούνται και έχουν επισημανθεί σε έτερο χρόνο από την Περιφερειακή Επιτροπή εργαζομένων ως προβλήματα που ταλανίζουν το ΚΥΤ Λέσβου όπως:

● Η υποστελέχωση του ιατρικού κλιμακίου

● Η ανάγκη ενίσχυσης της αστυνομικής δύναμης

● Η έλλειψη διερμηνέων

Αναφέρονται και πολλές ανακρίβειες που δεν έχουν κανένα πραγματικό έρεισμα. Συγκεκριμένα:

● Αναφέρεται στο δημοσίευμα ότι καθημερινώς λείπουν 20 έως 30 μερίδες φαγητό και 30 έως 40 μπουκάλια νερό και ότι πολλά παιδιά παραμένουν νηστικά. Αυτό ουδέποτε έχει συμβεί και αναφερθεί στη διοίκηση του ΚΥΤ, ενώ οι μερίδες φαγητού και οι φιάλες νερού που παραδίδονται σε όλους τους χώρους ευθύνης του ΚΥΤ καταμετρώνται κατά την παράδοση και ενημερώνεται η διοίκηση για το όποιο πρόβλημα προκύψει.

● Σε άλλο σημείο του άρθρου αναφέρεται ότι «δεν ενδιαφέρεται κανείς, η Μόρια πάει με αυτόματο πιλότο. Προχθές ένα παιδί έπαθε κρίση επιληψίας και απλά το πήγαιναν πέρα δώθε γιατί κανείς δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει». Αυτό είναι εξόχως προσβλητικό για τη λειτουργία του ΚΥΤ, καθώς υπάρχει αδιάλειπτη διοικητική μέριμνα. Το προσωπικό των χώρων φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων (σε κάθε βάρδια εκτός από διοικητικό προσωπικό υπάρχουν τρεις νοσηλεύτριες) έχει αντιμετωπίσει πλειάδα ακόμη και σοβαροτέρων περιστατικών με τη συνδρομή των λιγοστών διαθέσιμων ιατρών του ιατρικού κλιμακίου ή ακόμη και με τη μέριμνα διακομιδής σε άλλες μονάδες υγείας όσων χρήζουν επείγουσας ιατρικής βοήθειας που δεν μπορεί να παρασχεθεί στους χώρους του ΚΥΤ Λέσβου.

● Ο παραληρηματικός λόγος του άρθρου συνεχίζεται με αναφορά στην ύπαρξη ποντικών στις πτέρυγες φιλοξενίας ανηλίκων, γεγονός το οποίο δεν επιβεβαιώνεται από τις υπαλλήλους που είναι επιφορτισμένες με τη λειτουργία αυτών, αλλά δεν έχει αναφερθεί ποτέ κάτι τέτοιο στη διοίκηση ώστε να υπάρξει διοικητική μέριμνα.

● Απορίας άξιο δε, είναι το γεγονός ότι σε άλλο σημείο του άρθρου καταγγέλλεται ότι υπάρχει εκμετάλλευση των ανηλίκων από άτομα που τα πλησιάζουν και έναντι αμοιβής τούς υπόσχονται ή και κάνουν πράξη τη μετακίνησή τους στην ενδοχώρα. Αν λοιπόν έπεσε στην αντίληψη του όποιου εργαζόμενου τέτοιο περιστατικό εκμετάλλευσης, γιατί δεν ενημερώθηκε η διοίκηση ώστε να παραγγελθεί εισαγγελική έρευνα;

● Πότε ακριβώς η κατάσταση στο ΚΥΤ από διαχειρίσιμη μεταμορφώθηκε «σε μια απελπισία», όπως αναγράφει το άρθρο; Στο διάστημα των 10-15 ημερών που ο διοικητής κ. Μπαλπακάκης απουσιάζει με αναρρωτική άδεια; Γνωρίζει η συντάξασα το άρθρο ότι ο κ. Μπαλπακάκης δεν έχει αποχωρήσει από το ΚΥΤ Λέσβου το Μάιο, αλλά ακόμη δεν έχει στεγνώσει το μελάνι από την παραίτηση που υπέβαλε προς το Υπουργείο την 11/9/2019, η οποία σημειωτέον δεν έχει γίνει αποδεκτή ακόμη; και ως εκ τούτου είναι εν δυνάμει Διοικητής του ΚΥΤ Λέσβου ακόμη και σήμερα.

● «Η σοβαρή δουλειά γίνεται από τις ΜΚΟ….» αναγράφεται σε άλλο σημείο του άρθρου. Σίγουρα η συνεισφορά των ΜΚΟ, όχι όλων αλλά αυτών που με πραγματικό αίσθημα προσφοράς δραστηριοποιούνται στο ΚΥΤ Λέσβου, είναι μεγάλη. Σίγουρα αυτές κάνουν σοβαρή δουλειά, συνδράμοντας το έργο των μονίμων και συμβασιούχων εργαζομένων της υπηρεσίας πρώτης υποδοχής που στελεχώνει τα καίρια πόστα στο ΚΥΤ Λέσβου. Αλλοίμονο αν παραχωρούσαμε τη διαχείριση του ΚΥΤ στις ΜΚΟ που έχουν υποστηρικτικό και μόνο ρόλο.

«Σοβαρή δουλειά» όμως δεν έκανε η δημοσιογράφος-συντάκτης του άρθρου στην προσπάθεια της, άγνωστο γιατί, να δημιουργήσει λανθασμένες εντυπώσεις και να διασπείρει ψευδείς ειδήσεις για τη λειτουργία του ΚΥΤ Λέσβου, προσβάλλοντας το σύνολο του προσωπικού και τη διοίκηση που καθημερινά καταθέτουν ψυχή για να διαχειριστούν μια ομολογουμένως δύσκολη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί από τις ιδιαίτερα αυξημένες μεταναστευτικές ροές.

Αλήθεια γιατί άραγε η εν λόγω δημοσιογράφος, αφού ήθελε να κάνει ρεπορτάζ και έρευνα, δεν αναζήτησε τους εκπροσώπους των εργαζομένων; Γιατί άραγε δεν αναζητήθηκε η διοίκηση του ΚΥΤ για να καταγραφεί η άποψή της; Το άρθρο στηρίχτηκε όντως στις απόψεις κάποιων εργαζομένων του Γ΄ Κύκλου Κοινωφελούς εργασίας ή ακόμη και αυτές οι απόψεις είναι κατασκευασμένες; (οι υπάλληλοι, των οποίων οι απόψεις καταγράφηκαν σύμφωνα με το άρθρο, φαίνεται να μη γνωρίζουν από ποια αρχή πληρώνονται. Η Διεθνής Αμνηστία ουδεμία συμμετοχή έχει στη μισθοδοσία τους).

Μήπως λοιπόν το άρθρο προέκυψε ως αποκύημα της φαντασίας της συντάξασας – δημοσιογράφου;

Η Περιφερειακή Επιτροπή μονίμων εργαζομένων της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής του ΚΥΤ Λέσβου έχει επισημάνει κατά το παρελθόν τα προβλήματα και τις ανησυχίες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι από τις ιδιαίτερα αυξημένες μεταναστευτικές ροές με σειρά δελτίων Τύπου πλην όμως πάγια άποψή της είναι πως το μεταναστευτικό είναι ένα εθνικό και πανευρωπαϊκό ζήτημα που χρήζει τη συνέργεια όλων μας. Ουδεμία χρηστικότητα έχουν δημοσιεύματα τα οποία είναι πλήρη ψευδών και ανακριβών πληροφοριών.

2. Επιστολή της Περιφερειακής Επιτροπής Μονίμων Υπαλλήλων ΚΥΤ Λέσβου

Σύμφωνα με την ανώνυμη καταγγελία που έγινε στην εφημερίδα σας στις 13/09/2019 από ανώνυμους καταγγέλλοντες με (τίτλος «Ποιος θεός θα σκύψει πάνω από τη Μόρια») που ισχυρίζονται ότι εργάζονται στην πτέρυγα ανηλίκων και ανήκει στον Γ′ κύκλο κοινωφελούς εργασίας έχουμε να δηλώσουμε το εξής:

Διαψεύδουμε κατηγορηματικά ως αναληθή, υπερβολικά και ψευδή τα όσα καταγγέλλονται στην εφημερίδα σας. Βεβαίως και οι συνθήκες είναι δύσκολες σε ένα ΚΥΤ (Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης) το οποίο βιώνει υπερπληθυσμό από τις συνεχείς αυξανόμενες ροές το τελευταίο διάστημα. Προβλήματα υπάρχουν, τα οποία όμως δεν έχουν καμία σχέση με τα καταγγελλόμενα.

Η διοίκηση, οι προϊστάμενοι και οι εργαζόμενοι του ΚΥΤ παλεύουν καθημερινά για το καλύτερο αποτέλεσμα με τη συνδρομή της Ελληνικής Αστυνομίας, του Στρατού και του υπουργείου. Ετσι λοιπόν απόψεις σαν και αυτές στο εν λόγω δημοσίευμα δεν μας εκπροσωπήσουν και ούτε μας εκφράζουν.

Κλείνοντας θα θέλαμε να ενημερώσουμε τη διεύθυνση της έγκυρης εφημερίδας σας ότι αν στο μέλλον ξαναδιατυπωθούν τέτοιου είδους ανυπόστατες καταγγελίες, σκόπιμο και δημοσιογραφικά δεοντολογικό θα ήταν να υπάρξει διασταύρωση στοιχείων και ακόμη καλύτερα μια εμπεριστατωμένη επιτόπια έρευνα. Παρακαλώ όπως δημοσιευτεί αυτούσια και αυτολεξεί. Η απάντηση αυτή στον αρθρογράφο όπως και στην εφημερίδα συντάχθηκε ύστερα από τη γενική συνέλευση των εργαζομένων του Γ΄ κύκλου κοινωφελούς εργασίας.

ΥΓ1 οι εργαζόμενοι είναι αποφασισμένοι και σύντομα θα αποφασίσουν για τις επόμενες κινήσεις τους νομικές και μη

ΥΓ2 την απάντηση την υποστηρίζουν και θα ήθελαν να τη συνυπογράψουν όλοι οι εργαζόμενοι του ΚΥΤ

Με εκτίμηση

Χαχλετας Δημήτριος, εκπρόσωπος των εργαζομένων του Γ΄ κύκλου κοινωφελούς εργασίας της Μόριας

Η απάντηση της αρθρογράφου

«Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη…»

Μετά λύπης μου πληροφορήθηκα ότι κάποιοι εκ των εργαζομένων στο ΚΥΤ Μόριας, μετά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ μου στις 13 Σεπτεμβρίου, με τίτλο «Ποιος θεός θα σκύψει πάνω από τη Μόρια», αντέδρασαν άκρως αρνητικά.

Πληροφορήθηκα από εργαζομένους, των οποίων την ανωνυμία θα διαφυλάξω μέχρι τέλους, ότι συνέβησαν διάφορα περιστατικά εξαιτίας του ρεπορτάζ μου. Τα περιστατικά αυτά ακολούθησαν απειλές προς το πρόσωπό μου για υποβολή μηνύσεων εάν δεν διαψεύσω το ρεπορτάζ ή εάν δεν ονομάσω τους εργαζόμενους που κατήγγειλαν δημόσια τα όσα ζουν καθημερινά στο ΚΥΤ.

Σε ό,τι με αφορά ως συντάκτρια του ρεπορτάζ έχω να δηλώσω απερίφραστα πως η δημοσιογραφία ούτε εκβιάζεται ούτε απειλείται. Γιατί δημοσιογραφία σημαίνει δημοκρατία. Σε μια εποχή που η δημοκρατία βιώνει καθημερινά πλήγματα, ο κάθε πολίτης έχει υποχρέωση να την περιφρουρεί. Η λογοκρισία ανήκει σε άλλες εποχές και καλό θα ήταν να μείνει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Τα όσα κατέγραψα στο ρεπορτάζ μου, πέραν από ακριβέστατη ομολογία εργαζομένων, έχουν καταγραφεί ξανά και ξανά σε ρεπορτάζ τόσο ελληνικών ΜΜΕ όσο και ξένων. Αντί, λοιπόν, να εκτοξεύονται απειλές προς όσους δεν θέλουν να κρύψουν την αλήθεια, καλύτερα να ενδιαφερθούμε όλοι για το πώς αυτή η πραγματικότητα θα βελτιωθεί.

Τέλος, υπογραμμίζω πως ό,τι περνάει από το χέρι μου για να γίνει καλύτερη -έστω και στο ελάχιστο- η καθημερινότητα αυτών των παιδιών, που έρχονται από τον πόλεμο ψάχνοντας μια καλύτερη ζωή, θα το πράξω μέχρι τέλους και με όποιο κόστος. Γιατί είναι χρέος μας. Κοινωνικό. Ανθρωπιστικό. Και αυτό πρέπει να το υπηρετήσουμε μέχρι τέλους.

Μαύρα Σαραντοπούλου, Δημοσιογράφος