Η οικονομία της Τουρκίας βυθίζεται σε μεγάλη κρίση με απρόβλεπτες συνέπειες.
Κάθε άλλο παρά επιχαίρουμε για την εξέλιξη αυτή, αναλογιζόμενοι τις συνέπειες για τον λαό της Τουρκίας, που αυτός και όχι οι κεφαλαιοκράτες θα κληθεί να πληρώσει το μάρμαρο.
Αντιθέτως, συμπάσχουμε με τον γειτονικό λαό. Πρόσφατη είναι η δικιά μας οδυνηρή εμπειρία των εξοντωτικών μνημονίων, από τα οποία η Ελλάδα θα απαλλαγεί στις 20 Αυγούστου, με την οικονομία της σε ελπιδοφόρα τροχιά.
Ο ελληνικός λαός έχει κάθε λόγο να επιθυμεί μία σταθερή, οικονομικά αναπτυσσόμενη, δημοκρατική και ειρηνική Τουρκία.
Σε αυτή τη γραμμή οφείλει να κινηθεί -και κινείται- η σημερινή κυβέρνηση της χώρας μας, επιδιώκοντας τις καλύτερες δυνατές σχέσεις στη βάση του διεθνούς δικαίου.
Δεν ξεχνούμε ότι η γειτονική χώρα ήταν από τις πρώτες που δήλωσε συμπαράσταση για την πρόσφατη τραγωδία στο Μάτι, ούτε ότι τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκαν σε σημαντικό βαθμό οι ελληνοτουρκικές οικονομικές σχέσεις, με το εμπορικό ισοζύγιο υπέρ της Ελλάδας.
Η Τουρκία σήμερα είναι μια βαθύτατα διχασμένη χώρα, κάτι που δεν θα τη βοηθήσει στην αντιμετώπιση της κρίσης. Αρα, η κυβέρνηση της Αγκυρας οφείλει να ανταποκριθεί και σε αυτή την πρόκληση.
Σε ό,τι αφορά το Κουρδικό, η κυβέρνηση της Αγκυρας θα υποχρεωθεί, αργά ή γρήγορα, να επιστρέψει στον ειρηνικό και δημοκρατικό δρόμο της επίλυσής του.
Επισημαίνω ότι πριν από λίγα χρόνια η ταχύτερα αναπτυσσόμενη περιοχή της Τουρκίας ήταν το νοτιοανατολικό της τμήμα, ενώ πρώτη σε επενδύσεις στο Κουρδιστάν-Ιράκ είναι η Τουρκία.
Αρα, η επίλυση του Κουρδικού δεν είναι μόνο ζήτημα εκδημοκρατισμού και εξωτερικής πολιτικής, αλλά και σταθεροποίησης της οικονομίας.
Πλέον οι απαράδεκτες κυρώσεις του προέδρου Τραμπ επιδεινώνουν τις ήδη τεταμένες αμερικανοτουρκικές σχέσεις, αλλά πλήρης ρήξη δεν πρέπει να αναμένεται, πολύ περισσότερο που η Τουρκία θα αναγκαστεί να προσφύγει στο ΔΝΤ.
Συνεπώς, η κυβέρνηση Ερντογάν πρέπει να ξανασκεφτεί ότι ο καλύτερος δρόμος για την Τουρκία στον διεθνή χώρο είναι ο δρόμος της Ευρώπης, με της οποίας το δημοκρατικό και κοινωνικό κεκτημένο πρέπει να προσαρμοστεί. Η Μόσχα δεν αποτελεί εναλλακτική, για πολλούς λόγους.
Κλείνοντας, εύχομαι και ελπίζω η απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών μας, ύστερα από πολύμηνη άδικη κράτησή τους στις φυλακές της Αδριανούπολης, να είναι κάτι παραπάνω από συμβολική κίνηση, διαψεύδοντας την άποψη μετά βεβαιότητας για κάποιους περί εξαγωγής της κρίσης στην Ελλάδα.
*μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής Ελληνοτουρκικής Φιλίας
