Ο αγώνας κατά της ξενοφοβίας, του ρατσισμού κάθε μορφής και του νεοναζισμού έχει έρθει στο προσκήνιο ως απόλυτη προτεραιότητα, ύστερα και από τις πρόσφατες τραγικές συνέπειες της ρατσιστικής βίας. Πρόκειται και για ελληνικό πρόβλημα, που υπενθυμίζει και η εν εξελίξει δίκη της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή.
Η προσφυγική κρίση, που κορυφώθηκε το 2015, αύξησε και στη χώρα μας τις ξενοφοβικές και ρατσιστικές αντιδράσεις, όχι μόνο στο πολιτικό, αλλά και το κοινωνικό επίπεδο. Είδαμε δημάρχους να αρνούνται τη δημιουργία κέντρων φιλοξενίας προσφύγων, συλλόγους γονέων αλλά και καθηγητών να θέλουν να κλείσουν σχολεία στα προσφυγόπουλα, κηρύγματα και από άμβωνος περί των κινδύνων για το έθνος από την «ανεξέλεγκτη» είσοδο στη χώρα μας μεταναστών και προσφύγων.
Δυστυχώς, τέτοιες αντιδράσεις έχουν μεγάλη απήχηση μέσα στις τοπικές κοινωνίες. Ετσι, αν και εκ πρώτης όψεως η καταπολέμηση του ρατσισμού δεν είναι δουλειά της Αυτοδιοίκησης, οφείλουμε να απαιτήσουμε από τις περιφέρειες και τους δήμους να αναλάβουν τις ευθύνες τους για την αντιμετώπιση του προβλήματος που απειλεί άμεσα την κοινωνική συνοχή και τις δημοκρατικές αξίες του πολιτισμού μας. Πολύ περισσότερο, που το αίτημα «Σκέψου οικουμενικά – Δράσε τοπικά» έχει πλέον αποκτήσει καθολική αξία.
Οφείλουν, λοιπόν, οι υποψήφιοι περιφερειάρχες και δήμαρχοι, αλλά και τα αντίστοιχα αυτοδιοικητικά σχήματα να δεσμευτούν προεκλογικά ότι θα συμβάλουν στην καταπολέμηση της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και του νεοναζισμού, είτε γίνουν διοίκηση είτε ως αντιπολίτευση, με συγκεκριμένα μέτρα και δράσεις, που μπορούν να αποτελέσουν στοιχεία ενός αντιρατσιστικού χάρτη τοπικών κοινωνιών.
Αφετηριακό σημείο του χάρτη μπορεί να είναι το πρώτο άρθρο της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που αναφέρει ότι «Ολοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα», που παραπέμπει ευθέως στον αντιρατσισμό.
Η επίκληση του γεγονότος ότι μεγάλες οικουμενικές ιδέες και αξίες γεννήθηκαν στην Ελλάδα θα μπορούσε επίσης να είναι ένα σημαντικό σημείο για να μπορεί κανείς να απευθυνθεί και σε συντηρητικά σκεπτόμενους συμπολίτες μας. Σε ό,τι αφορά τις τοπικές πολιτικές, οφείλουν να καλύπτουν δέσμη προβλημάτων, από τη δυνατότητα μετακίνησης και πρόσβασης σε δημόσια κτίρια των ατόμων με αναπηρία μέχρι την ανεμπόδιστη πρόσβαση στις κοινωνικές υπηρεσίες των μεταναστών και προσφύγων, καθώς και των παιδιών τους στα σχολεία.
Τέλος, οι δήμοι και οι περιφέρειες οφείλουν να λάβουν μέρος σε διεθνείς πρωτοβουλίες, όπως ο υποστηριζόμενος από την UNESCO Διεθνής Συνασπισμός Πόλεων κατά του Ρατσισμού.
*Ιδρυτικό μέλος της Αντιρατσιστικής Κίνησης Πολιτών (ΑΚΙΠΟ)
