Η τελευταία δήλωση του Μπενιαμίν Νετανιάχου «Το Ισραήλ είναι το κράτος-έθνος του εβραϊκού λαού και μόνο» είναι ωμός ρατσισμός και αντισημιτισμός εναντίον των Παλαιστινίων, των χριστιανών και των μουσουλμάνων που ζουν στο Ισραήλ. Μια ρατσιστική και προκλητική δήλωση που είναι αντίθετη προς το Διεθνές Δίκαιο, το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εμπίπτει στην κατηγορία των αντισημιτικών δηλώσεων και στάσεων. Ο αντισιωνισμός δεν είναι ρατσισμός εναντίον του Ιουδαϊσμού, μιας μονοθεϊστικής θρησκείας που σεβόμαστε, είναι αντίθετος στον ρατσισμό των Εβραίων σιωνιστών και άλλων.
Ο αντισιωνισμός αντιτίθεται στην πολιτική ιδεολογία του σιωνισμού, ενός κινήματος που επιμένει με όλες του τις πολιτικές εκφράσεις και πρακτικές στην προτεραιοποίηση του δικαιώματος των Εβραίων σε μια πατρίδα εις βάρος όλων αυτών των Παλαιστινίων που ζουν ήδη εκεί στην πατρίδα μας από αρχαιοτάτων χρόνων.
Αυτό κατέστη ξεκάθαρο όταν τα εγκλήματα του εκτοπισμού και της εθνοκάθαρσης έλαβαν χώρα από σιωνιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις εναντίον του λαού μου, των Παλαιστινίων, κατά τη διάρκεια της καταστροφής («Νάκμπα») το 1948 και στη συνέχεια ακολούθησαν η ισραηλινή στρατιωτική κατοχή της υπόλοιπης Παλαιστίνης το 1967 και οι διαρκώς επεκτεινόμενοι, παράνομοι, αποικιακού τύπου εποικισμοί, που συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.
Πριν από μερικούς μήνες, έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρο όταν το Ισραηλινό Κοινοβούλιο («Κνεσέτ») ψήφισε έναν νόμο που υπερασπίζεται το Ισραήλ ως το έθνος-κράτος του εβραϊκού λαού. Ο νόμος βεβαιώνει πως όλοι οι Εβραίοι, ακόμη και εκείνοι που δεν συνδέονται με το Ισραήλ, απολαμβάνουν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, το οποίο ο λαός μου, οι Παλαιστίνιοι, στερείται, συμπεριλαμβανομένου του 20% του ισραηλινού πληθυσμού που είναι Παλαιστίνιοι χριστιανοί και μουσουλμάνοι και επισήμως πολίτες του Ισραήλ. Ο όρος Σημίτες (semites) ιστορικά ήρθε για να συμπεριλάβει τους Αραβες, τους Ακκάδιους, τους Χαναναίους και τις αραμαϊκές φυλές, συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων.
Τον σιωνισμό αντιμάχονται αρχικά πολλοί Εβραίοι, οι οποίοι αιτιολογούν τη στάση τους βασιζόμενοι σε θρησκευτικά, ηθικά και πνευματικά επιχειρήματα, είτε προέρχονται από τον χώρο της Αριστεράς είτε ανήκουν στον φιλελεύθερο χώρο. Ακριβώς όπως υπάρχουν αντι-σιωνιστές Εβραίοι στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ υπάρχουν πολλοί αντισημίτες που θαυμάζουν τον σιωνισμό, τον ισραηλινό μιλιταρισμό και την αποικιοκρατική πολιτική του απαρτχάιντ, η οποία στρέφεται όχι μόνο εναντίον μη Εβραίων, αλλά και εναντίον Εβραίων που αντιμάχονται τις πολιτικές του ισραηλινού καθεστώτος, όπως συνέβη σήμερα, όταν η κεντρική ισραηλινή εκλογική επιτροπή απαγόρευσε στον Ισραηλινό Εβραίο Οφέρ Κασίφ, μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ισραήλ και μέλος της πολιτικής συμμαχίας Hadash-Ta’al, την κάθοδό του στις επικείμενες εκλογές που θα λάβουν χώρα τον Απρίλιο.
Η κριτική στην ισραηλινή πολιτική τρόμου, εθνοκάθαρσης, εκτοπισμού και απαρτχάιντ ακόμη και από ισραηλινές ομάδες και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν μπορεί να θεωρηθεί πράξη αντισημιτισμού. Η υπεράσπιση των βασικών εθνικών δικαιωμάτων μας για δικαιοσύνη, ελευθερία, ειρήνη και αυτοδιάθεση και το πάγιο αίτημά μας για εφαρμογή των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και της διεθνούς νομιμότητας για την ίδρυση του Κράτους της Παλαιστίνης, με την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα, δίπλα στο κράτος του Ισραήλ, δεν είναι αντισημιτισμός. Η έκκληση για δίκαιη και μόνιμη ειρήνη και τερματισμό της κατοχής δεν είναι αντισημιτισμός.
Η σθεναρή υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών αποτελεί υποχρέωση της διεθνούς κοινότητας και όλων των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων ανά τον κόσμο, ακόμη και στο Ισραήλ, προς την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια, τη Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών και το καλύτερο μέλλον αυτού του κόσμου που επιδιώκει να επιτύχει η ηγεσία της ΟΑΠ.
*πρέσβης του Kράτους της Παλαιστίνης στην Ελλάδα
