Καταφέραμε πολλά από το 2015 μέχρι σήμερα. Πολλά θετικά βήματα, τα περισσότερα εντός ασφυκτικής δημοσιονομικής επιτροπείας, στην οικονομία, στην ενίσχυση των κοινωνικών δικαιωμάτων και των θεσμών, στη διαμόρφωση ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για τόνωση της παραγωγής και της ανάπτυξης, για προστασία των πιο ευάλωτων.
Δεν κάναμε ωστόσο όσα θα μπορούσαμε, όσα δικαίως ζητά η κοινωνία από εμάς και οφείλουμε να επιταχύνουμε τον βηματισμό μας, να απευθυνθούμε με συγκεκριμένες προτάσεις στη μεσαία τάξη, στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, για να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα που παραλάβαμε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και δεν μπορέσαμε ή δεν προλάβαμε να αλλάξουμε.
Πρώτος σταθμός, η κατάργηση της μείωσης του αφορολόγητου, που δίνει «ανάσα» σε περίπου 3,4 εκατομμύρια μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες. Στο Μέγαρο Μουσικής ακούστηκαν συγκεκριμένες προτάσεις για τη στοχευμένη μείωση των φορολογικών βαρών των ελεύθερων επαγγελματιών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των ιδιωτικών και δημοσίων υπαλλήλων, της μεγάλης πλειοψηφίας, δηλαδή της μεσαίας τάξης, ενώ ανακοινώθηκαν και αναπτυξιακά μέτρα, πέραν των όσων έχουν ήδη γίνει, με στόχο τη μείωση της γραφειοκρατίας, την αποτελεσματική αξιοποίηση εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων, την ενίσχυση της έρευνας και της καινοτομίας.
Επίσης, στόχος μας είναι να δοθεί έμφαση στην ενίσχυση της παραγωγικότητας, στις υποδομές, στον σεβασμό και στην προστασία του περιβάλλοντος και του φυσικού πλούτου της χώρας, τρεις κρίσιμους πυλώνες για την οικονομική και κοινωνική πρόοδο της χώρας για την επόμενη τετραετία.
Ωστόσο, θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Απαιτείται σκληρή και μεθοδική δουλειά για να προχωρήσουν οι στόχοι και ο προγραμματισμός μας και κυρίως υπάρχει ο κίνδυνος τίποτα από όσα πετύχαμε μέχρι σήμερα και όσα δρομολογούμε για το αύριο να μην προχωρήσει ποτέ και να ακυρωθούν με μια κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη και της σκληρής και κοινωνικά ανάλγητης Δεξιάς που έχει έρθει στο προσκήνιο.
Ο δρόμος της επιστροφής σε αδιέξοδες πολιτικές λιτότητας, που τόσο ταλαιπώρησαν την ελληνική κοινωνία και που θα μας συμπαρασύρουν ξανά όλους προς τα κάτω, δεν έχει κλείσει πίσω μας οριστικά. Αυτό οφείλουμε να το γνωρίζουμε όλοι μας και ο καθένας ξεχωριστά.
Η τελική απόφαση θα είναι του ελληνικού λαού, με την ελληνική κοινωνία να καλείται να αποφασίσει εάν θα προχωρήσουμε μπροστά με ασφάλεια και προοπτική ή εάν, αντίθετα, θα ξανακυλήσουμε πίσω, στον φαύλο κύκλο των περικοπών, της λιτότητας και της παροιμιώδους ανικανότητας, κακοδιαχείρισης και ανευθυνότητας στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, στην εκ νέου απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και σε νέες περικοπές λιτότητας.
Η κοινωνία μας, μετά από πολλά, σκληρά χρόνια λιτότητας, ανασαίνει σταδιακά. Είναι αδύνατον να περάσουμε από τη μια μέρα στην άλλη στον παράδεισο, να ρυθμίσουμε και να λύσουμε τα πάντα, να καταφέρουμε ως διά μαγείας να γίνουμε το κράτος που όλοι θα θέλαμε. Κι αυτό γιατί παραλάβαμε το 2015 μια οικονομία και μια κοινωνία διαλυμένες, ένα κράτος πλήρως αποδυναμωμένο, με «τραυματισμένους» βασικούς πυλώνες και πολιτικές, όπως είναι, για παράδειγμα, η υγεία και η παιδεία.
Η Ελλάδα, με την κυβέρνηση Τσίπρα, βγήκε από τα μνημόνια, δεν διατρέχει κινδύνους – δεν απειλούνται η δημοσιονομική της πορεία και η μακροοικονομική της ασφάλεια, έχει διασφαλιστεί η επίτευξη των βραχυπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων και βγήκε ξανά στις αγορές. Ας μην τα πετάξουμε όλα αυτά στον κάλαθο των αχρήστων. Είναι στο χέρι μας.
* Mέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, υποψήφιος βουλευτής στη Β1 εκλογική περιφέρεια του Βόρειου Τομέα της Αθήνας
