Πράξη επενδυτικού περιεχομένου για το ελληνικό πόλο…

Την τεράστια επιτυχία της Εθνικής ομάδας πόλο των Εφήβων να αναδειχθεί Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στο Σομπατέλι της Ουγγαρίας την Κυριακή, την ανέδειξαν όλοι. Είμαστε άλλωστε τόσο διψασμένοι για επιτυχίες, που όταν αυτές συμβαίνουν τις τιμάμε όπως πρέπει. Δεν τις αφήνουμε παραπονεμένες… Ειδικά όταν είχαμε ήδη ξεκινήσει από νωρίς φέτος το καλοκαίρι να έχουμε τριβή με την επιτυχία, και στο συγκεκριμένο άθλημα, και σε άλλα. Η Lady Hope αμέσως μόλις καταλαγιάζει μέσα της ο ενθουσιασμός για μία επιτυχία, αμέσως ταξιδεύει στο μέλλον και προσπαθεί να συλλογιστεί τους όρους των επερχόμενων.

Το ελληνικό πόλο, λοιπόν, διάγει μία από τις καλύτερες περιόδους του τα τελευταία χρόνια, και σε εθνικό, και σε διασυλλογικό επίπεδο. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές στο διασυλλογικό επίπεδο πρωταθλητής Ευρώπης είναι μία ελληνική ομάδα, ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Και σε εθνικό επίπεδο στις κατηγορίες Νέων (το 2017) και των Εφήβων (την περασμένη Κυριακή…) παγκόσμια πρωταθλήτρια είναι η Ελλάδα. Η, δε, Εθνική Γυναικών λίγες εβδομάδες νωρίτερα στη Βαρκελώνη έβαζε στη συλλογή της το ασημένιο μετάλλιο. Βγήκε πέμπτη η Εθνική Ανδρών τις ίδιες μέρες στη Βαρκελώνη, μία άκρως τιμητική θέση που σε φέρνει σε υψηλό επίπεδο στο διεθνή ανταγωνισμό, και μας έκατσε λίγο παράξενα…

Λένε πολλοί πως το πόλο είναι το πραγματικό «εθνικό μας σπορ», πως «ταιριάζει πολύ στον Έλληνα», πως είναι το άθλημα με τις περισσότερες επιτυχίες. Δεν έχει καμία σημασία η σύγκριση με άλλα αθλήματα. Το μέγα ζητούμενο είναι να βλέπει το ένα το άλλο όταν προοδεύουν και να παραδειγματίζονται όλα μαζί για να βελτιώνονται βάζοντας ακόμα ψηλότερα τον πήχη. Αυτές οι επιτυχίες αποδεικνύουν πως το εγχώριο στοιχείο «το έχει» με το πόλο. Ο «Έλληνας» ασχολείται (σε συγκεκριμένη ποσότητα) μαζί του, του αρέσει, το κατανοεί, είναι ικανός σε αυτό, διακρίνεται, νικάει, παίρνει τίτλους και μετάλλια, καταξιώνεται, εξάγει τεχνοτροπία. Οι άνθρωποι που κρατάνε τα ηνία, οι προπονητές, οι αθλητές κάνουν όσο καλύτερα γίνεται κάθε εποχιακή συγκυρία τη δουλειά τους. Και τα περιθώρια είναι μεγάλα και για ακόμα περισσότερα σημαντικά πράγματα στο άμεσο μέλλον. Οι Νέοι και οι Έφηβοι του σήμερα, θα είναι φερ΄ειπείν οι Άνδρες του αύριο. Με οτιδήποτε το ευοίωνο μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο…

Πολύ θα θέλαμε να γεμίζουν τα κολυμβητήρια με την έναρξη του νέου εγχώριου πρωταθλήματος. Να αποκτήσει μεγαλύτερη βάση κοινού το ίδιο το πόλο και ολοένα και περισσότερους -έστω και περιστασιακούς στην αρχή…- επισκέπτες στα «λημέρια» του. Να «ψάχνεται» ο κόσμος πολύπλευρα για το συγκεκριμένο άθλημα. Για τα εσωτερικά τεκταινόμενα, για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, για τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Για τα σπουδαία τουρνουά σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Αυτό που γίνεται (σχεδόν αυτοματοποιημένα…) για το ποδόσφαιρο, αυτό που έχει εδραιωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό για το μπάσκετ, αυτό που λαμβάνει χώρα ενίοτε (περιστασιακά) για το βόλεϊ. Για την ιστορία του, για τις μεγάλες προσωπικότητες του παρελθόντος, για τις στιγμές που σημάδεψαν το άθλημα, για τα μεγάλα κατορθώματα, για τις μελλοντικές τάσεις, για τη νέα εποχή που έρχεται.

Το πόλο είναι ένα εντυπωσιακό άθλημα που μπορεί και πρέπει να εδραιωθεί στις συνειδήσεις περισσοτέρων Ελλήνων. Ας γίνει και αυτή η επιτυχία (που σημείωσαν οι νεαροί πολίστες του Δημήτρη Κραβαρίτη στο Σομπατέλι) μία πράξη επενδυτικού περιεχομένου για το μέλλον του πόλο στην Ελλάδα. Η Lady Hope ξέρει πως αυτό είναι δύσκολο, ειδικά το να συρρεύσουν πολλοί νέοι πιστοί, αλλά οτιδήποτε προκύψει καλό θα είναι…