Η νταπα-ντουπίαση ως προχωρημένο στάδιο αποσύνθεσης του εναπομείναντος μυαλού των ανθρώπων. Η νταπα-ντουπίαση είναι μια νέα αντίληψη για τη διανομή της μουσικής, που θα «πρέπει» (γιατί πρέπει άραγε;) να υπάρχει παντού στη διαπασών -σε ταβέρνες, σε εστιατόρια, σε καφετέριες-, προσθέτοντας μιαν αφόρητη δόση ηχητικής ρύπανσης στις σειρές των ήχων που παράγονται σε μια πόλη.
Η δικαιολογία; «Αυτό κάνουν όλοι» -που δεν διαθέτει καμία λογική τεκμηρίωση. Αυτό, όμως, που γίνεται φανερό είναι πως ο σημερινός άνθρωπος τρέμει την ησυχία, στην κυριολεξία. Αφού με την νταπα-ντουπίαση γεμίζει το κενό με ήχους -με όποιους ήχους, αρκεί να μην υπάρχει καθόλου ησυχία. Η αίσθηση της μοναξιάς και της ησυχίας συνθλίβει, καταπώς φαίνεται, τον σημερινό άνθρωπο, που πρέπει να πιαστεί από το να γεμίσει το (όποιο) κενό με κάτι -οτιδήποτε- που να μην θυμίζει καθόλου αυτό το κενό.
Ταυτόχρονα, η συνειδητή αποφυγή της ηρεμίας είναι και ένα από τα σημαντικά εργαλεία στην ηλιθιοποίηση και προβατοποίηση των μαζών που διαμορφώνουν τον πολτό των κοινωνιών της κατανάλωσης, αυτού του τελευταίου οχυρού των κοινωνιών της Ευρώπης και ΗΠΑ, στη διαρκή καθοδική τους πορεία από όλες τις απόψεις -κοινωνικά, οικονομικά, πολιτισμικά, θεσμικά (μέχρι να πέσουν πάνω στον αναπόφευκτο τοίχο, στο τέλος της πορείας).
Θυμίζει σε αρκετό βαθμό τα τύμπανα των φυλών που περιγράφει ο ΜακΛίουαν, που εγκαθιστά την απόλυτη ομοιομορφία της «φυλής», όπως την επιβάλλουν στον ηλιθιοποιημένο πολτό ο όποιος «φύλαρχος», από κομματικό στέλεχος που εκτελεί άνωθεν (από κάποιους απροσδιόριστους) εντολές, μέχρι τον δημοσιογράφο – ντουντούκα, που είναι χαρακτηριστικός τύπος press-titute (Press + prostitute), χαρακτηριστικό δημιούργημα των οκταετών μνημονίων στη χώρα μας, που τους απαντάμε πολύ συχνά στο «ελληνικό μιντιακό στερέωμα», με ελάχιστες δακτυλοδεικτούμενες εξαιρέσεις, που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Ο Stuart Hall είχε δημοσιεύσει σημαντικά δοκίμια, αποδεικνύοντας ότι η άνοδος του νεο-φιλελευθερισμού στην Αγγλία ήταν δουλειά του κίτρινου Τύπου, όπως η Sun στην Αγγλία και η Bild στη Γερμανία (στην Ελλάδα έχουμε αρκετό κίτρινο Τύπο, σε βαθμό που μπορούμε να τον εξάγουμε σε χώρες που υστερούν).
Η νταπα-ντουπίαση στο περιεχόμενο των ΜΜΕ ευνοεί την ατέλειωτη ομοιομορφία, την εξάπλωση του bullying σε νοικοκυριά που έχουν σαλτάρει και δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν το θέμα, την τάση να προωθείται περιεχόμενο χωρίς αποδείξεις και την άνθιση της γελοιότητας που αποκαλείται «ΜΜΕ κοινωνικής δικτύωσης», που ευνοούν τον ναρκισσισμό και τον ατέλειωτο λόγο για το εδώ και τώρα (επειδή πρέπει να σβηστεί κάθε ανάμνηση του παρελθόντος στα πρόβατα), δηλαδή στις κοινωνίες του διαρκούς παρόντος.
* ομότιμος καθηγητής Τμήματος ΕΜΜΕ, Πανεπιστήμιο Αθηνών
