Μεγάλη ανησυχία προκαλούν στους λαούς της περιοχής, και βέβαια στον δικό μας λαό, οι επικίνδυνες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου.
1. Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η προσπάθεια του αμερικανικού ιμπεριαλισμού να σφίξει τον κλοιό γύρω από το Ιράν, κλιμακώνοντας επικίνδυνα την επιθετικότητά του σ’ αυτήν τη νευραλγική περιοχή. Αφού ετσιθελικά αποχώρησαν από τη Συμφωνία για τα Πυρηνικά του Ιράν και επανέφεραν τις βαριές κυρώσεις εναντίον του, που πλήττουν βάναυσα τον ιρανικό λαό, οι ΗΠΑ ενοχοποιούν πάλι χωρίς αποδείξεις, όπως είχαν κάνει έναν μήνα πριν, το Ιράν σαν υπαίτιο των εκρήξεων που προκλήθηκαν σε δυο δεξαμενόπλοια στα Στενά του Ορμούζ.
2. Οι ΗΠΑ, ο μεγαλύτερος εμπρηστής του πολέμου, μέσα από απανωτούς επιθετικούς τυχοδιωκτισμούς, πρωτοστατούν στη διαμόρφωση ενός επικίνδυνου πολεμικού πλαισίου στην περιοχή, τόσο για να πιέσουν και να περικυκλώσουν τον ανταγωνιστή ρωσικό ιμπεριαλισμό όσο και χώρες όπου δεν κυριαρχούν. Οι υπόλοιποι ιμπεριαλιστές (Ρωσία – ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες – Κίνα κ.λπ.) σε αυτό το άγριο παιχνίδι ανταγωνισμών για κυριαρχία και κέρδη δεν αποτελούν κανένα αποκούμπι για τους λαούς, αλλά συμπληρώνουν το παζλ των εχθρών των λαών της περιοχής και του κόσμου. Η πολιτική του δολοφονικού κράτους του Ισραήλ καθώς και η φαγωμάρα μιας σειράς περιφερειακών δυνάμεων μεταξύ τους ενισχύουν κι αυτά με τη σειρά τους τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, περιπλέκοντας κι άλλο τα πράγματα.
3. Οι αστικές τάξεις Τουρκίας και Ελλάδας, εξαρτημένες και οι δυο από τους ιμπεριαλιστές της Δύσης (ΗΠΑ-Ε.Ε.), φαντασιώνονται ότι θα εκμεταλλευτούν προς όφελός τους το όλο πλέγμα ιμπεριαλιστικών σχεδίων και αντιθέσεων.
Η μεν τουρκική αστική τάξη, με απανωτούς τυχοδιωκτισμούς, με δολοφονικές επιθέσεις στους Κούρδους, με εμπρηστικές δηλώσεις και πράξεις, προσπαθεί να επαναδιαπραγματευτεί με τα αφεντικά της, τους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές, έναν πρώτο ρόλο στην περιοχή, αξιοποιώντας στο έπακρο τις αμερικανο-ρωσικές αντιθέσεις. Από την άλλη, η ελληνική αστική τάξη, το ίδιο τυχοδιωκτικά, νομίζει ότι θα εκμεταλλευτεί τις «αταξίες» της τουρκικής αστικής τάξης και, ως το καλό παιδί των Αμερικανών, θα ισχυροποιηθεί απέναντι στους «άτακτους», ισοφαρίζοντας την υποβάθμισή της την περίοδο της κρίσης. Η «φιλειρηνική» της προβιά δεν μπορεί να αναιρέσει την πραγματικότητα, που λέει ότι δεν υπάρχει πιο φιλοπόλεμη και επικίνδυνη πολιτική από την ενίσχυση των ΝΑΤΟϊκών εμπρηστών του πολέμου και την ένταξη της χώρας στα σχέδιά τους. Ο ανταγωνισμός, λοιπόν, των δύο αστικών τάξεων, ελληνικής και τουρκικής, με δοσμένο τον χαρακτήρα των ελληνοτουρκικών αντιθέσεων, είναι αντιδραστικός.
4. Οι λαοί δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τα αμφιλεγόμενα δικαιώματα όπως οι ΑΟΖ, που έχουν καταντήσει λάστιχο στα πλαίσια του διεθνούς δήθεν δικαίου, αλλά και εργαλείο στα χέρια των ιμπεριαλιστών. Εργαλείο μέσω του οποίου χρησιμοποιούν τις αντιθέσεις των αστικών τάξεων για να επεκτείνουν την επικυριαρχία τους στην περιοχή και πάντα σε βάρος των ανταγωνιστών τους. Σε αυτό το εύφλεκτο γεωπολιτικό-στρατηγικό περιβάλλον που καθορίζεται από τους ανταγωνισμούς των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αλλά και αυτών της δεύτερης γραμμής, οι πηγές ενέργειας είναι, δυστυχώς, κατάρα και όχι ευχή για τους λαούς.
5. Γίνεται φανερό ότι σε μια τέτοια κατάσταση η εργατική τάξη, η νεολαία και ευρύτερα ο λαός μας πρέπει να υψώσει αντιιμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό φραγμό στα φιλοπόλεμα σχέδια που εξυφαίνονται για την περιοχή. Να παλέψει για τη συγκρότηση Μετώπου των Λαών στην περιοχή, που θα διώξει τους ιμπεριαλιστές και τα ντόπια ενεργούμενά τους, που θα προωθήσει την ειρήνη και τη φιλία μεταξύ τους. Σαν απαραίτητος όρος ώστε να μην πληρώσουν οι λαοί -μαζί και ο δικός μας- με αίμα τους φιλοπόλεμους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών και τις μωροφιλοδοξίες των εξαρτημένων και υποτελών αστικών τάξεων.
*Στελέχη του ΚΚΕ(μ-λ)
