Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Με το πρώτο χελιδόνι
EUROKINISSI/ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Με το πρώτο χελιδόνι

  • A-
  • A+

Με το πρώτο χελιδόνι συνέβαιναν δυο σπουδαία πράγματα. Ανοιγαν τα νυχτολούλουδα, σε τρέλαινε η νύχτα με τις μυρωδιές της και το πιο βασικό: ξεσκέπαζαν το τρενάκι στον κήπο του Βασιλικού Θεάτρου. Μπαίναμε τότε δυο δυο στη σειρά και με μεγάλη ανυπομονησία περιμέναμε να επιβιβαστούμε για ένα ταξίδι που κράταγε δέκα λεπτά, αλλά για μας ήταν ένα ταξίδι στ' άστρα. Τα άστρα ήμασταν εμείς.

Αφού ξεκαθαρίζαμε από πριν ποια από τις δυο θα κάνει τη Βουγιουκλάκη και ποια την Καρέζη -τότε τη Βουγιουκλάκη θέλαμε όλες, στην εφηβεία θέλαμε την Καρέζη- ανεβαίναμε στο δικό μας, καταδικό μας κόκκινο βαγόνι και το τρένο ξεκινούσε με ένα σφύριγμα. Οι μεγάλοι βολτάρανε στην παραλία, τρώγανε πασατέμπο, σχολιάζανε τα χρόνια εκείνα της μεταπολίτευσης και ρίχνανε πού και πού καμία ματιά σ’ εμάς. Ο κόσμος έμοιαζε -δεν ήταν- πιο αθώος και πιο ασφαλής.

Αν για κάτι στεναχωρήθηκα πολλά χρόνια αργότερα, ήταν γιατί ο Χατζιδάκις αποκήρυξε τα τραγούδια του κινηματογράφου. Ισως, αν ήξερε πόσα παιδιά στα παιχνίδια τους τραγούδησαν το «θάλασσα πλατιά σ’ αγαπώ γιατί μου μοιάζεις» κοιτώντας τα γκρίζα (συνήθως) νερά του Θερμαϊκού, να μην το έκανε τελικά.

Βρήκα και πάλι το τρενάκι, πολλά χρόνια μετά, τέλος Μάρτη, νωρίς το πρωί. Ενας κύριος το έπλενε μ' ένα λάστιχο. «Ωστε εδώ είσαι ακόμα…», του λέω κρυφογελώντας. Ενα πουλί, χελιδόνι, πετάει ανήσυχο από πάνω του. Κάνει μικρές διαδρομές στο βάθος του κήπου και ξανάρχεται. Μικρά κλαδάκια στο ράμφος του. Φτιάχνει φωλιά. Πιθανότατα σε κάποια εσοχή στο κτίριο του Βασιλικού Θεάτρου. Τα πράγματα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν με ή χωρίς εμάς, σκέφτομαι. Αρκεί να είναι ανοιχτοί οι ουρανοί και να υπάρχει πάντα κάποιος να φροντίζει τα τρενάκια των παιδικών ονείρων.

Ενα τσούρμο πιτσιρίκια ξεπροβάλλει από το λιθόστρωτο του πάρκου. Χελιδόνια της άνοιξης. Ορμούν στο τρενάκι. Το καταλαμβάνουν. Τραγουδάνε. Οχι το «θάλασσα πλατιά», λογικό. Αυτά τα τραγουδούν πια οι μεγάλοι. Τα πιτσιρίκια τραγουδάνε κάτι σαν: «πες μου τι; πες μου τι; τι περίμενες εσύ;». Δεν το γνωρίζω το τραγούδι. Αλλά σιγοτραγουδάω κι εγώ μαζί τους σε έναν γρήγορο ρυθμό. Ακολουθούν τα χελιδόνια. Τιτιβίσματα και παιδικές φωνές. Οι ήχοι της άνοιξης. Ισχυρό αναλγητικό στα καθημερινά προβλήματα. Αρκεί να βρούμε τον χρόνο να σταθούμε για λίγο μέσα σ' ένα πάρκο.

'Η ακόμα καλύτερα μπροστά στο τρενάκι των παιδικών μας ονείρων. Τότε ο κόσμος μοιάζει πιο φωτεινός και η ελπίδα δεν φαντάζει πια μια χαμένη υπόθεση. Πάντα και πάντα η άνοιξη, με το πρώτο χελιδόνι, θα είναι μια αρχή: «Ανοιξη τσίτι τσιτωμένο, Ανοιξη σφήκα του χεριού, Ανοιξη “μη” “θα μας δούνε” “τέρας”, Ανοιξη κρύσταλλο και νίκελ, Ανοιξη παραπάτημα των κήπων, Ανοιξη “Μήνιν άειδε”...».

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Τι θέλει να πει ο ποιητής;
Το πιο σημαντικό μοιάζει να είναι πως: εκεί θα βρεις κάποιο κλειδί. Που θα πάρεις. Μονάχα εσύ. Και θα σπρώξεις την πόρτα. Θ’ ανοίξεις το δωμάτιο. Θ’ ανοίξεις τα παράθυρα και στο φως ζαλισμένα τα ποντίκια θα...
Τι θέλει να πει ο ποιητής;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η άνοιξη μέσα μας
Ξαφνικά δεν θες να πας σπίτι μετά τη δουλειά. Θες να περπατήσεις λίγο ακόμα στους δρόμους της πόλης. Εχει αλλάξει το φως. Εχει αλλάξει ο αέρας που αναπνέεις. Οταν τελικά φτάνεις σπίτι, ανοίγεις τις...
Η άνοιξη μέσα μας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πυροβολώντας τους ποιητές
Ο Λόρκα έζησε μπροστά σ’ αυτόν τον καθρέφτη ξέροντας πως μια έγγραφη φωνή δεν μπορεί παρά ν’ ανήκει στους δίχως φωνή διωκόμενους όλου του κόσμου. Εκείνον τον Αύγουστο του 1936 θα μάθαινε ίσως πως ο χειρότερος...
Πυροβολώντας τους ποιητές
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μακριά από τα κουκιά;
Πώς λοιπόν επιλέγονται σήμερα τα πρόσωπα που απαρτίζουν τα ψηφοδέλτια όλων των κομμάτων; Να μια ερώτηση που θα έπρεπε ίσως να απασχολήσει τους πολιτικούς «αρχιτέκτονες» αλλά και τους πολίτες. Τους πολίτες που...
Μακριά από τα κουκιά;
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Κόσμος 3»
Η δημοκρατία γεννήθηκε σε ένα πολιτισμικό έδαφος όπου κυριαρχούσε η πεποίθηση ότι ο άνθρωπος δεν είναι αλάνθαστος. Ομως όπου δεν υπάρχει το πνευματικό και το ηθικό έδαφος, επιτρέπεται σε κάθε πολίτη να...
«Κόσμος 3»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο πολυπόθητος διάλογος
Ολοι μας είμαστε όντα «σε μια κατάσταση». Είμαστε ριζωμένοι σε χωροχρονικές συνθήκες που μας σημαδεύουν και τις… σημαδεύουμε. Το μεγάλο ζήτημα είναι κατά πόσο σκεφτόμαστε κριτικά πάνω στην «κατάσταση» και κατά...
Ο πολυπόθητος διάλογος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας