Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λέλε στιάουα
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Λέλε στιάουα

  • A-
  • A+

Η Πίνδος δικαιώνει όσους την είπαν «ουρανογείτονα». Κάθε επίσκεψη είναι και μια συνομιλία με έναν άλλο κόσμο. Που για να τον αφουγκραστείς χρειάζεται να ανοίξεις την ψυχή σου σε γλώσσες αλλιώτικες. Σε αισθήματα που απαιτούν υπέρβαση. Αν δεν απελευθερώσει ο επισκέπτης την αλυσοδεμένη σκέψη του, θα νιώσει δυσφορία κι αμηχανία. Μπροστά σε εικόνες που αμφισβητούν τον «καθαρό» και ορθόφρονα κόσμο του.

Νόμος είναι στην Πίνδο η συνεχής ανατροπή. Η συνείδηση πως οι άνθρωποι είναι μέρος ενός συμπαντικού κόσμου, που διαλέγεται με τρόπους πολλούς. Κι ένας από αυτούς είναι η ψυχή. Που μπορεί να ακούσει τους ψιθύρους που πλανώνται στις φυλλωσιές των δέντρων. Που σταλίζουν στη ρίζα του πλατάνου, ο οποίος δροσίζεται από το ρυάκι – κι αυτό ξέρει τον ρόλο του.

Στην Πίνδο όλα μιλάνε με τις σιωπές τους. Που γίνονται ομιλούσες μετά την ξαφνική βροχή. Ολα τότε γίνονται πιο εύκολα. Οι ήχοι σαν να καθαρίζουν. Τότε είναι που ακούγεται η φωνή του υλοτόμου. Του αθεράπευτα ερωτευμένου νέου. Το τραγούδι του κατεβαίνει τις πλαγιές. Τα φύλλα του έλατου, της οξιάς και του πλάτανου αναμεταδίδουν τα λόγια του σε φαράγγια και χωριά. Ο πόθος του κοχλάζει, είναι έτοιμος να πουλήσει ό,τι έχει και δεν έχει για να παντρευτεί την αγαπημένη του. Το αστέρι του.

Λέλε στιάουα νjι. Η φράση κατέβηκε από την κοιλάδα του Αώου το τριήμερο της Αγίας Παρασκευής. Επιασε στασίδι στο Κ’νικ, το πλάτωμα του χωριού Περιβόλι των Γρεβενών. Λέξεις και αισθήματα που σε βρίσκουν στο δόξα πατρί, άμα είσαι άμαθος. Αν όμως έχεις ανοιχτή την ψυχή σου, μπορεί ο υλοτόμος να έρθει κοντά σου και να μοιραστεί τον πόνο του μαζί σου. Αρκεί να ψιθυρίσεις τα πονεμένα λόγια του τραγουδιού του. Που για τρεις μέρες ζυμώνεται με την ψυχή των Περιβολιωτών. Ο πόνος του υλοτόμου γίνεται πρόσφορο και αντίδωρο της παράδοσής τους. Της ανάγκης να αφήσουν τον κάμπο. Να ξανασυναντηθούν με την ψυχή των βουνών τους. Με αγαπημένα τοπωνύμια που τους συντροφεύουν όλο τον χειμώνα στον κάμπο.

Λέλε στιάουα νjι. Λέλε αστέρι μου, ο πόνος του υλοτόμου γίνεται ο τρόπος να μιλήσουν για τον δικό τους πόνο οι Περιβολιώτες. Να ανανεώσουν τους όρκους πίστης τους με την πολιτιστική τους μήτρα. Για τρεις μέρες, πρωί και απόγευμα, χορεύουν τα τραγούδια τους στο πλάτωμα του Κίνικ, έξω από το χωριό. Και μετά κατεβαίνουν στην πλατεία τραγουδώντας αντιφωνικά. Ολες οι γενιές μαζί. Μια εντυπωσιακή συνύπαρξη πασών των γενεών. Οπου οι μικρότεροι μυούνται στον κόσμο της πολιτισμικής τους κληρονομιάς. Χωρίς διδακτισμούς.

Λέλε στιάουα. Η φράση αντηχεί σε όλο το χωριό. Είναι ένας όρκος που ανανεώνεται κάθε χρόνο. Για τρεις μέρες.

ΑΠΟΨΕΙΣ
«Βοσκός» εν Λιβαδίω
Εν Λιβαδίω λοιπόν Ολύμπου. Στα χίλια διακόσια μέτρα υψόμετρο, κάτω από τον πλάτανο, την ώρα που η διπλανή παρέα τραγουδούσε Τσιτσάνη θρυμματίζοντας τα στερεότυπα.
«Βοσκός» εν Λιβαδίω
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η μαρίνα των σκαφών
Οι μαρίνες των σκαφών είναι σαν τις φωλιές των χελιδονιών, που τον χειμώνα αντέχουν τη μοναξιά τους, ζώντας όλο τον χρόνο με τη στιγμή της επιστροφής των αποδημητικών ενοίκων τους.
Η μαρίνα των σκαφών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το πάθη ενός ατέλειωτου Μεγαλοβδόμαδου
Μνήμη Περικλή Κοροβέση αλλά και τιμή σ’ όλους όσοι αντιστέκονται στην ισοπέδωση της ανθρωπιάς. Σ’ αυτούς που κρατάνε αναμμένο το καντήλι της παράδοσης και των αξιών που τη συνοδεύουν.
Το πάθη ενός ατέλειωτου Μεγαλοβδόμαδου
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο Ιλισός και η γειτονιά του
Τα ποτάμια ασκούν μια ξεχωριστή μαγεία. Ημερώνουν το τοπίο και μαλακώνουν τις διαθέσεις των πολιτών. Ξέχωρα που τροφοδοτούν την έμπνευση των λογοτεχνών, των εικαστικών και των συνθετών τραγουδιών.
Ο Ιλισός και η γειτονιά του
ΑΠΟΨΕΙΣ
Την Αρτα και τα Γιάννενα
Οι πόλεις και ο δημόσιος χώρος κακοποιούνται ικανοποιώντας την αλαζονεία ορισμένων δημάρχων, που μετατρέπουν την πόλη τους σε βαρυφορτωμένο και αντιαισθητικό σώμα. Που ό,τι βρίσκουν πρόχειρο στην ντουλάπα το...
Την Αρτα και τα Γιάννενα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Λελούδω κι ο Μπουκάλας
Η αξιοσύνη του Μπουκάλα διασταυρώθηκε με το κλίμα της εποχής. Στα μνημονιακά χρόνια δοκιμάστηκαν πολλά. Υποδόρια ξαναθυμηθήκαμε τα πολιτισμικά μας ασημικά που καταχωνιάστηκαν στις αποθήκες της συλλογικής μας...
Η Λελούδω κι ο Μπουκάλας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας