ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιάννης Πανούσης*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η υστερία

είναι καρφιτσωμένη

στο πέτο

αυτής της δύσκολης πόλης

Στ. Σταυρόπουλος, Πιο νύχτα δεν γίνεται

Γράφοντας με την ιδιότητα του εγκληματολόγου αισθάνομαι την υποχρέωση να επαναλάβω αυτά που λέω και υποστηρίζω εδώ και 15 χρόνια. Το Κράτος Δικαίου δεν αντιστοιχεί στο Κράτος οποιουδήποτε δικαίου, ούτε βέβαια στο Δίκαιο οποιουδήποτε κράτους.

Αν συνειδητοποιήσουμε την αρχή αυτή, θα αντιληφθούμε πέντε βασικές συνέπειες:

1) Ο νόμος στα δημοκρατικά πολιτεύματα ισχύει για όλους και εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο.

2) Η λογική των εξαιρέσεων, των ειδικών συνθηκών, της κατάστασης ανάγκης δεν είναι συμβατή με την ομαλή δημοκρατική λειτουργία.

3) Τα δικαιώματα των πολιτών δεν εξαρτώνται από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις ή τις ιδεολογικές τους αναφορές. Για δε τους κρατούμενους δεν συναρτώνται με τη μεταμέλεια, τη μετάνοια ή τη «συναλλαγή».

4) Το (καλό;) δικαιικό σύστημα δικάζει και καταδικάζει τον (κακό;) εγκληματία (με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους) αλλά δεν εκδικείται για το έγκλημα, επηρεαζόμενο ίσως από κάποια εξουσία ή από κάποιο ιδεολόγημα.

5) Το ποινικό/σωφρονιστικό οπλοστάσιο χρησιμοποιείται για να επιβληθούν περιορισμοί στην ελευθερία των καταδικαζομένων στο όνομα του ελληνικού λαού και της Δημοκρατίας και όχι για χάρη της κοινής[;] γνώμης.

Επί των παραπάνω αρχών δεν χωρούν ούτε διπρόσωπα παιχνίδια αξιωματούχων ούτε δίκοπη γλώσσα διανοουμένων.

ΥΓ. Αφού τόσες «πολύχρωμες» κυβερνήσεις επί τόσα χρόνια δεν άλλαξαν (και σωστά) τη σχετική νομοθεσία, σε τι ακριβώς αποσκοπεί αυτό το κρυφτό νομιμότητας/σκοπιμότητας;

*Πρώην υπουργός