Για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη

Με αφορμή μια δημοσίευση σε άλλη εφημερίδα, την οποία δεν είδα με τα ίδια μου τα μάτια, αλλά την πληροφορήθηκα από έγκυρες πηγές. Δημοσιεύθηκε ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε αλβανική καταγωγή. Κυριολεκτικά ανατρίχιασα, έφριξα, έπαθα σοκ με όσα άκουσα και επειδή είχε πέσει στην αντίληψή μου κάτι παρεμφερές από Ελληνα ανιστόρητο, θεώρησα ότι είναι χρέος μου και ιερό καθήκον, πρώτα σαν Ελληνίδα, δεύτερον επειδή η Αρκαδία είναι η γενέτειρά μου και επιπλέον σαν φιλόλογος, που δίδαξε την ελληνική Ιστορία 28 συναπτά έτη -και όχι μόνο (και γενικότερα την Ιστορία και άλλων λαών)- να γράψω λίγα λόγια για τον Γέρο του Μοριά, που ελευθέρωσε την Ελλάδα μας από τον οθωμανικό ζυγό. Νιώθω επιτακτική την ανάγκη να το κάνω, σαν ελάχιστο χρέος τιμής στον αθάνατο ήρωα.

Νομίζω ότι όσα και να γράψω δεν φθάνουν, είναι πενιχρά μπροστά στο μεγαλείο της ηρωικής φυσιογνωμίας που λέγεται Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Το θέμα θα έλεγα ότι είναι ανεξάντλητο, θα προσπαθήσω όμως να μη μακρηγορήσω.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, το εκλεκτό και άξιο αυτό γέννημα της αρκαδικής γης, είναι η πλέον ιστορική μορφή και η ηρωικότερη φυσιογνωμία. Ηταν ένας αρχιστράτηγος με σπινθηροβόλο πνεύμα και εξαιρετική διάνοια. Η στρατηγική του στις μάχες εναντίον των Τούρκων ήταν μοναδική και αναμφισβήτητη. Ποιο μυαλό θα μπορούσε να συλλάβει το μεγάλο, στρατηγικό σχέδιο, στη μάχη των Δερβενακίων, που κατατρόπωσε ολόκληρη στρατιά, με μια χούφτα Ελληνες; Μόνο του Κολοκοτρώνη.

«Του Δράμαλη οι μπέηδες, / του Δράμαλη οι αγάδες, / στα Δερβενάκια κείτονται / στο χώμα ξαπλωμένοι

Στρώμα έχουν την μαύρη γη / προσκέφαλο λιθάρια, και για / πανωσκεπάσματα / του φεγγαριού τη λάμψη».

Απαράμιλλος στην γενναιότητα, ανεπανάληπτος ήρωας και θρυλικός κλέφτης. Ηταν ο πρωτεργάτης της επανάστασης του 1821.

Κολοκοτρώνης Θεόδωρος (1770-1853): «Οταν αποφασίσαμε να κάμομε την επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τις πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: “‘πού πάτε να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα”, αλλά, ως μία βροχή, έπεσε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την επανάσταση».

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, λοιπόν, ο θρυλικός πολέμαρχος, ο Γέρος του Μοριά. «Κολοκοτρώνα, Κολοκοτρώνα, άκουγαν τα τουρκάκια στα βάθη της Ασίας και πάγωνε το αίμα τους», θυμάμαι διαβάζαμε σ’ ένα κείμενο ενός Αναγνωστικού, του Δημοτικού Σχολείου μας.

Και όλα αυτά γίνονται με τη συμπλήρωση 200 ετών από το 1821. Από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με πρωτοβουλία του πρύτανη κ. Θάνου Δημόπουλου και μιας εικοσαμελούς επιτροπής, προετοιμάζονται οι ανάλογες εκδηλώσεις ώστε να τιμήσουν την επέτειο της εθνικής παλιγγενεσίας.

Η ελληνική επανάσταση θεωρείται παγκόσμιο και διεθνές γεγονός. Συγκίνησε ιδιαίτερα τους ανθρώπους του πνεύματος, στην Ευρώπη και αλλού.

Οι Ελληνες στάθηκαν το προπύργιο, στάθηκαν το εμπόδιο και η ασπίδα στην επέλαση των Τούρκων προς την υπόλοιπη Ευρώπη. Αντιλαμβανόμενη ποιες θα ήσαν οι συνέπειες… Δεν θα υπήρχε ούτε πνευματική εξέλιξη, Διαφωτισμός, Αναγέννηση και οποιοδήποτε πνευματικό κίνημα.

Θα μπορούσα να γράφω ημέρες και νύχτες ατέλειωτες για τον θρυλικό ήρωα και κλέφτη, τον Αθάνατο Γέρο του Μοριά. Υποσχέθηκα να μη μακρηγορήσω και, αν κρίνω αντικειμενικά, δεν κράτησα τον λόγο μου. Πιστεύω ότι όλοι οι Ελληνες πρέπει να γνωρίζουμε την προσφορά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στον αγώνα. Θα υπενθυμίσω μόνο τη γνώμη που έχει ο κατ’ εξοχήν ιστορικός του 1821, ακαδημαϊκός Διον. Α. Κόκκινος, που γράφει τα παρακάτω: «Εάν η επανάστασις συνέβαινεν εις τους καιρούς, που τα μεγάλα γεγονότα και αι θαυμασταί ανθρώπιναι πράξεις εδίδοντο από τους επέχοντας θέσιν ιστορικών επικούς ποιητάς, το έπος αυτό θα έπαιρνε το όνομα του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη».

* Φιλόλογος, αρθρογράφος, καταγόμενη από τη Δήμητρα Γορτυνίας-Αρκαδίας