Οι δύο πτυχές του σύγχρονου «παναθηναϊκού ζητήματος»

To πόσο μεγάλο μέγεθος είναι ο Παναθηναϊκός για τα εγχώρια ποδοσφαιρικά δεδομένα φαίνεται κατά βάση στις αντιδράσεις που προκαλούν τα κατά καιρούς (αρνητικά) δρώμενά του σε φίλους άλλων ομάδων, και ιδιαίτερα του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ. Σε εκείνους τους ανθρώπους, δηλαδή, που κατανοούν και πιάνουν τον εαυτό τους να στεναχωριέται κιόλας για την εικόνα ενός μεγάλου αντιπάλου.

Η Lady Hope έχει δει πάρα πολλούς τον τελευταίο καιρό, και χαίρεται πολύ που υπάρχουν ακόμα στις μέρες μας τέτοιοι άνθρωποι στο νεοελληνικό μικρόκοσμο…

Φυσικά και υπάρχουν αρκετοί που γουστάρουν…, αλλά σε πάρα πολλούς υπάρχει μία απογοήτευση για το πώς κυλάνε τα πράγματα στο μεγάλο αθηναϊκό σύλλογο. Κάποιοι θα σου πουν, μάλιστα, πως πληρώνει τις όποιες αμαρτίες του παρελθόντος, εννοώντας πως συμπεριφερόταν (και) ο Παναθηναϊκός στις μικρότερες ομάδες για δεκαετίες. Αλλά, εντάξει, αυτό είναι μία άλλη συζήτηση που δεν είναι η ώρα να ανοίξει και δεν περιορίζεται μονάχα στους «πράσινους».

Αυτό που όλοι, πλέον, παραδέχονται είναι πως στο σήμερα η ομάδα πληρώνει τις δικές της αμαρτίες απέναντι στον εαυτό της, εννοώντας το φιάσκο της πολυμετοχικότητας, αλλά και τα λάθη στη διαχείριση Αλαφούζου. Που ούτε λίγα είναι, ούτε αμελητέα…

Το κακό φετινό αγωνιστικό ξεκίνημα στη Super League 1 είναι η μία πτυχή του σύγχρονου «παναθηναϊκού ζητήματος». Η άλλη είναι η γενική που επικρατεί όσον αφορά στην κατάσταση της εταιρείας. Επομένως, κάθε συζήτηση πρέπει, πριν καν ξεκινήσει…, να έχει ξεκαθαρισμένο χαρακτήρα. Σε ποια από τις δύο πτυχές εστιάζει και πόσο εύστοχα τη «συν-ταιριάζει» με την άλλη…

Αν κάποιος χρησιμοποιεί το επαχθές και ιστορικών διαστάσεων 4-0 του «Κλεάνθης Βικελίδης» για να εναντιωθεί στα πεπραγμένα Αλαφούζου, να σκέφτεται πως θεωρητικά μπορεί σύντομα η αγωνιστική κατάσταση να αλλάξει προς το καλύτερο και ο Αλαφούζος να παραμένει στο πόστο του… 

Ή πως μπορεί, για παράδειγμα, να φύγει ο Αλαφούζος και το αγωνιστικό να μην είναι όπως το θέλουν οι φίλοι των «πράσινων», ούτε και μετά από την υποθετική απομάκρυνσή του. Βέβαια, οι περισσότεροι πιστεύουν πως όταν φύγει ο Αλαφούζος θα φτιάξουν αυτόματα τα πράγματα. Αλλά, μπορεί και επί Αλαφούζου να τεθεί ένας στόχος που να επιτευχθεί και το κλίμα να διαμορφωθεί αλλιώς. Ούτε αυτό, όμως, σημαίνει αυτόματα πως ο Παναθηναϊκός θα έχει επιστρέψει στα επίπεδα που γνώριζαν όλοι για δεκαετίες…

Πέρα από τις διάφορες υποθέσεις, πάντως, μετράνε περισσότερο τα γεγονότα και πάνω από όλα οι λύσεις. Και στο ενεστωτικό αγωνιστικό και στο μακροπρόθεσμο εταιρικό…

Το σίγουρο είναι πως ο Παναθηναϊκός ταλαιπωρείται και λείπει από το ελληνικό ποδόσφαιρο ως η σημαντική οντότητα που είχαμε μάθει όλοι. Αν και πλέον, κυκλοφορεί ανάμεσά μας και μία νέα γενιά που δυσκολεύεται να θυμηθεί τον Παναθηναϊκό σε υψηλές πτήσεις και χωρίς προβλήματα. Αλλά, για αυτούς υπάρχουν τα βιβλία, το ίντερνετ και οι μαρτυρίες των παλιότερων. Αρκεί να έχουν τη σχετική θέληση ή τις κατάλληλες αφορμές.

Η Lady Hope πιστεύει ακράδαντα πως όσοι περισσότεροι νέοι ποδοσφαιρόφιλοι συνειδητοποιήσουν επ΄ακριβεία τι εστί Παναθηναϊκός, τόσο πιο επαρκείς θα είναι οι πολύπλευρες αναζητήσεις του μέλλοντος όλων. Και των «ερυθρόλευκων», και των «κιτρινόμαυρων», και των «ασπρόμαυρων», και όλων των αποχρώσεων…