Ο Αλέξης Τσίπρας, λαμβάνοντας τον λόγο σήμερα το πρωί ενώπιον της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, γνωρίζει πως πολλοί στην Ευρώπη περιμένουν πολλά από αυτόν. Τα αποτελέσματα των εκλογών στη Σουηδία δεν αφήνουν πια καμία αμφιβολία ότι στην Ευρωβουλή που θα προκύψει μετά τις ευρωεκλογές του 2019 θα υπάρχουν επί της ουσίας δύο παρατάξεις. Οι ευρωπαϊστές και οι εθνικιστές λαϊκιστές: αυτοί που θέλουν να διατηρήσουν το λεγόμενο ευρωπαϊκό μοντέλο κοινωνίας και αυτοί που θέλουν την αποδόμησή του.
Στους πρώτους συμπεριλαμβάνεται η μεγάλη πλειονότητα των Σοσιαλιστών, των Φιλελεύθερων και των Οικολόγων της Ευρώπης καθώς και ένα τμήμα της ευρωπαϊκής Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Στους δεύτερους οι πάσης φύσεως ακροδεξιοί της Ευρώπης, ορισμένοι εκ των οποίων βρίσκονται εντός και άλλοι εκτός του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της μεγαλύτερης αριθμητικά πολιτικής δύναμης της Ευρωβουλής.
Η συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα με τους υπέρμαχους της ιδέας της ευρωπαϊκής ενοποίησης και μάλιστα με αυτούς που θεωρούν πως η Ε.Ε. θα πρέπει να στραφεί προς προοδευτικές κατευθύνσεις εντελώς αντίθετες από αυτές που προκρίνουν οι λαϊκιστές, έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία και θα χαιρετιστεί σήμερα στο Στρασβούργο από τις δυνάμεις της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς, προς μεγάλη απογοήτευση της Φώφης Γεννηματά. Στα μάτια της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς ο Αλέξης Τσίπρας είναι η απόδειξη πως η απάντηση στις κρίσεις δεν είναι κατ’ ανάγκην ο λαϊκισμός, ο εθνικισμός και η Ακροδεξιά.
Από την άλλη, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα δεν θα κρύψει την αντιπάθειά του προς τον Ελληνα πρωθυπουργό, ελπίζοντας πως κάπως έτσι θα καλύψει την εσωτερική διαμάχη που το ταλανίζει με αφορμή τον συγχρωτισμό του με τον ακροδεξιό πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπαν, σε βάρος του οποίου ενδέχεται στο εγγύς μέλλον να υιοθετηθούν ευρωπαϊκά μέτρα καταδίκης των αντιδημοκρατικών εκτροπών του. Μέτρα που θα υποχρεώσουν τους ηγέτες της ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς, θέλοντας και μη, να ξεκαθαρίσουν τη στάση τους. Μεταξύ αυτών και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
