Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το τρένο της οργής
EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το τρένο της οργής

  • A-
  • A+

Μπήκε στον σταθμό του Φαλήρου. Ψηλός, αδύνατος, γένια, μύριζε, πιθανότατα άστεγος. Ακούμπησε ένα ποτήρι με κρασί στο δάπεδο του βαγονιού, σωριάστηκε δίπλα του. Εβαλε στο τέρμα ένα ραδιόφωνο. Στο τέρμα όμως. Ινδοπρεπή λαϊκά τραγούδια. Το βαγόνι γεμάτο.

Τουρίστες που είχαν πάρει το τρένο από το λιμάνι, μια μεγάλη παρέα προσφύγων όλων των ηλικιών, ιδρωμένοι υπάλληλοι που σχόλασαν, η ώρα ήταν εννιά και κάτι. Η μουσική εκκωφαντική. Οι τουρίστες γελάγανε. Ολοι γελάσαμε λίγο. Δυο Ιταλίδες άρχισαν να χορεύουν. Στα Πετράλωνα η μουσική ανέβηκε κι άλλο.

Μια υπάλληλος του σταθμού, που είναι και επιβάτις, ζητά από τον ξαπλωμένο άντρα να σηκωθεί όρθιος. Εκείνος αρνείται. Φωνάζει: «Σεκιούριτι, σεκιούριτι!». Ο σεκιουριτάς: «Σηκωθείτε, κύριε, απαγορεύεται να είστε ξαπλωμένος». Ο άντρας σηκώνεται. Οι πόρτες κλείνουν. Ξεκινά το βαγόνι. Βρίζει δυνατά, ξαναξαπλώνει κάτω. Είναι μέσα και η γυναίκα που του έκανε την παρατήρηση.

Σε λίγο σηκώνεται και με ακατάληπτο λόγο λέει πως θα σκοτώσει την κυρία που τον κάρφωσε. Ανησυχία στους επιβάτες. Ενας πρόσφυγας, νεαρός, του λέει στα αγγλικά και σε έντονο ύφος να σταματήσει. Εκείνος φωνάζει πιο δυνατά. Ο πρόσφυγας τον σπρώχνει. Πιάνονται στα χέρια. Μέχρι το Θησείο. Ανοίγουν οι πόρτες, ο κόσμος βγαίνει πανικόβλητος από το βαγόνι.

Οι άλλοι πρόσφυγες συγκρατούν τον δικό τους. Ενας από αυτούς πηγαίνει στον μεθυσμένο άστεγο άντρα να τον ηρεμήσει. Εκείνος πέφτει εξαντλημένος στην αγκαλιά του. Για λίγο. Επειτα ψάχνει τον άλλον. Ο κόσμος παρακαλάει τον σεκιούριτι του σταθμού να βγάλει τον μεθυσμένο έξω, «να ηρεμήσει λίγο -λέει μια κυρία- ας πάρει το επόμενο τρένο».

Ο σεκιούριτι: «Δεν μπορώ να το κάνω». Ο οδηγός του τρένου αρνείται να ξεκινήσει. Οι επιβάτες είναι αληθινά τρομαγμένοι. Σε λίγο έρχονται κι άλλοι σεκιουριτάδες, βγάζουν τον άντρα από το βαγόνι.

Οι πρόσφυγες και οι άλλοι επιβάτες μπαίνουν μέσα. Μουδιασμένοι, τρομαγμένοι. Στο παγκάκι της πλατφόρμας οι σεκιουριτάδες κρατάνε τον μεθυσμένο. Θα ορκιζόμουν πως τον παρηγορούν. Φαντάστηκα έναν μαύρο πάνθηρα κάπου να παραφυλάει. Στο τρένο κανένα πια χαμόγελο.

Δεν ξέρω ποιον να κοιτάξω στα μάτια γιατί φοβάμαι να δω. Είμαι ξαφνικά ένα μέρος τους, είμαι η κυρία που διαμαρτυρήθηκε, είμαι ο μεθυσμένος που κλαίει απαρηγόρητος, είμαι ο πρόσφυγας που σε μια ξένη χώρα υπερασπίστηκε μια γυναίκα, είμαι η μάνα του που προσπαθούσε να τον συγκρατήσει, είμαι ο σεκιουριτάς που δεν ήθελε να μπλέξει. Κατέβηκα στο Μοναστηράκι. Με τα πόδια κομμένα.

Η οργή στο τρένο ξεχείλιζε, κάτι καταπιεσμένο μέσα στους ανθρώπους βγήκε στην επιφάνεια, ξεχυνόταν από τα παράθυρα στην πόλη. Δεν μπορούσα να φανταστώ τον ουρανό της επόμενης μέρας γαλανό, ούτε κατάφωτο εκείνη τη στιγμή από τα πολλά αστέρια και το νέο φεγγάρι. Αχ, Σκάρλετ, τι κακό μάς έχεις κάνει. Κοιτάμε όλοι την επόμενη μέρα και αρνούμαστε να κοιτάξουμε κατάματα το παρόν μας.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Μισό πορτοκάλι
Το τρένο δεν σφύριξε. Δεν σφυρίζουν πια τα τρένα. Ξεκίνησε χωρίς ένα σήμα που θα μπορούσε να δώσει τη δυνατότητα σε κάποιον να τρέξει, να τον κατεβάσει κάτω, να τον αποτρέψει από τούτη τη φυγή.
Μισό πορτοκάλι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μετάδοση από «Το στρατόπεδο της σιωπής»…
Τα αληθινά πρόσωπα αποτύπωσε ο Γιάννης Μπεχράκης. Στο σύνορο μεταξύ θανάτου και ζωής. Και μας τα έστελνε γρήγορα, με κάμερες και κινητά, με μηχανές και κείμενα. Από θάλασσες κι από βουνά. Από δρόμους με βροχή…...
Μετάδοση από «Το στρατόπεδο της σιωπής»…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Συλλέκτες παρ-αισθήσεων…
«Φεύγω», μου λέει, «το πήρα απόφαση». Φεύγει για τη μακρινή Σουηδία. Τα μέτρησε από δω, τα ζύγισε από κει και κατέληξε πως δεν βλέπει φως εδώ. Εγιναν έτσι τα πράγματα πια, είμαστε πολίτες ενός κόσμου δίχως μια...
Συλλέκτες παρ-αισθήσεων…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η επιστροφή της γυναικοκτονίας
Η τελευταία γυναικοκτονία στην Κέρκυρα άνοιξε και πάλι μια βαθιά πληγή της ελληνικής κοινωνίας: την επικράτηση του δυνατού άντρα πάνω στην αδύναμη γυναίκα. Γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά.Μήπως θα έπρεπε να...
Η επιστροφή της γυναικοκτονίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αλλη μια φάμπρικα…
Αλλη μια γενιά εμιγκρέδων; Θα ήθελα να ελπίζω πως όχι, αλλά όλο και περισσότεροι γονείς αποχαιρετούν τα παιδιά τους στα αεροδρόμια. Στο «εδώ και στο τώρα». Με την ίδια ελπίδα που αποχαιρετούσαν τα παιδιά τους...
Αλλη μια φάμπρικα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα παιδιά του Παραδείσου
Το τελευταίο ναυάγιο των προσφύγων δεν θα είναι το τελευταίο. Ούτε ήταν το πρώτο, για να ριγήσουμε σύγκορμοι από τον θάνατο τόσων ανθρώπων, από τον χαμό παιδιών. Στα ορμητικά νερά του Εβρου και στα βαθιά νερά...
Τα παιδιά του Παραδείσου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας