Tο Μουντιάλ της Ρωσίας μπήκε σε κανονικότατους ρυθμούς και πλέον οι παραστάσεις και τα ζητούμενα δίνουν κάθε μέρα τη δική τους παρέλαση σε άφθονες ποσότητες. Πέρα από τις κλασικές αναζητήσεις, π.χ. ποιος θα πάρει το βαρύτιμο τρόπαιο στο τέλος ή ποιο θα είναι το αποτέλεσμα του κάθε ξεχωριστού αγώνα, υπάρχουν πάντα τα επιμέρους που ορίζουν και τη συνολική ουσία της διοργάνωσης.
Πριν το πρώτο σφύριγμα του διαιτητή στην πρεμιέρα, το Μουντιάλ είναι για όλους μας αναμνήσεις και προσδοκίες. Όταν, όμως, ξεκινούν τα ματς να διεξάγονται το ένα μετά το άλλο, το παρελθόν αποσύρεται διακριτικά και η νέα ιστορία γράφεται και ξαναγράφεται. Η Lady Hope, από το Ρωσία-Σαουδική Αραβία κιόλας…, κατάλαβε πως κάτι καινούριο είναι μπροστά μας και έχει τη δική του αυτοτέλεια μέσα σε έναν «ορυμαγδό» δεδομένων που πότε είναι αντιφατικά και πότε ορίζουν «εκλεκτικές συγγένειες».
Θέλεις να διακρίνεις τις ομάδες που θα μπoρέσουν μέσα στο γήπεδο να επιβληθούν και να φτάσουν σε δίκαιες νίκες.
Εκείνες που θα εκμεταλλευτούν τις συγκυρίες και την τύχη για να πάρουν αποτέλεσμα.
Εκείνες που ξέρουν πως να κάνουν ευάλωτες στα λάθη τις αντίπαλες άμυνες.
Εκείνες που δεν θα λυγίσουν από το άγχος και τις πολύπλευρες πιέσεις, και μέχρι το τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων θα ψάξουν την επιτυχία.
Εκείνες που θα αποδείξουν πως είναι υποτιμημένες από το μαζικό υποσυνείδητο και τους όποιους καθοδηγητές του.
Εκείνες που θα στηριχθούν σε ατομικές ενέργειες, και εκείνες που θα ποντάρουν στην ομαδική συνοχή.
Εκείνες που θα αξιοποιήσουν τις στημένες φάσεις.
Εκείνες που ξέρουν πότε πρέπει να τρέξουν, πότε να παγώσουν το παιχνίδι, πότε να πασάρουν κάθετα, πότε να σουτάρουν.
Εκείνες που ξέρουν να εναρμονίζονται με την όποια ιστορία κουβαλάει η φανέλα τους. Εκείνες που έχουν κάποιους πραγματικούς super star που μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Εκείνες που εθίζονται στο να απονευρώνουν τον αντίπαλο και να «κλέβουν», και τους βαθμούς, και τις εντυπώσεις.
Εκείνες που συνιστούν (ποδοσφαιρική) σχολή ξεχωριστή, εκείνες που τιμούν και συμβάλλουν προωθητικά στο γενικό επίπεδο του ποδοσφαίρου της ηπείρου τους.
Όσον αφορά στον καθένα από εμάς και τις ιδιαίτερες προτιμήσεις μας; Υπάρχουν εκείνες οι ομάδες που υποστηρίζεις από παλιά, αλλά και εκείνες που σε κάνουν να τις δεις με θετικό μάτι, γιατί είναι όντως σε θέση να σε αναγκάσουν να τις παραδεχτείς με κάποια στοιχεία του τρόπου παιχνιδιού τους.
Εκείνες που θες να αναθεωρήσεις για κάποια αρνητική προδιάθεση που είχες στο παρελθόν για αυτές, εκείνες που θες να καταλάβεις, εκείνες που θες να μελετήσεις βαθιά, εκείνες που σε καλεί κάτι μέσα σου να «συγχωρήσεις» για τις παλιές και τις νέες «ασωτίες» τους. Αλλά, ενδεχομένως, και εκείνες που θες να εγκαταλείψεις, γιατί «δεν πάει άλλο». Άσχετα αν δεν το κάνεις τελικά, γιατί «και αντέχεις κι άλλο», και γιατί «προδότης δεν γίνεσαι», και γιατί «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία»…
Η αρχή μίας μεγάλης διοργάνωσης όπως το Μουντιάλ είναι οι πρώτοι βηματισμοί των ποδοσφαιριστών και των προπονητών. Σε μία διαδικασία που ούτε εύκολη είναι, ούτε μεγάλες διαφορές -όπως παλιότερα- φαίνεται να υπάρχουν έτσι ώστε να «έχουν το κεφάλι τους ήσυχο» έστω και στο μικρότερο δυνατό σημείο…
Για κάποιες ομάδες η πρεμιέρα είναι ενδεικτική των δυνατοτήτων τους, για άλλες μπορεί και να μας ξεγελάσει το πρώτο δείγμα γραφής. Γιατί μπορεί οι εκπλήξεις να μην είναι και τόσο εκπλήξεις, γιατί μπορεί τα προγνωστικά και τα δεδομένα που έχουμε στο κεφάλι μας πριν την έναρξη κάποιας διοργάνωσης τέτοιου βεληνεκούς να μην ανταποκρίνονται στα πραγματικά δεδομένα της στιγμής.
Γιατί το παρελθόν έχει το δικό του μερίδιο στα ενεστωτικά δρώμενα και σε κάθε υπο-περίπτωση αυτό το μερίδιο είναι διαφοροποιημένο. Γιατί μπορεί η αρχική αύρα να εξαφανιστεί και τα επόμενα δεδομένα να είναι διαφορετικά.
Το Μουντιάλ ξεκίνησε, και η Lady Hope θέλει να δει ποιο από τα πρώτα συμπεράσματα που έβγαλε θα επιβεβαιωθεί τη δεύτερη αγωνιστική και ποιο θα «κονιορτοποιηθεί».
