Από τη στιγμή που γνώρισα τον Craig Walzer, ιδιοκτήτη του βιβλιοπωλείου «Ατλαντίς» στην Οία της Σαντορίνης, σκέφτομαι συχνά την επιμονή-υπομονή που είχε για να το φτιάξει.
Γεννήθηκε στο Τορόντο του Καναδά πριν από τριάντα επτά χρόνια και μεγάλωσε στο Μέμφις του Τενεσί· από μικρός διάβαζε με πάθος λογοτεχνία. Τον Απρίλιο του 2002, άφησε το αυστηρό ακαδημαϊκό περιβάλλον της Οξφόρδης για μια βόλτα στις Κυκλάδες.
«Ηρθα με τον φίλο μου, Oliver, θαμπωθήκαμε από την ομορφιά της Σαντορίνης. Μείναμε μία εβδομάδα παίζοντας χαρτιά, δοκιμάζοντας την ελληνική κουζίνα και διαβάζοντας βιβλία. Κάναμε απίστευτες βόλτες, για να ξεκουραστούμε μετά στη βεράντα μας κοιτάζοντας την καλντέρα. Σκεφτήκαμε να ανοίξουμε ένα βιβλιοπωλείο. Ημασταν 21 ετών».
Η ιδέα δεν τον άφηνε να κοιμηθεί. Ενα χρόνο μετά ήρθε στην Αθήνα, με τον φίλο του Oliver «και κάποιους άλλους που ήρθαν από Αγγλία και Κύπρο», με ένα βαν φορτωμένο σλίπιν μπαγκ, μυστριά, πινέλα, χρώματα και, φυσικά, βιβλία. Αλλά η γραφειοκρατία τούς λύγισε. «Αρχίσαμε να πιστεύουμε πως ήταν μια πολύ κακή ιδέα τελικά».
Ομως ερωτεύτηκαν σφόδρα την Οία και δεν τα παράτησαν. «Οι κάτοικοι μας υποδέχτηκαν πολύ ζεστά, αν και κατά βάθος νομίζω ότι μας θεωρούσαν αφελείς. Μας βοήθησαν να βρούμε ένα χώρο, μας χάρισαν διάφορα πράγματα που αποδείχτηκαν πολύτιμα. Εκτός από βιβλιοπωλείο, το Atlantis θα ήταν και το σπίτι μας». Η πίστη τους στην τρελή τους ιδέα αναπτερώθηκε.
Σήμερα μετρά πλέον δεκατέσσερα χρόνια λειτουργίας και, σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian και το περιοδικό National Geographic, είναι το ομορφότερο του κόσμου. Ετσι ακριβώς το είδα κι εγώ… σαν ένα από τα ομορφότερα μέρη που θα θυμάμαι.
Αλλά κυρίως… σαν την πιο απτή απόδειξη πως αξίζει κανείς να επιμένει για να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα έστω και αν τα δει να εκπληρώνονται στην άλλη άκρη της γης.
