Δοσολογία ικανοποίησης και ανικανοποίητου

Tο ταβάνι των επιθυμιών των οπαδών, συνήθως, δεν ευθυγραμμίζεται πλήρως με το ταβάνι των πραγματικών δυνατοτήτων ή των ρεαλιστικών αποτυπώσεων. Όμως, έστω και έτσι, υπάρχει πάντα υψηλή η πιθανότητα να επικρατήσει ευδιαθεσία αν οι πραγματικές δυνατότητες πραγματώνονται σε ένα μεγάλο ποσοστό. Όμως, δεν είναι πάντα ίδια τα κριτήρια που καθορίζουν το αν οι οπαδοί μιας ομάδας είναι ευχαριστημένοι ή όχι.

H Lady Hope προσπαθεί τώρα που συμπληρώθηκε το ένα τρίτο του φετινού πρωταθλήματος της Σούπερ Λιγκ να προβεί σε έναν όψιμο «έλεγχο προόδου», κεντράροντας στο πόσο ικανοποιημένοι είναι οι φίλοι των ομάδων που βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας.

O ΠΑΟΚ, φερ΄ειπείν, δεν παίζει συχνά καλά, μάλλον απλά διεκπεραιώνει (με επιτυχία…) τις εγχώριες πρωταθληματικές υποχρεώσεις του. Στη δε Ευρώπη, στις δύο αναμετρήσεις με τη Βίντι απογοήτευσε (σχεδόν σφοδρά) τους πάντες. Αλλά ποιος μπορεί να παραγνωρίσει την πρωτοπορία στο βαθμολογικό πίνακα της Σούπερ Λιγκ και την πολύ κοντινή προοπτική του πρώτου τίτλου πρωταθλήματος μετά το 1985;

Και έτσι να το συνεχίσει ο ΠΑΟΚ μέχρι τέλους, δηλαδή να προχωράει με νίκες δίχως να φορτσάρει αγωνιστικά, το γλέντι σε περίπτωση κατάκτησης του πρωταθλήματος θα είναι ανείπωτο και επ΄ουδενί μικρότερο… Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης, λοιπόν, τα αποτελέσματα παράγουν ικανοποίηση, που σβήνει κατά πολύ τις επιδράσεις του όποιου ανικανοποίητου για το είδος του ποδοσφαίρου που παίζουν φέτος οι παίκτες του Ραζβάν Λουτσέσκου…

Μήπως μπορούν οι οπαδοί του Ολυμπιακού να σταθούν στη σημαντική συγκομιδή των εφτά βαθμών (σε τέσσερις αγωνιστικές) στον όμιλο του Εuropa League ή στο γεγονός πως φέτος η ομάδα τους δεν έχει την παρατεταμένη στυφή και ράθυμη εικόνα που είχε πέρυσι; Oι απώλειες ήδη δέκα βαθμών στις δέκα πρώτες αγωνιστικές, αλλά και κάποια πιο επιμέρους στοιχεία (όπως οι πολλές χαμένες ευκαιρίες που στερούν με εκνευριστικό τρόπο νίκες και βαθμούς…) είναι αρκετές συνθήκες για να γεννηθεί ανικανοποίητο σε μεγάλο κομμάτι του κόσμου των «ερυθρόλευκων».

Μήπως, όμως, αρκεί πλέον στους φίλους της ΑΕΚ το περσινό κατακτημένο πρωτάθλημα και η καλοκαιρινή είσοδος στους ομίλους του Champions League; Τόσες μαζεμένες αγωνιστικές αποτυχίες, σε τόσο σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα (και σε Ελλάδα και σε Ευρώπη μαζί), η ΑΕΚ είχε πολλά χρόνια να βιώσει. Kαι πλέον χρειάζεται ειδική διαχείριση καταστάσεων (και κρίσεων…) για να μπορέσουν και η ομάδα και ο κόσμος να προσφέρουν στους εαυτούς τους διαφορετική δοσολογία ικανοποίησης και ανικανοποίητου (υπέρ της πρώτης προοπτικής)…

Μόνο οι φίλοι του Ατρομήτου, του Παναθηναϊκού και της Ξάνθης μπορούν να είναι ικανοποιημένοι μέχρι στιγμής, δίχως το ανικανοποίητο να καταλαμβάνει σημαντικό μερίδιο στην πίτα των εντυπώσεων… Η έως τώρα πορεία και των τριών αυτών ομάδων είναι παραπάνω από αυτό που θα στοιχημάτιζαν οι περισσότεροι (υποστηρικτές ή μη) πριν την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου. Ειδικά οι Περιστεριώτες και οι «πράσινοι» έχουν κάθε δικαίωμα να αισθάνονται ικανοποιημένοι και από τη συγκομιδή βαθμών και από το είδος των εμφανίσεων που πραγματοποίησαν στην πλειοψηφία των υποχρεώσεών τους στο πρωτάθλημα, προκαλώντας εύρος εγκωμιαστικών σχολιασμών.

Eίναι τα αποτελέσματα, λοιπόν, αυτά που ορίζουν την ικανοποίηση; Πρωταρχικώς, ναι. Τι ορίζει, όμως, το είδος και το μέγεθος της σε γενικές γραμμές; Μάλλον το πόσο καλά παίζεις, το πόσο θετική εικόνα αφήνεις στα μάτια τόσο των υποστηρικτών σου, όσο και των αντιπάλων.

Από την άλλη πλευρά, η Lady Hope ξέρει πως αν νικάς με σημαντική συχνότητα υπάρχει ικανοποίηση ακόμα και αν είσαι κατώτερος των προσδοκιών στον τομέα της εικόνας που εκπέμπεις. Ενώ αν δεν νικάς, ακόμα και αν παίζεις καλά, έχεις μπει σε ένα τούνελ που η έξοδός σου από αυτό δεν είναι υπόθεση ελαχίστων ημερών. Κάθε άλλο…